IV SA/Wr 393/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ireneusz Dukiel po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu zaległych opłat za pobyt w domu opieki oraz ustalenia terminu zwrotu wydatków z tytułu opłat za pobyt w domu opieki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania powyższej decyzji. Pismem z dnia 3 lipca 2017 r. R. P. (dalej: skarżąca), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu zaległych opłat za pobyt w domu opieki oraz ustalenia terminu zwrotu wydatków z tytułu opłat za pobyt w domu opieki. W skardze wniosła o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że kolejne postępowania egzekucyjne pozbawiają ją środków do życia i powodują dalsze koszty. Postanowieniem z dnia 26 lipca 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L., nr [...], odmówiło wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniając to tym, że decyzja ta ustala termin zwrotu wydatków z tytułu opłat za pobyt J. M. w DPS "[...]" w L. za okres od 1 stycznia 2016 r. do 28 lutego 2017 r. do 31 lipca 2017 r., wobec tego może być wykonana począwszy od tego dnia. Zatem na dzień 26 lipca 2017 r. nie podlegała wykonaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie jest zasadny. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej: ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 ppsa, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto z treści art. 61 § 3 ppsa wynika wprost, że wniosek o wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego nie może dotyczyć innego aktu, niż aktu zaskarżonego. Odnośnie przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu należy wskazać, że sformułowanie "znacznej szkody" oznacza sytuację, w której naprawienie powstałej szkody nie będzie mogło nastąpić przez późniejszy zwrot przymusowo spełnionego świadczenia bądź przez przywrócenie rzeczy do jej stanu pierwotnego. Z kolei "trudne do odwrócenia skutki" to skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę w rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego, o ile jest możliwy, może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W szczególności trudnym do odwrócenia skutkiem będzie utrata rzeczy, która ze względu na swoje właściwości nie może być zastąpiona, bądź konieczność ogłoszenia upadłości przedsiębiorstwa połączonej z likwidacją jego majątku. Przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2014 r., sygn. akt II OZ 942/14, LEX nr 1530896). W postanowieniu z dnia 17 września 2014 r., sygn. Akt II GSK 2045/14 (LEX nr 1519096) Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdził, że: "Dla wskazania spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 nie jest wystarczającym sam wywód strony, dotyczący okoliczności uzasadniających wstrzymanie, gdyż uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, a twierdzenia wnioskodawcy powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej strony. Lakoniczne uzasadnienie wniosku skarżącego o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia zatem jego merytoryczną ocenę." Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zauważyć należy, że skarżąca uzasadniając go, poprzestała jedynie na ogólnym wywodzie o swojej sytuacji życiowej. Nie wykazała natomiast, by na skutek ewentualnej egzekucji – groziła jej szkoda, której rozmiary przekraczają zwykłe następstwa zapłaty, bądź, że do odwrócenia skutku wykonania zaskarżonej decyzji nie wystarczy zwrot wyegzekwowanej należności. Uszczuplenie stanu finansowego skarżącej nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji administracyjnej. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z decyzji, nawet przy uwzględnieniu sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r., sygn. akt I OZ 737/14, LEX nr 1529107). Dodać ponadto należy, zważywszy na treść obowiązku ustalonego zaskarżoną decyzją, że wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z natury rzeczy nie wywołuje nieodwracalnych skutków. W tej sytuacji sąd uznał, że brak jest w sprawie przesłanek z art. 61 § 3 ppsa do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w związku z czym wniosek ten oddalił.