IV SA/Wr 311/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. E. na pismo Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...] w sprawie opłat za świadczenia w przedszkolach prowadzonych przez Gminę Miejską O. postanawia : odrzucić skargę. Uchwałą nr [...]z dnia [...]r. Rada Miejska w O. na skutek rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody D. z dnia [...]r. uchyliła § 5 uchwały nr [...]z dnia [...] r. w sprawie opłat za świadczenia w przedszkolach prowadzonych przez Gmin Miejską w O.. Pismem z dnia [...] r. E. E. wniósł skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r. w sprawie opłat za świadczenia w przedszkolach prowadzonych przez Gminę Miejską O.. Pismem z dnia [...]r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi przez sprecyzowanie jej przedmiotu i wskazanie czy przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...] r., a jeśli tak to do nadesłania kopii tego rozstrzygnięcia nadzorczego, czy też uchwała Rady Miejskiej w O. z dnia [...]r. o nr [...] w sprawie opłat za świadczenia w przedszkolach prowadzonych przez Gminę Miejską O.. W wypadku gdy przedmiotem zaskarżenia była ta uchwała Sąd zobowiązał do oświadczenia się czy skarżący wzywał Radę do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym W dnia [...]r. skarżący przesłał pismo w którym oświadczył, że zaskarża rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody D. z dnia [...]r. W załączeniu do powyższego oświadczenia, skarżący dołączył pismo Wojewody D. z dnia [...] r. nr [...], pismo Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...]oraz rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie stwierdzenia nieważności § 5 uchwały nr [...] Rady Miejskiej w O. z dnia [...]r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści przepisów art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.s.a., sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad działalnością administracji publicznej pod względem zgodności z prawem orzekając w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne, 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty, 3/postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4/inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 5/akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz organów administracji rządowej, 6/akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7/akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, oraz 8/ skarg na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 w zakresie nie podjęcia w ustawowym terminie stosownych działań. W świetle art. 98 pkt. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142, poz.1591 ze zm.), do złożenia skargi uprawniona jest gmina lub związek międzygminny, których interes prawny, uprawnienie albo kompetencja zostały naruszone. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Żaden inny podmiot prawa nie uzyskał uprawnień do zaskarżenia, tego rodzaju aktu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Nie budzi wątpliwości, że powyższe pismo nie jest rozstrzygnięciem nadzorczym, można w nim upatrywać cech aktu nadzoru, występującego w cytowanej ustawie, obok rozstrzygnięcia nadzorczego. Analogicznie więc jak jest to przy rozstrzygnięciu nadzorczym. W przypadku aktu nadzoru za niedopuszczalną należy uznać skargę na ten akt innego podmiotu niż wskazywany w wyżej powołanym przepisie. Wobec powyższego skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.