IV SA/Wr 443/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2011-05-09

Skład orzekający: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy w przedmiocie wezwania do usunięcia braków formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia jest dopuszczalne?
Ratio decidendi
Zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy, które ma na celu nadanie prawidłowego biegu skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, nie jest dopuszczalne. Żaden przepis Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego rodzaju zarządzenia. W związku z tym, zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu.
Stan faktyczny
Skarżący A. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku WSA we Wrocławiu. Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi, wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Po odrzuceniu tego zażalenia, wniósł kolejną skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem. Następnie, po kolejnym wezwaniu do usunięcia braków formalnych, wniósł zażalenie na zarządzenie sędziego sprawozdawcy, kwestionując jego dopuszczalność.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie jako niedopuszczalne.

Pełny tekst orzeczenia

Wrocław 9 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia na zarządzenie sędziego sprawozdawcy z dnia 19 kwietnia 2011 r. w sprawie ze skargi Z. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 1 czerwca 2010 r. nr ... w przedmiocie odmowy przyznania pomocy zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego, celowego specjalnego w lutym 2010 r. postanawia: odrzucić zażalenie. Wyrokiem z dnia 3 lutego 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 443/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę Z. D. na oznaczoną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie odmowy przyznania pomocy zasiłku stałego, zasiłku okresowego, zasiłku celowego, celowego specjalnego w lutym 2010 r. W dniu 4 marca 2011 r. A. D. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem powyższego wyroku z dnia 3 lutego 2011 r. Pismem z dnia 11 marca 2011 r. – w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2011 r. – wezwano A. D. do usunięcia braków formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi lub do sporządzenia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Pismem z dnia 21 marca 2011 r. A. D. wniósł zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2011 r., zarzucając rażące naruszenie prawa przez sąd, a to przepisów art. 25, 26, 32, 33 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)(dalej zwanej p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia 29 marca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wr 443/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 marca 2011 r. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem wywiedzionej w dniu 11 kwietnia 2011 r. przez A.D.. Pismem z dnia 21 kwietnia 2011 r. – w wykonaniu zarządzenia sędziego sprawozdawcy z dnia 19 kwietnia 2011 r. – wezwano A. D. do usunięcia braków formalnych skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi lub do sporządzenia skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. A. D. w dniu 29 kwietnia 2011 r. wniósł zażalenie na zarządzenie Sędziego sprawozdawcy z dnia 19 kwietnia 2011 r. podnosząc, że jest ono bezprzedmiotowe, bowiem jego umocowanie wynika wprost z przepisów art. 29 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego oraz art. 89 Kodeksu postępowania cywilnego.. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) (zwanej dalej p.p.s.a.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w katalogu zawartym w tym przepisie. Natomiast zgodnie z przepisem art. 198 p.p.s.a. przepisy działu IV zatytułowanego środki odwoławcze (art. 173-197 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Zaskarżone zażaleniem skarżącego zarządzenie sędziego sprawozdawcy stanowi w istocie zarządzenie pozwalające nadać prawidłowy bieg wniesionej skardze o stwierdzenie niegodności z prawem orzeczenia i nie zostało wymienione w powyższych przepisach jako podlegające zaskarżeniu. Tego rodzaju zarządzenie nie mieści się również w kategorii zarządzeń, o których mowa w art. 220 § 1 powołanej ustawy, nie jest więc zaskarżalne na podstawie art. 227 ustawy. Żaden z przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego rodzaju zarządzenia. W konsekwencji zażalenie jako niedopuszczalne podlegało odrzuceniu na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, co orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło