IV SA/Wr 46/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Julia Szczygielska po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] Wojewoda D., po rozpoznaniu odwołania A. M. od decyzji Starosty Zgorzeleckiego z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w sprawie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, utrzymał zakwestionowaną decyzję organu I instancji w mocy. Powyższą decyzję doręczono stronie w dniu 28 listopada 2016 r. wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu złożona za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Skargę na tę decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wyżej wymieniony skierował bezpośrednio do tutejszego Sądu w dniu 22 grudnia 2016 r., który dnia 2 stycznia 2017 r. przekazał skargę organowi właściwemu, tj. Wojewodzie Dolnośląskiemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu jako spóźniona. Zgodnie bowiem z art. 53 w związku z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718); dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z akt sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono skarżącemu w dniu 28 listopada 2016 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o terminie jej zaskarżenia oraz o tym, że skargę do Sądu składa się za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego. Tymczasem skarga została złożona przez skarżącego bezpośrednio w tutejszym Sądzie. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego albo za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd albo organ, do którego skargę wniesiono powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd albo organ pod adresem właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 15 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GSK 295/08, LEX nr 505331). Termin do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego mijał dnia 28 grudnia 2016 r. Tutejszy Sąd nadał skargę w urzędzie pocztowym do organu właściwego w dniu 2 stycznia 2017 r. W związku z tym skargę należało uznać za spóźnioną, gdyż została wniesiona z uchybieniem terminu, o jakim mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę złożoną po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro zatem skarga została złożona z uchybieniem terminu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.