IV SA/Wr 440/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 15 lipca 2024 r., nr SKO 4101/24/2024 w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego postanawia: odrzucić skargę. W dniu 13 sierpnia 2024 r. (data stempla pocztowego) K. P. (dalej: strona skarżąca), wniosła za pośrednictwem pełnomocnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 15 lipca 2024 r., nr SKO 4101/24/2024, w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego i zasiłku celowego specjalnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 23 września 2024 r., przy piśmie Sądu z dnia 25 września 2024 r., wezwano pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi udzielonego zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.). Na usunięcie wskazanego braku zakreślono wzywanemu termin 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej na podany adres do korespondencji w dniu 27 września 2024 r. (k. 16 akt sądowych), wobec czego zakreślony termin na usunięcie braku formalnego skargi upływał z dniem 4 października 2023 r. (piątek). W zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie wykonał czynności wskazanych w wezwaniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wymogi formalne skargi określone zostały w przepisie art. 57 oraz art. 46 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, które określa art. 46 ww. ustawy. Stosownie do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Przepis art. 37 § 1 p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przy czym, zgodnie z art. 48 § 3 p.p.s.a., zamiast oryginału dokumentu strona może złożyć odpis dokumentu, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza albo przez występującego w sprawie pełnomocnika strony będącego adwokatem, radcą prawnym, rzecznikiem patentowym lub doradcą podatkowym. Według treści art. 46 § 3 p.p.s.a., brak pełnomocnictwa jest jednocześnie brakiem formalnym pisma strony, w tym konkretnym przepadku skargi. Pozwala to na konwalidacje stwierdzonego braku przez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie takiego braku stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 49 § 1 in fine p.p.s.a. stanowi podstawę odrzucenia skargi. Brak pełnomocnictwa uniemożliwia nadanie skardze prawidłowego biegu, bowiem nie pozwala na stwierdzenie czy skarga pochodzi od osoby uprawnionej do reprezentowania strony skarżącej, a zatem czy wnosząca ją osoba posiada legitymację procesową do skutecznego jej wniesienia. Wobec nieprzedłożenia pełnomocnictwa wraz z wniesioną skargą, pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do przedłożenia pełnomocnictwa udzielonego zgodnie z art. 35 p.p.s.a określającym krąg osób uprawnionych do reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Jak wskazano wyżej, pełnomocnik strony skarżącej został skutecznie wezwany do uzupełnienia stwierdzonego braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa. Wezwanie w tym zakresie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi w dniu 27 września 2024 r., zatem siedmiodniowy termin do dokonania tej czynności upływał w dniu 4 października 2024 r. (piątek). Termin ten upłynął bezskutecznie, pełnomocnik nie udzielił żadnej odpowiedzi na wezwanie Sądu. Ponieważ w zakreślonym terminie pełnomocnik strony skarżącej nie uzupełnił wskazanego braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a., należało skargę odrzucić. Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.