IV SA/Wr 319/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 19 października 2015 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 319/15 w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Kierownika Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w Z. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odmówić przywrócenia terminu. Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 319/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę E. K. (zwanej dalej stroną, wnioskodawczynią lub skarżącą) na decyzję Kierownika Zespołu Publicznych Zakładów Opieki Zdrowotnej w Z. z dnia [...], [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej. W dniu 13 sierpnia 2015 r. skarżąca – za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej – wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia powołanego na wstępie wyroku. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2015 r. strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego ww. wniosku poprzez jego podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia żądania bez rozpoznania. Przesyłka pocztowa zawierająca wskazane wezwanie została zwrócona przez operatora pocztowego z informacją, że pomimo jej dwukrotnego awizowania nie została podjęta w terminie przez adresata. W związku z powyższym pismo zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia na dzień 10 września 2015 r. Strona skarżąca w dniu 22 września 2015 r. nadała w placówce pocztowej operatora wyznaczonego pismo, w treści którego wskazała, że wobec pobytu poza miejscem zamieszkania nie mogła podpisać swojego żądania, które uprzednio przesłała do sądu drogą elektroniczną. Jednakże po uzyskaniu wiedzy na temat wezwania strona podpisała przedmiotowy wniosek i dołączyła do niego potwierdzenie uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie 100 złotych. Zarządzeniem z dnia 29 września 2015 r. strona skarżąca została wezwana do wyjaśnienia, czy jej pismo stanowi wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku, czy też jest wyłącznie uzupełnieniem tych braków. Jednocześnie w przypadku podania, że jej intencją było domaganie się przywrócenia terminu, strona została zobowiązana do podania daty ustania przyczyny uchybienia terminu na uzupełnienie braku formalnego oraz przedstawienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu tego terminu. W odpowiedzi skarżąca stwierdziła, że wnosi o przywrócenie terminu do uzupełniania braku formalnego żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku wydanego w niniejszej sprawie. Jednocześnie strona wyjaśniła, że przyczyną uchybienia powyższemu terminowi był jej pobyt zagraniczny, w trakcie którego nie mogła uzupełnić braku formalnego. Dalej wskazała, że uzupełniony wniosek wraz z potwierdzeniem przelewu został przesłany do Sądu jak tylko powróciła z zagranicy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). Z powyższych przepisów wynika, że aby można było orzec o przywróceniu terminu do dokonania czynności procesowej strona powinna: – uchybić terminowi dokonania określonej czynności w postępowaniu sądowym; – złożyć wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności w terminie siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, równocześnie czynność tę dokonując; – uprawdopodobnić okoliczność wskazującą, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że warunki formalne związane ze złożeniem wniosku zostały przez stronę zachowane. Niewątpliwie bowiem skarżąca uchybiła terminowi na uzupełnienie braków formalnych wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Pismo wzywające ją do usunięcia dostrzeżonego braku zostało pozostawione w aktach sprawy ze skutkiem doręczenie na dzień 10 września 2015 r. Zatem siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych upływał z dniem 17 września 2015 r., który wypadał w czwartek. W wyznaczonym terminie strona nie usunęła jednak braków swojego żądania. Skarżąca wystąpiła również ze stosownym podaniem o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o sporządzenia uzasadnienia wyroku, jednocześnie dołączając do niego egzemplarz tego żądania oryginalnie przez nią podpisany. Należy przy tym podkreślić, że strona skarżąca – mimo wezwania – nie sprecyzowała kiedy dokładnie ustała przyczyna uchybienia terminu, co w niniejszej sprawie można utożsamiać z datą dowiedzenia się przez nią o treści wezwania Sądu z dnia 17 sierpnia 2015 r. Z jej oświadczenia wynika jedynie, że miało to miejsce po jej powrocie z zagranicy. Niemniej jednak w sytuacji, gdy nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, czy termin ten został zachowany, wskazany brak nie może zostać potraktowany w sposób formalny, zaś obowiązkiem Sądu jest wówczas wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego w przedmiocie uchybienia terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2014 r., sygn. akt II OZ 947/13 i powołane tam orzecznictwo). Przechodząc zatem do oceny zasadności przedmiotowego wniosku w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w orzecznictwie sądowym jako kryterium istnienia winy w uchybieniu terminu przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Podkreśla się przy tym, że przywrócenie terminu pełni funkcję instytucji wyjątkowej, której zastosowanie jest wyłączone nawet w sytuacji najmniejszego niedbalstwa po stronie skarżącego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 11 maja 2010 r., sygn. akt II OZ 418/10, 29 września 2011 r., sygn. akt II GZ 441/11). Zaznaczenia również wymaga, że analizując stopień przyczynienia się strony do powstania uchybienia, należy brać pod uwagę nie tylko okoliczności, które uniemożliwiły jej dokonanie czynności w terminie, lecz także okoliczności świadczące o podjęciu lub nie podjęciu działań mających na celu dotrzymanie terminu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 17 lipca 2014 r., sygn. akt II OZ 701/14 oraz 24 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1112/11). Zdaniem Sądu, sam fakt przebywania za granicą nie może stanowić okoliczności usprawiedliwiającej nieuzupełnienie w terminie braku formalnego złożonego pisma procesowego. Każdy bowiem podmiot będący stroną jakiegokolwiek postępowania sądowego winien liczyć się z tym, że w toku sprawy może otrzymywać korespondencję urzędową na podany przez siebie adres. Istotne jest również i to, że powyższa wiedza, nawet jeśli nie wynika z jego doświadczenia życiowego, powinna być mu znana choćby z treści pouczenia Sądu, które zawiera stosowne informacje zarówno o elementach obligatoryjnych każdego pisma procesowego jak i o obowiązku informowania Sądu o zmianie swojego miejsca zamieszkania (k. 16 akt sądowych). Planując zatem pobyt za granicą w trakcie trwania postępowania, skarżąca winna wykazać się szczególną dbałością o prawidłowość odbywających się w tym czasie doręczeń, czy to choćby przez upoważnienie innej osoby do odbioru korespondencji, czy też zwyczajne doinformowanie się o ewentualnych przesyłkach nadanych na jej adres zamieszkania. Z opisanych względów wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych żądania sporządzenia uzasadnienia wyroku nie mógł zostać uwzględniony, albowiem wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia.