IV SA/Wr 429/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska /sprawozdawca/, Sędzia WSA Marcin Miemiec, Asesor WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 października 2006r. sprawy ze skargi R. M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej uchyla decyzję II instancji. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest orzeczenie Nr [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] r., którym na podstawie art. 135 n ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji /Dz.U. z 2002r., Nr 7 poz. 58 z póź. zm./ utrzymano w mocy orzeczenie Komendanta Miejskiego Policji we W. z dnia [...]r. o uznaniu asp. R. M. winnym naruszenia dyscypliny służbowej i wymierzeniu kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe za to, że: "1. W dniu [...] r. w trakcie pełnienia służby dyżuranta KP W. K. w godz. [...] do [...] wprowadził interesanta do zajmowanego przez siebie pomieszczenia służbowego nr [...], w którym w miejscu widocznym (odkryty kosz na śmieci umieszczony przy drzwiach wejściowych) znajdowały się [...] puszki po piwie "Warka Jasne Pełne", czym naraził dobre imię i wizerunek społeczny Policji - formacji, w której służy, tj. o czyn określony w art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 06.04.1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. nr 7 poz. 58, z późn. zm.) w zw. z § 23 Załącznika do Zarządzenia nr 805 KGP w Warszawie z dnia 31.12.2003r.; 2. W tym samym dniu i w tej samej porze nie wykonał polecenia oficera dyżurnego - sierż. sztab. L. C., który nakazał mu wyrzucenie pustej butelki po wódce ujawnionej w pomieszczeniu służbowym nr [...] zajmowanym przez obwinionego, tj. o czyn z art. 132 ust. 3 pkt. 1 ustawy z dnia 06.04.1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. nr 7 poz. 58, z późn. zm.); 3. W dniu [...]r. około godz. [...]., będąc uczestnikiem zdarzenia drogowego zaistniałego na ul. W. we W., jako kierujący samochodem m-ki [...]. potrącił pieszego przebiegającego przez jezdnię w miejscu niedozwolonym, w którym na skutek odniesionych obrażeń śmierć poniósł M. S. - swoim celowym postępowaniem zakłócił tok czynności dowodowych poprzez udanie się na stację paliw [...] i spożycie tam alkoholu w postaci [...] puszki piwa, co znacząco wpłynęło na ustalenie jego stanu trzeźwości w chwili wypadku komunikacyjnego, tj. o (czyn z art. 132 ust. 1 ustawy z dnia 06.04 1990r. o Policji (Dz.U. z 2002r. nr 7 poz. 58, z późn. zm.) w zw. z § 2 Załącznika do Zarządzenia nr 805 KGP w Warszawie z dnia 31.12.2003r." W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że obwiniony w odwołaniu od pierwszoinstancyjnego orzeczenie wniósł o ponowne, obiektywne rozpatrzenie jego sprawy oraz złagodzenie wymierzonej mu kary dyscyplinarnej jako zbyt surowej i nieadekwatnej do popełnionych przewinień. Postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 135 m ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji Komendant Wojewódzki Policji we W. powołał komisję do zbadania orzeczenia. Komisja z przeprowadzonych czynności sporządziła stosowne sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym sposobu załatwienia odwołania. W ocenie organu drugiej instancji odwołanie obwinionego nie zasługuje na uwzględnienie. Organ odwoławczy podniósł, iż w postępowaniu dyscyplinarnym przeprowadzono szereg czynności zmierzających do wyjaśnienia okoliczności i przyczyn zaistniałych przewinień dyscyplinarnych. Przesłuchani zostali w charakterze świadków uczestnicy przedmiotowego zdarzenia oraz inni funkcjonariusze mogący posiadać istotne dla wyjaśnienia sprawy informacje, a także odebrane zostały wyjaśnienia od obwinionego. Do akt postępowania dyscyplinarnego dołączone zostały również kserokopie części materiałów ze śledztwa o sygn. [...] prowadzonego w Prokuraturze Rejonowej W. - Ś. przeciwko R. M.. W dniu [...] r. na ul. W. we W. doszło do zdarzenia drogowego, w którym kierujący swoim samochodem osobowym asp. R. M. potrącił przebiegającego przez jezdnię mężczyznę, który w wyniku odniesiony cli obrażeń zmarł nie odzyskując przytomności. Na miejsce zdarzenia przybył zespół pogotowia ratunkowego oraz radiowóz ogniwa wypadkowego Sekcji Ruchu Drogowego KMP we W.. Jak wynikało z ustaleń poczynionych na miejscu zdarzenia asp. R. M. po wyjściu ze swojego samochodu i sprawdzeniu czynności życiowych potrąconego mężczyzny, przed przyjazdem Policji udał się na pobliską stację paliw, gdzie kupił [...] puszki piwa, które spożył, a następnie trzymając jedną puszkę w ręce wrócił na miejsce wypadku. Po tej sytuacji został przebadany urządzeniem pomiarowym na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Przeprowadzone badania wykazały: I badanie o godz. [...] - wynik [...] mg/l, II badanie o godz. [...] - [...] mg/l, III badanie o godz. [...] - wynik [...] mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Na polecenia prokuratora asp. R. M. zatrzymano i przewieziono do Izby Wytrzeźwień. Tam trzykrotnie pobrano mu krew do badań na zawartość alkoholu w organizmie. Wykonując czynności ustalające okoliczności zdarzenia dokonano sprawdzenia pokoju służbowego nr [...] KP W. K., w którym asp. R. M. pełnił w tym dniu służbę do godz. [...]. W wyniku przeszukania i oględzin ujawniono, a następnie zabezpieczono dwie puste butelki po wódce zawierające resztki płynów posiadających woń alkoholu, pięć kieliszków do wódki, trzy puste puszki po piwie oraz talerz jednorazowy, przy którym leżały trzy widelce. Ujawnione przedmioty świadczyły, że w w/w pokoju co najmniej trzy osoby spożywały alkohol. Ostatecznie, po wykonaniu szeregu czynności zmierzających do ustalenia przebiegu zdarzeń poprzedzających opisane wyżej zdarzenie drogowe, w dniu [...] r. asp. R. M. przedstawiono zarzuty dotyczące: nie wykonania polecenia służbowego wydanego przez pełniącego obowiązki dyżurnego KP W. K. sierż. sztab. L. C. w kwestii wyrzucenia z pomieszczenia pustej butelki po wódce, narażenia dobrego imienia i wizerunku społecznego Policji - poprzez wprowadzenie do pomieszczenia służbowego interesanta, w sytuacji gdy w miejscu widocznym znajdowały się puste puszki po piwie oraz wykonywania na miejscu zdarzenia drogowego działań mających na celu zakłócenie toku czynności dowodowych, a w szczególności ustalenia stanu trzeźwości w chwili jego zaistnienia. W dniu [...] r. asp. R. M. zapoznano z tymi zarzutami i przyznał się do popełnienia wszystkich stawianych mu czynów, odmawiając jednocześnie składania wyjaśnień. Oceniając zebrany materiał dowodowy w postępowaniu dyscyplinarnym należy w zachowaniu asp. R. M. dopatrywać się zaniechań będących skutkiem lekceważenia poleceń przełożonych w zakresie braku przyzwolenia dla przechowywania i spożywania alkoholu w obiektach lub na terenach zajmowanych przez Policję. Niepodjęcie na miejscu zdarzenia czynności w niezbędnym zakresie w celu zabezpieczenia śladów, a wręcz podjęcie działań zmierzających do ich zatarcia, niezastosowanie się do przepisów prawa zakazujących kierowania pojazdami w stanie po spożyciu alkoholu w sposób oczywisty obciążają obwinionego. Ustalenie sprawstwa i winy asp. R. M. nastąpiło na podstawie wszechstronnie zebranego materiału dowodowego. Za wiarygodne należy uznać zeznania świadków, natomiast wyjaśnienia obwinionego za przyjętą linię obrony. W postępowaniu odwoławczym podzielono argumentację Komendanta Miejskiego Policji we W., jaką przyjął w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia. Czyny, jakie popełnił obwiniony w sposób rażący naruszyły dobre imię Policji jako instytucji, a argumenty obwinionego nie zasługują na uwzględnienie. Wymierzenie obwinionemu kary wyznaczenia na niższe stanowisko służbowe jest adekwatne do popełnionych przewinień. W skardze na powyższe orzeczenie skarżący wniósł o ponowne bezstronne rozpatrzenie prowadzonego postępowania. Skarżący w obszernym uzasadnieniu skargi przedstawił dotychczasowy bieg postępowania dyscyplinarnego. Zarzucił w szczególności naruszenie przepisu art. 135 g ust. 2 ustawy o Policji. Wskazał, iż zgodnie z treścią tego przepisu niedające się usunąć wątpliwości rozstrzyga się na korzyść obwinionego. Podniósł, iż zgłoszone organowi I instancji wnioski dowodowe nie zostały uwzględnione. Zdaniem skarżącego zgromadzony przez organ I instancji materiał dowodowy nie stanowił podstawy do stwierdzenia, iż ustalono wszystkie okoliczności faktyczne sprawy. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej oddalenie, uznając za nieuzasadnioną. Podniesiono, iż przeprowadzone przeciwko skarżącemu postępowanie dyscyplinarne w pełni potwierdziło naruszenie dyscypliny służbowej przez skarżącego. Kara dyscyplinarna wymierzona skarżącemu została wydana zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji ( t. j. Dz. U. z 2002r. Nr 7 poz. 58 z późn. zm). W szczególności zaś zgodnie z przepisami rozdziału 10 tejże ustawy dotyczącymi odpowiedzialności dyscyplinarnej i karnej policjantów. Wymierzenie skarżącemu tej kary było uzasadnione stanem faktycznym oraz zgromadzanym w sprawie materiałem dowodowym. "Natomiast uchybienia proceduralne, na które wskazuje skarżący, zdaniem Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. nie miały wpływu na treść rozstrzygnięcia i nie naruszały jego ustawowego prawa do obrony. Nie bez znaczenia jest również fakt zawieszenia skarżącego w czynnościach służbowych z powodu wszczęcia i prowadzenia przeciwko niemu postępowania karnego. Postępowanie to nie zostało dotychczas zakończone. Wobec tego, przy wymierzaniu kary dyscyplinarnej nie zostało naruszone prawo. Sąd administracyjny orzeka zaś, jedynie o zgodności albo niezgodności aktu administracyjnego lub czynności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Sąd Administracyjnym sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem /art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/. Kontrola ta obejmuje zatem materialną i formalną prawidłowość zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z póź. zm./ dalej zwaną p.p.s.a. "Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy /art. 133 § 1 p.p.s.a./. W rozważanej sprawie skarżącemu wymierzono karę dyscyplinarną - wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe. Kara ta umieszczona jest w pkt 4 Katalogu Kar określanych w art. 134 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji /Dz.U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 z póź. zm./. W zaskarżonym orzeczeniu podano, iż postanowieniem z dnia [...]r. Komendant Wojewódzki Policji powołał komisję do zbadania zakwestionowanego orzeczenia. Komisja z przeprowadzonych czynności sporządziła stosowne sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym sposobu załatwienia odwołania. Sąd stwierdził, iż w aktach administracyjnych organu brak jest postanowienia, o którym mowa wyżej oraz sprawozdania komisji wraz z jej wnioskami co do sposobu załatwienia odwołania. Zauważyć należy, że w rozważaniach organu odwoławczego nie wspomniano o stanowisku komisji w kwestii, w której miano ją powołać. Również w piśmie procesowym z dnia [...]r. brak jest wskazania dotyczącego powyższej okoliczności. W aktach postępowania dyscyplinarnego znajduje się karta [...] Nr [...] oznaczona "Przegląd akt w sprawie Post. dyscyplinarnego p-ko R. M.", w której kolejno wymieniono nazwy dokumentów zgromadzonych w tym postępowaniu. Poszczególnym dokumentom przypisano również numer karty. Zestawieniem dokumentów nie objęto natomiast postanowienia Komendanta Wojewódzkiego Policji ani sprawozdania Komisji, o którym wyżej mowa. Na podstawie akt sprawy nie można jednoznacznie stwierdzić, że w postępowaniu odwoławczym sprostano ustawowym wymogom określonym w przepisie art. 135 m ust. 1 i art. 135 n ust. 1 ustawy o Policji. Przepisy te stanowią, że /.../ "W przypadku odwołania od orzeczenia o ukaraniu karą, o której mowa w art. 134 pkt 4-6, wyższy przełożony dyscyplinarny jest obowiązany powołać komisję." i "Z przeprowadzonych czynności komisja sporządza sprawozdanie wraz z wnioskiem dotyczącym sposobu załatwienia odwołania." Z tych powodów należało zaskarżone orzeczenie wyeliminować z obrotu prawnego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. Sąd nie orzekł w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia, mając na uwadze, iż dotychczas zgromadzony materiał dowodowy w sprawie nie uzasadnia jego wstrzymania /art. 152 p.p.s.a./.