IV SA/Wr 368/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Lidia Serwiniowska Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków Protokolant:: Dorota Hurman po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 10 listopada 2010 r. sprawy ze skargi P. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej oddala skargę. Orzeczeniem Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...], nr [...] po rozpatrzeniu w dniu [...] odwołania szer. rez. P. S. od orzeczenia nr [...] Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...] w sprawie zdolności do czynnej służby wojskowej Grupa II - Zdolny do czynnej służby wojskowej, Kat. "A", działając na podstawie art.127 § 1 i art.138 kpa w związku z § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz. U. Nr 151, poz. 1594) oraz § 22 ust. 1 i 2 , § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. Nr 151, poz. 1595 z późn.zm.) utrzymano w mocy zaskarżone orzeczenie. W motywach uzasadnienia podano, że skarżący odwołał się od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...] Nr [...] zarzucając, iż jest ono bezpodstawne. Skarżący uważa, że jest niezdolny do czynnej służby wojskowej, gdyż podczas odbywania zasadniczej służby wojskowej Jednostce Wojskowej [...] w Ś. został zarażony wirusem HCV. Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. po rozpatrzeniu odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej nie stwierdziła nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymała je w mocy. Stwierdzono, że w świetle zgromadzonego materiału dowodowego w tym badania z Pracowni Biologii Molekularnej Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w P. z dnia 4 marca 2010 r. jednoznacznie wynika, iż u skarżącego nie stwierdza się obecności wirusa HCV, co potwierdzają również wcześniejsze wyniki badań z dnia 14 czerwca 2007 r. i z dnia 2 sierpnia 2007 r. świadczące o braku obecności materiału genetycznego wirusa HCV (wirusowego zapalenia wątroby typu C). W tej sytuacji przy braku podstaw do rozpoznania u odwołującego się nosicielstwa HCV, jak również braku danych o współistnieniu innych schorzeń, TWKL w P. prawidłowo dokonała ustaleń w pkt 9 i 10 zaskarżonego orzeczenia. W skardze na powyższe orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu P. S. powtórzył argumentację podniesioną w postępowaniu odwoławczym. W odpowiedzi na skargę Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. wniosła o jej oddalenie, podtrzymując swoją wcześniejszą argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153. poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W ramach tak pojętej kontroli sądowej m.in. aktów organów administracji wojskowej sąd administracyjny nie jest uprawniony do weryfikacji orzeczeń komisji lekarskich z punktu widzenia medycznej oceny warunków zdrowotnych badanego. Sąd nie może też zmienić we własnym zakresie takiej oceny i zakwalifikować skarżącego do innej kategorii zdolności do służby wojskowej, niż uczyniła to Komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie. O ile organ administracji nie naruszy zasady swobodnej oceny dowodów, o której mowa w art. 80 k.p.a. oraz innych przepisów postępowania administracyjnego, w szczególności traktujących o obowiązku dokładnego wyjaśnienia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i wyczerpującego zebrania całokształtu materiału dowodowego, to brak jest podstaw do uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia. Kontrola orzeczeń wojskowych komisji lekarskich o uznaniu poborowego za zdolnego do służby wojskowej, dokonywana przez sąd administracyjny, sprowadza się więc do sprawdzenia prawidłowości postępowania poprzedzającego ustalenie jego stanu zdrowia, a w szczególności, czy badanie stanu zdrowia było wszechstronne, oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności poborowego do służby wojskowej była zgodna z przepisami w sprawie zasad określenia zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania komisji lekarskich w tych sprawach. Zdaniem Sądu kierującego się powyższym rozumieniem przepisów prawa, orzeczenia wojskowych komisji lekarskich podjęte w przedmiotowej sprawie zawierają odpowiednią argumentację wskazującą na zasadność zakwalifikowania skarżącego jako osoby zdolnej do czynnej służby wojskowej. Z akt administracyjnym sprawy wynika, że skarżący został poddany w dniu 4 marca 2010r. badaniom na obecność wirusa HCV w Pracowni Biologii Molekularnej Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa w P. W wyniku badań, zaświadczeniem nr 5/NFZ/2010 stwierdzono, że u P. S. nie wykryto RNA-HCV. Wynik tego badania wskazuje zatem, że jeżeli nawet skarżący był w przeszłości nosicielem wirusa HCV, to został on wyeliminowany z organizmu pacjenta. Należy przy tym zauważyć, że Komisje oceniają stan zdrowia strony na dzień orzekania w sprawie zdolności do służby wojskowej. Z przedłożonych materiałów wynika, iż Wojskowa Komisja Lekarska dysponowała aktualnymi danymi o stanie zdrowia skarżącego. Nie można zatem postawić zarzutu, iż rozpoznanie lekarskie było niepełne lub wadliwe z punktu widzenia jego przydatności dla ustalenia kategorii zdrowia i oceny zdolności do służby wojskowej. Ze złożonego do protokołu rozprawy oświadczenia skarżącego wynika, że celem postępowania administracyjnego w sprawie zdolności, do służby wojskowej było uzyskanie przezeń orzeczenia o związku wirusowego zapalenia wątroby (którym, zdaniem skarżącego, jest zarażony) ze służbą wojskową. Wobec powyższego należy skarżącemu wyjaśnić, że zaskarżone orzeczenie w odniesieniu do P. S. określiło kategorię zdolności do służby oraz przyczynę tego rozpoznania i tylko w tym zakresie podlega ono sądowej kontroli w niniejszym postępowaniu. Skarżący w rozpatrywanej sprawie nie może domagać się takich ustaleń z zakresu wiedzy medycznej, które miałyby jemu służyć, do domagania się odszkodowania, czy przyznania renty inwalidzkiej, względnie, które miałyby służyć uzupełnieniu materiału dowodowego w ewentualnych postępowaniach przed sądami powszechnymi. Należy również podkreślić, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawie orzekania w przedmiocie związku choroby (inwalidztwa) ze służbą wojskową. Sprawy te podlegają specjalnemu orzecznictwu sądownictwa pracy (por. np. wyrok NSA z dnia 13 lutego 2007r., II OSK 317/06, Lex nr 362457). Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.