IV SA/Wr 447/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi D. W. na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2015 r. Nr [...] po zapoznaniu się z odwołaniem D. W. od wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji Starszego Administratora w Dziale Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] grudnia 2014 r. ([...]) odmawiającej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na K. W. na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu podało, że od opisanej wyżej decyzji zainteresowana wniosła odwołanie argumentując, że jest ona dla niej i syna krzywdząca. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uzasadniając opisane wyżej postanowienie podało, że stosownie do art. 127 § 1 k.p.a. stronie przysługuje prawo do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji. Zgodnie zaś z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (...) obliczając termin określony w dniach nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie decyzji, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu (art. 57 § 1 k.p.a.). Termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (art. 57 § 5 k.p.a.). W przypadku niezachowania terminu wskazanego w art. 129 § 2 k.p.a., stosownie do art. 134 k.p.a., organ odwoławczy stwierdza - w drodze postanowienia - uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Zgodnie z art. 39 k.p.a., organ administracji doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Z kolei w myśl art. 40 § 1 k.p.a. pisma doręcza się stronie, a gdy strona działa przez przedstawiciela - temu przedstawicielowi. Stosownie do art. 42 § 1 k.p.a., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem do rąk dorosłego domownika, sąsiada lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma do rąk sąsiada lub dozorcy umieszcza się zawiadomienie na drzwiach mieszkania adresata (art. 43 k.p.a.). Zgodnie z art. 44 § 1 k.p.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43) poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwej gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 44 § 2 k.p.a.). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2. pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (art. 44 § 3 k.p.a.). W myśl art. 44 § 4 doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1. a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W rozpatrywanej sprawie decyzja organu pierwszej instancji została wysłana na adres D. W. ([...]), listem poleconym Nr [...]. Jak wynika z adnotacji sporządzonej przez doręczającego, przesyłka skierowana do Strony po raz pierwszy była awizowana w dniu 18 grudnia 2014 r. Z kolei powtórne awizo nastąpiło w dniu 29 grudnia 2014 r. W związku z niepodjęciem przez adresata awizowanej przesyłki, w dniu 7 stycznia 2015 r., placówka pocztowa zwróciła do nadawcy korespondencję skierowaną do D. W. W takiej sytuacji należy przyjąć, że doręczenie zastępcze zaskarżonej decyzji nastąpiło z upływem czternastu dni od daty pierwszego awiza, tj. w dniu 1 stycznia 2015 r. Zgodnie z przywołanym wyżej art. 57 § 1 w związku z art. 44 § 4 k.p.a., bieg czternastodniowego terminu do złożenia odwołania rozpoczął się dnia 2 stycznia 2015 r. i upłynął dnia 15 stycznia. Odwołanie zainteresowana złożyła w dniu 13 lutego 2015 r. Skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu Skargę na powyższe postanowienie złożyła D. W. Wniosła o zasądzenie wypłaty należnego świadczenia za okres od 3 października 2014 r. do 6 stycznia 2015 r. na rachunek bankowy zainteresowanej, zasądzenie wypłaty zaległych odsetek oraz zwrotu kosztów postępowania. W uzasadnieniu stwierdziła, że w aktach sprawy znajduje się koperta z decyzją MOPS odmawiającą jej wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego. Wynika z niej, że była awizowana tylko raz 18 grudnia 2014 r. – tym samym wobec braku drugiego awiza, nie istniały podstawy do zastosowania art. 44 k.p.a. przyjmującego fikcję doręczenia. Podała, że kontaktowała się z MOPS telefonicznie, po kolejnym telefonie uzyskała informację, że decyzja wróciła do nadawcy. MOPS poinformował ją o biegu terminu do odwołania od momentu odbioru kopii decyzji przez męża skarżącej w dniu 6 lutego 2015 r. w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. Podała też, że nigdy nie pouczono jej o możliwości przywrócenia terminu. Cały czas twierdzono, że odbiór kopii decyzji jest momentem, od którego biegną terminy do złożenia odwołania do SKO. Zarzuciła też, że organ bezpodstawnie przedłużał procedury prowadząc postępowanie w sprawie przyznania świadczenia, wykazał się brakiem profesjonalizmu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Argumentując ten wniosek powołał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, ponadto stwierdził, że na skutek złożonej w urzędzie pocztowym reklamacji uzyskał wiedzę, informację, że omawiana przesyłka – decyzja MOPS była dwukrotnie awizowana w dniu 18 grudnia i 29 grudnia 2014 r. co wynika z dołączonego do akt duplikatu zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji. Termin do złożenia odwołania upływał w dniu 15 stycznia 2015 r. Natomiast skarżąca złożyła odwołanie w dniu 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjny powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Akt administracyjny jest niezgodny z prawem o ile przy jego wydaniu doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego. Wówczas to sąd w oparciu o art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., może w zależności od okoliczności uchylić decyzję, stwierdzić jej nieważność lub uznać, że została wydana z naruszeniem prawa. Jednakże zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd, rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontrola sądu oparta na wskazanych wyżej przepisach daje podstawę do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Przedmiotem kontroli jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] grudnia 2014 r. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. W myśl art. 57 § 1 k.p.a. obliczając termin określony w dniach nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie decyzji, a upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu. Stosownie do art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia – uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Z akt administracyjnych wynika, że decyzja organu I instancji z dnia [...] grudnia 2014 r. została wysłana skarżącej na adres [...] listem poleconym. Przesyłka ta była – co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, awizowana 18 grudnia 2014 r. Po raz drugi awizo nastąpiło w dniu 29 grudnia 2014 r. Powyższe wynika z nadesłanego przez Urząd Pocztowy Nr [...] pisma "śledzenie przesyłki", w którym odnotowano powtórne awizo 29 grudnia 2014 r. Urząd Pocztowy Nr [...] uzupełnił zwrotne potwierdzenie odbioru wskazując, że powtórne awizo nastąpiło 29 grudnia 2014 r. W tych okolicznościach należy uznać, że decyzja z dnia [...] grudnia 2014 r. została skutecznie doręczona skarżącej w trybie art. 44 k.p.a. Przepis ten stanowi, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 – osobiście adresatowi lub dorosłemu domownikowi, sąsiadowi, dozorcy domu – poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej – w przypadku doręczenia pisma przez pocztę, 2) pismo składa się na okres czternastu dni w urzędzie właściwym gminy (miasta) – w przypadku doręczenia pisma przez pracownika Urzędu gminy (miasta) lub upoważnioną osobę lub organ (§ 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie 7 dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności urzędowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (ust. 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o który mowa w § 2 pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). Zgodnie z powołanym przepisem termin do wniesienia odwołania rozpoczął bieg 2 stycznia 2015 r. i upłynął 15 stycznia 2015 r. w tych okolicznościach odwołanie złożone w dniu 13 lutego 2015 r. zostało wniesione po upływnie terminu do jego wniesienia. W tych okolicznościach organ był zobowiązany w myśl art. 134 k.p.a. stwierdzić uchybienie terminu. Zatem zarzut skarżącej dotyczący braku dwukrotnego awiza przesyłki został wyjaśniony i jako nietrafny nie może być podstawą rozstrzygnięcia. Pozostałe zarzuty dotyczące przewlekłego procedowania, niekompetencji pracowników urzędu oraz decyzji z dnia [...] grudnia 2015 r. nie mogą być przedmiotem rozważań w niniejszym postępowaniu. Na etapie opisanego postępowania organ nie był zobowiązany do informowania o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, uczynił to w pierwszym możliwym momencie, wydając postanowienie z dnia [...] kwietnia 2015 r., w uzasadnieniu którego wskazał na powyższe uregulowanie. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że organ wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył prawa, a tym samym skargę jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało oddalić. H.B.11.01.2016 r.