IV SA/Wr 399/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.) Sędziowie : Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant : Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r. sprawy ze skargi T. S. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego postanawia: I. odrzucić skargę; II. przyznać adw. R.K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] Wojewoda D., powołując się na art. 145 § 1, art. 147 § 1, art. 148 § 1, art. 149 § 1 oraz art. 150 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku T. S., dalej skarżący, o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego - odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia podał, że pismem z dnia 18.11.2002 r. skarżący zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w K. z wnioskiem o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Po udzielonym przez organ pouczeniu o obowiązujących przepisach dotyczących zasiłku przedemerytalnego skarżący złożył w dniu 18.12.2002 r. w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. wniosek o przyznanie zasiłku przedemerytalnego. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Starosta Powiatu K. wydał w dniu [...] 01.2003 r. decyzję nr [...], którą odmówił skarżącemu prawa do zasiłku przedemerytalnego. Od decyzji tej skarżący złożył odwołanie do Wojewody D., który decyzją z dnia [...] 01.2003 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Skarżący złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 05.10.2005 r. w sprawie sygn. akt IV SA/Wr 566/05 oddalił skargę. Wyrok ten stał się prawomocny z dniem 28.12.2005r. Organ ustalił, że w dniu 20.01.2003 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa do zasiłku dla bezrobotnych do czasu ustalenia prawa do zasiłku przedemerytalnego. Decyzją z dnia [...].01.2003 r. Starosta Powiatu K. orzekł o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną z dniem rejestracji oraz o przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia 08.01.2003 r. W dniu 10.02.2012 r. skarżący zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy w K. o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej przyznania zasiłku przedemerytalnego, domagając się ponownego rozpatrzenia wniosku z dnia 18.11.2002 r. Powyższe żądanie to następnie uzupełnił pismem z dnia 13.02.2012 r. Pismem z dnia 28.02.2012 r. Powiatowy Urząd Pracy w K. przekazał wniosek skarżącego z dnia 10.02.2012 r., uzupełniony pismem z dnia 13.02.2012 r. Wojewodzie D., który pismem z dnia 23.03.2012 r., powołując się na art. 145 § 1 k.p.a. zwrócił się do wnioskodawcy o sprecyzowania okoliczności uzasadniających wniosek o wznowienie postępowania i podanie terminu, w którym dowiedział się o okoliczności wskazanej w w/w przepisie prawa. W odpowiedzi skarżący nadesłał do organu pismo z dnia 24.04.2012 r., w którym opisał okoliczności mające stanowić podstawę wznowienia postępowania w sprawie. Organ wskazał, że rozpatrując wniosek skarżącego o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] stwierdził, że nie wystąpiła w sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 145 § 1 k.p.a., o której skarżący dowiedział się w terminie wskazanym w art. 148 § 1 k.p.a., w związku z czym w ocenie tego organu brak jest podstaw do wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego w/w decyzją ostateczną Wojewody D. z dnia [...] stycznia 2003 r. W wyżej wymienionym postanowieniu organ zwarł pouczenie, że jest ono ostateczne w administracyjnym trybie postępowania oraz, że może być zaskarżone za pośrednictwem tego organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w terminie 30 dni od daty doręczenia. Zgodnie z powyższym pouczeniem skarżący złożył skargę na powyższe postanowienie do Sądu administracyjnego, w którym podał, że jest ono krzywdzące i domagał się wznowienia postępowania oraz przeprowadzenia kontroli na PKP w W., w Delegaturze Polityki Społecznej w W. oraz w Powiatowym Urzędzie Pracy w K. przez zawiadomienie Najwyższej Izby Kontroli oraz Centralnego Biura Antykorupcyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Uwzględnienie skargi poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji lub postanowienia następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, co wynika z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 52 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. (§ 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (§ 2). Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. (§ 3). W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. (§ 4). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Wojewody Dolnośląskiego z dnia 8 maja 2012 r. nr PS-PW.8641.8.2012.WM2, którym organ ten, powołując się na art. 145 § 1, art. 147 § 1, art. 148 § 1, art. 149 § 1 oraz art. 150 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu wniosku skarżącego o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego - odmówił wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej własną decyzją ostateczną z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...]. Zaskarżone postanowienie zostało zatem wydane w trybie wznowienia postępowania, na podstawie art. art. 149 § 3 k.p.a., zgodnie z którym: "Odmowa wznowienia postępowania następuje w drodze postanowienia." Przepis ten w § 4 stanowi, że: "Na postanowienie, o którym mowa w § 3, służy zażalenie." Z przepisu zatem art. 149 § 4 k.p.a. jednoznacznie wynika, że na postanowienie wydane na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., a więc na postanowienie o odmowie wznowienia postępowania służy stronie zażalenie w toku postępowania administracyjnego. Przepis ten nie przewiduje wyjątków od ustanowionej w art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, która to zasada odnosi się do wszystkich unormowanych w kodeksie postępowania administracyjnego trybów rozpoznania sprawy administracyjnej. Wbrew zatem pouczeniu zawartemu w zaskarżonym postanowieniu, nie jest ono - w związku z treścią art. 149 § 4 k.p.a. - ostateczne w administracyjnym toku postępowania z uwagi na to, że może być zaskarżone zażaleniem, które zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. służy stronie na wydane w toku postępowania postanowienia, gdy kodeks tak stanowi. W myśl art. 142 k.p.a., postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji. Skoro, jak to już wyżej wskazano, na wydane na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. postanowienie o odmowie wznowienia postępowania służy stronie w administracyjnym toku postępowania zażalenie, co wprost wynika z art. art. 149 § 4 k.p.a., to skarga wniesiona na powyższe postanowienie do wojewódzkiego sądu administracyjnego bez uprzedniego wyczerpania tego środka zaskarżenia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. jako niedopuszczalna. W tej sytuacji na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu. Orzeczenie zawarte w pkt II postanowienia oparto na przepisie § 18 ust. 1 pkt 1) lit. c w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. nr 163, poz. 1348 ze zm.).