IV SA/Wr 330/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej strony skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 4 listopada 2021 r. sygn. akt IV SA/Wr 330/21 oddalającego skargę w całości w sprawie ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w B. na decyzję D. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Uzasadnienie: Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 4 listopada 2021r., sygn. akt IV SA/Wr 330/21 oddalił skargę A sp. z o.o. z siedzibą w B. (dalej strona skarżąca, Spółka) na oznaczoną w sentencji decyzję w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. W ustawowym terminie pełnomocnik Spółki wniósł o sporządzenie pisemnego uzasadnienia ww. wyroku, które to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 13 grudnia 2021r. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła Spółka. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 stycznia 2022 r. wezwano pełnomocnika Spółki do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie 9 egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 P.p.s.a.). Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi Spółki w dniu 26 stycznia 2022 r. W zakreślonym terminie, pismem z dnia 1 lutego 2021 r. pełnomocnik Spółki przesłał jeden odpis skargi kasacyjnej i osiem kserokopii tego pisma. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Skarga kasacyjna, poza szczególnymi wymaganiami dotyczącymi jej konstrukcji, musi odpowiadać także podstawowym wymogom, jakim powinny odpowiadać pisma w postępowaniu sądowym, wskazanym w art. 46 i art. 47 P.p.s.a. Z przepisu art. 47 § 2 powołanej ustawy wynika, że fotokopia może być uznana za odpis, o ile została uwierzytelniona. A contrario uznać należy, że fotokopia/kserokopia nieuwierzytelniona nie jest odpisem w ogóle (ustawodawca zdecydował się w tym zakresie na zawężenie pojęcia "odpisu"). Przeciwny wniosek pozbawiałby art. 47 § 2 P.p.s.a. ratio legis. Gdyby odpisami mogły być fotokopie (kserokopie) nieuwierzytelnione, to wskazanie na taki wymóg w art. 47 § 2 P.p.s.a. pozbawione byłoby znaczenia prawnego, a interpretacja przepisu prowadząca do takich konkluzji byłaby niezgodna z zasadą racjonalności ustawodawcy. Jeżeli skarga kasacyjna nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia (art. 177a P.p.s.a.). Brakiem uniemożliwiającym nadanie dalszego biegu pismu, jakim jest skarga kasacyjna, jest niedołączenie do niej odpisów skargi kasacyjnej dla każdej ze stron. W niniejszej sprawie prawidłowo zatem Spółka została wezwana do usunięcia zaistniałego braku formalnego skargi kasacyjnej. Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 stycznia 2021 r. skierowano do pełnomocnika Spółki wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie dziewięciu odpisów skargi kasacyjnej pod rygorem jej odrzucenia. Skoro w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik przesłał jeden odpis skargi oryginalnie podpisanej przez siebie i 8 kserokopii skargi kasacyjnej, które nie zostały poświadczone za zgodność z oryginałem, nie mogły być one uznane za odpisy skargi kasacyjnej. Na złożonych kserokopiach widnieje bezsprzecznie jedynie kserokopia podpisu pełnomocnika Spółki i nie zostały przez niego potwierdzone za zgodność z oryginałem. Bez względu jednak na to, czy odpis jest egzemplarzem pisma zgodnym z układem treści z oryginałem czy też osobno sporządzonym dokumentem, zawsze niezbędne jest poświadczenie jego zgodności z oryginałem. Poświadczenie za zgodność z oryginałem oznacza, że osoba go podpisująca bierze odpowiedzialność za zgodność treści oryginału z odpisem. Brak poświadczenia za zgodność z oryginałem kserokopii skargi kasacyjnej, wywiera wpływ na sytuację procesową pozostałych stron postępowania i stanowi brak istotny uniemożliwiający nadania sprawie dalszego biegu (zob. postanowienie NSA z 27 października 2017 r., sygn. akt II OZ 1266/17).Zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy z 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2020 r., poz. 75 ze zm.), radca prawny ma prawo sporządzania poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem w zakresie określonym odrębnymi przepisami. Poświadczenie powinno zawierać podpis radcy prawnego, datę i oznaczenie miejsca jego sporządzenia, na żądanie - również godzinę dokonania czynności. Sąd Najwyższy w uchwale z 30 listopada 2011 r. wskazał, że ww. opisany sposób sporządzania przez radcę prawnego poświadczeń odpisów dokumentów za zgodność z okazanym oryginałem, ma zastosowanie również do uwierzytelniania odpisu pełnomocnictwa (art. 89 § 1 k.p.c.; uchwała SN z 30 listopada 2011 r., III CZP 70/11, OSNC 2012, nr 6, poz. 73). Niespełnienie któregokolwiek z określonych w tym przepisie wymagań sprawia, że poświadczenie nie ma ustawowo wymaganych cech, wobec czego nie jest wierzytelne. Zauważyć także należy, że nieuwierzytelniona kserokopia nie może zostać uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 1 P.p.s.a. (zob. postanowienia NSA z: 10 grudnia 2021 r., sygn. akt I OZ 524/21, 29 listopada 2016 r., sygn. akt: I GZ 605/16; z 29 października 2015 r., sygn. akt: I FZ 327/15, z 13 maja 2016 r., sygn. akt: II GZ 442/16 i z 22 stycznia 2016 r., sygn. akt: II GZ 1010/15). Konsekwencją powyższych rozważań jest stwierdzenie, że odpowiadając na wezwanie Sądu do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej przez złożenie 9 odpisów skargi kasacyjnej i decydując się na odwzorowanie treści tego pisma w formie ośmiu kserokopii, profesjonalny pełnomocnik skarżącego (radca prawny) powinien zdawać sobie sprawę z tego, że bez uwierzytelnienia taka kserokopia nie będzie mogła być uznana za odpis w rozumieniu art. 47 § 2 p.p.s.a., a zatem nie będzie możliwe stwierdzenie, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej zostało prawidłowo wypełnione, co z kolei będzie oznaczało spełnienie przesłanek do odrzucenia tej skargi na podstawie art. 178 p.p.s.a. Dlatego też uznać należy, że wezwanie z 21 stycznia 2022 r. zostało sformułowane w sposób, który nie powinien był wywołać wątpliwości profesjonalnego pełnomocnika (radcy prawnego), w stosunku od którego wymaga się dużo dalej idącej staranności procesowej. Wobec powyższego skoro Spółka pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o konsekwencjach nie uzupełniła braków formalnych skargi kasacyjnej, które uniemożliwiają nadanie skardze kasacyjnej dalszego biegu. Sąd postanowił skargę odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a. w związku z art. 47 §1 i §2 p.p.s.a.