IV SA/Wr 343/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 30 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi Komisji [...] w L., Zarządu [...] w Ś. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w sprawie odpowiedzi Rady Miejskiej w Ś. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. W rozpatrywanej sprawie skarżący wnieśli pismem z dnia 7 lipca 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu m.in. na uchwałę Rady Miejskiej w Ś. z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w sprawie odpowiedzi Rady Miejskiej w Ś. na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa w uchwałach tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 §1 pkt 6 p.p.s.a. . Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia, a zatem czy skarżona uchwała dotyczy sprawy z zakresu administracji publicznej, oraz czy przed jej wniesieniem zachowano tryb przewidziany w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym ( Dz.U. 2015 r. poz. 1515, ze zm.). Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej. W rozpoznawanej sprawie nie budzi wątpliwości Sądu okoliczność, iż uchwała podjęta przez organ samorządu terytorialnego na skutek wezwania do usunięcia naruszenia prawa lub uprawnienia w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym nie ma charakteru aktu prawa miejscowego, bowiem przez pojęcie aktu prawa miejscowego należy rozumieć akty normatywne zawierające przepisy powszechnie obowiązujące na określonej części terytorium państwa (art. 87 ust. 2 Konstytucji), wydawane przez organy samorządu terytorialnego lub terenowe organy administracji rządowej. Aby określony akt mógł być uznany za akt prawa miejscowego to musi być wydany na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach oraz musi posiadać charakter powszechnie obowiązujący oraz generalny. Takiego charakteru nie posiada skarżona uchwała uznająca za bezzasadne wezwanie do usunięcia naruszenia prawa we wskazanych wyżej uchwałach. Zatem w sprawie tej Sąd musiał zbadać, czy podjęta skarżona uchwała nie spełnia przesłanki określonej w art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a., czyli czy nie jest innym aktem organu jednostki samorządu terytorialnego podjętym z zakresu administracji publicznej. W tym miejscu wskazać należy, iż podstawę prawną skarżonej uchwały stanowi art. 101 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z przepisu tego wynika, iż koniecznym warunkiem do skutecznego wniesienia skargi na podstawie tego przepisu jest uprzednie wezwanie organu gminy, który wydał kwestionowaną przez wnoszącego wezwanie uchwałę do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, dokonanego przez wydanie takiego aktu. W rzeczonej sprawie strona skarżąca przedmiotem swej skargi uczyniła jednak samą uchwałę stanowiącą odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. W orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że sprawy z zakresu administracji publicznej obejmują działania z wyłączeniem tych, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (por. B.Adamiak (w:) B.Adamiak, J.Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2007, s. 380). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2000 r. sygn. I SA 794/00 (publikowany LEX 57172) wskazano wprost, iż uchwała organu gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy, a nie reguluje sprawy z zakresu administracji publicznej podlegającej zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Powyższe oznacza, iż taka uchwała nie może być zaskarżona do sądu administracyjnego w oparciu o art. 3 § 2 pkt 6 ustawy p.p.s.a, bowiem nie jest aktem podjętym w sprawie z zakresu administracji publicznej. Pogląd ten jako ugruntowany w orzecznictwie w pełni akceptuje Sąd rozstrzygający w tej sprawie. Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę.