IV SA/Wr 329/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 17 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 303/09 ze skargi J. W. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyrokiem z dnia 29 września 2009 r. Sygn. akt IV SA/Wr 303/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. W., na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 17 lutego 2010 r. J. W., złożył do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Postanowieniem z dnia 9 grudnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę J. W. o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Pismem z dnia 19 maja 2011 r. J. W. ponownie zażądał wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 303/09. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący podał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi J. W. wskazał, że w postępowaniu którego wznowienia domaga się, znalazł wcześniej nieujawnione dokumentacje które nie przedstawiono w postępowaniu sądowym, a które mogły mieć wpływ na wynik postępowania. Zdaniem skarżącego w Karcie Rejestracji Bezrobotnego z dnia 2 stycznia 2006 r. świadomie podano błędny adres do korespondencji przez co pozbawiono go prawa do obrony i reklamacji zameldowania oraz wezwania do zgłoszenia się z dnia 26 września 2006 r. i 17 października 2006 r., które wysłano na adres ul. [...] zamiast na ul. [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem tylko w przypadkach przewidzianych w tej ustawie. Ustawa ta w przepisach art. 271 – art. 274 wskazuje podstawy wznowienia postępowania. Z przepisu art. 271 p.p.s.a. wynika, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zgodnie zaś z art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1). W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§ 2). Stosownie do art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Sąd stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek enumeratywnie wyliczonych w art. 271, art. 272, i art. 273 p.p.s.a. Wbrew zarzutowi skargi o wznowienie postępowania, okoliczności podane przez skarżącego podnoszone były już w poprzednich postępowaniach, w tym w innych skargach o wznowienie postępowania rozpatrywanych przed tutejszym Sądem postanowienie z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 73/10. W tej sytuacji wniesiona przez stronę skarżącą skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.