IV SA/Wr 426/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej postanawia: odrzucić skargę. Orzeczeniem z dnia [...] r. nr [...] Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W. utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...] r. Nr: [...], w przedmiocie zdolności do czynnej służby wojskowej. W zaskarżonej decyzji pouczono skarżącego o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, za pośrednictwem organu II instancji, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Decyzję odebrała matka skarżącego w dniu 12 kwietnia 2012 r. Skarga została złożona do sądu, za pośrednictwem organu odwoławczego, w dniu 16 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 83 § 1 powołanej ustawy terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, tj. przepisów zawartych w art. 110-115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.). Odpowiednio do art. 111 § 2 wskazanej ustawy jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a w przypadku gdy ostatni dzień terminu dokonania czynności przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, to za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca postanowieniem skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W świetle powyższych przepisów termin na wniesienie skargi jest zachowany, jeżeli pismo strony, przed upływem trzydziestu dni od dnia doręczenia zaskarżonego aktu, zostanie wniesione - za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżone orzeczenie - do sądu poprzez osobiste złożenie skargi lub oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym, czy też w polskim urzędzie konsularnym. W rozpoznawanej sprawie, decyzję, stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2012 r. Zatem termin skutecznego wniesienia skargi rozpoczął swój bieg w dniu 13 kwietnia 2012 r. i upłynął w dniu 14 maja 2012 r. (poniedziałek), w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a. Tymczasem z akt sprawy wynika, że skarga została wniesiona osobiście w dniu 16 maja 2012 r., a zatem po upływie terminu zakreślonego przez ustawę do dokonania tej czynności. Skoro skarga została wniesiona po terminie to należało uznać, że jest ona spóźniona. Tym bardziej, że jednocześnie skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skutkiem upływu terminu procesowego, następującym z mocy prawa, jest bowiem bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.