IV SA/Wr 424/09
PostanowienieWSA we Wrocławiu2010-08-23
Skład orzekający: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w ramach prawa pomocy przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, jeśli strona skarżąca nie udzieliła mu pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Adwokatowi wyznaczonemu z urzędu w ramach prawa pomocy nie przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, jeżeli strona skarżąca nie udzieliła mu pełnomocnictwa. Ustanowienie adwokata nie jest równoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa, a dla skuteczności czynności procesowych konieczne jest uzyskanie przez pełnomocnika umocowania do działania w imieniu strony.Stan faktyczny
Skarżący Z.R. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego. Postanowieniem referendarza sądowego przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata E. Ś. Skarżący na rozprawie oświadczył, że nie udziela pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, ponieważ chce występować osobiście. Następnie adwokat E. Ś. złożyła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Odmówiono przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata E. Ś. o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie wstrzymania wypłaty dodatku mieszkaniowego postanawia: odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Postanowieniem referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu z dnia 29 września 2009 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Pismem z dnia 30 listopada 2009 r. Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu adwokata E. Ś.
Na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r. stawili się: skarżący osobiście oraz adw. E. Ś. wyznaczona przez ORA we W. jako pełnomocnik z urzędu. Pełnomocnik oświadczyła, że pomimo kierowanej przez nią korespondencji do skarżącego nie otrzymała upoważnienia do reprezentowania skarżącego na rozprawie.
Po pouczeniu przez Sąd o treści art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skarżący oświadczył, że nie udziela pełnomocnictwa wskazanemu przez ORA we W. adwokatowi E. Ś., ponieważ chce występować osobiście w tej sprawie.
Pismem z dnia 22 stycznia 2010 r. adwokat E. Ś. złożyła do WSA we Wrocławiu wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielnej z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
W myśl art. 250 p.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad prawnych określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrot niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zgodnie z treścią art. 244 § 2 p.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym do dnia 9 kwietnia 2010 r.), ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowiło uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Oznaczało to, że ustanowienie pełnomocnika w ramach prawa pomocy nie było jednoznaczne z udzieleniem mu pełnomocnictwa, bowiem dla skuteczności czynność procesowych dokonywanych przez reprezentanta konieczne było uzyskanie przez niego umocowania do działania w imieniu zastępowanego. Dopiero dysponując pełnomocnictwem procesowym pełnomocnik był legitymowany przeglądać akta, składać pisma procesowe, tym środki odwoławcze. (patrz Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2009 r., II FZ 177/08, nr LEX 493759).
W przedmiotowej sprawie, skarżący na rozprawie w dniu 14 stycznia 2010 r., po zapoznaniu z treścią art. 244 § 2 p.p.s.a., oświadczył jednoznacznie, że nie udziela pełnomocnictwa adwokatowi wyznaczonemu przez ORA we W. i chce występować w sprawie osobiście.
Mając powyższe na uwadze, należało odmówić przyznania wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną, gdyż pełnomocnik nie został umocowany do występowania w imieniu skarżącego.
Z tych względów, na podstawie art. 224 p.p.s.a i 244 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło