IV SA/Wr 391/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. N., A. R., D. N. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia: odrzucić skargę D. N. Pismem z dnia 27 maja 2013 r. R. N., A. R., D. N. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Wojewody D. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Pod skargą złożył podpis jedynie R. N. i wskazał, że reprezentuje pozostałych skarżących. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skarżący R. N. został wezwany jako pełnomocnik do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu A. R. i D. N. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem niedopuszczenia do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżących. Wobec braku nadesłania stosownego pełnomocnictwa do reprezentowania D. N., Sąd postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 r. odmówił dopuszczenia R. N. do udziału w postępowaniu w charakterze pełnomocnika skarżącego D. N. Zarządzeniem Sędziego z dnia 2 sierpnia 2013 r. skarżący D. N. został wezwany, w związku z brakiem pełnomocnictwa do reprezentowania przed tutejszym Sądem, do usunięcia braków formalnych skargi przez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie, bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone D. N. w dniu 13 sierpnia 2013 r. Mimo upływu zakreślonego terminu skarżący nie podpisał skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. W niniejszej sprawie skarżący D. N. w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania nie uczynił zadość wezwaniu, co musiało skutkować odrzuceniem skargi. Mając zatem na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.