IV SA/Wr 478/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku Fundacji A z/s we W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 grudnia, sygn. akt IV SA/Wr 478/14, w sprawie ze skargi Fundacji A z/s we W. na decyzję Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] w przedmiocie odmowy udzielania informacji publicznej postanawia: uzupełnić wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 478/14 w ten sposób, że w tenorze wyroku po punkcie II, dodać punkt III w brzmieniu: zasądzić od Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej we W. na rzecz Fundacji A z siedzibą we W. kwotę 677 (słownie: sześćset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wyrokiem z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 478/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, w efekcie skargi wniesionej przez Fundację A z siedzibą we W. (zwanej dalej stroną lub skarżącą) na decyzję Dziekana Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia [...] czerwca 2014 r. w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, w punkcie I uchylił wskazaną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia [...] maja 2014 r., zaś w punkcie II odstąpił od orzekania w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskiem z 20 lutego 2015 r. strona skarżąca wystąpiła o uzupełnienie wskazanego wyroku poprzez wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów postępowania. Postanowieniem z 10 marca 2015 r., sygn. akt IV SA/Wr 478/14, tut. Sąd oddalił wniosek strony skarżącej o uzupełnienie opisanego na wstępie wyroku. Postanowieniem z 27 maja 2015 r., sygn. akt I OZ 547/15 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpatrzeniu zażalenia Fundacji, uchylił wskazane postanowienie tut. Sądu z 10 marca 2015 r. oraz przekazał sprawę do ponownego rozpoznania. Sąd odwoławczy wskazał m.in., że wniosek skarżącej o zasądzenie kosztów sądowych winien zostać rozpoznany niezależnie od kwestii prawidłowości ustanowienia pełnomocnika z wyboru, który – zdaniem sądu drugiej instancji – w dacie wniesienia skargi posiadał prawo wykonywania zawodu w pełnym zakresie. Wobec powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że sąd pierwszej instancji winien wziąć pod uwagę rozważania zawarte w uzasadnieniu postanowienia z 27 maja 2015 r. oraz wydać stosowne rozstrzygnięcie w zakresie zwrotu kosztów postępowania sądowego obejmujących zarówno koszty sądowe uiszczone przez skarżącą, jak i koszty zastępstwa procesowego z uwzględnieniem norm przepisanych. W piśmie z 15 czerwca 2015 r. strona skarżąca – mając na względzie orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego – wniosła o zasądzenie na jej rzecz z tytułu zwrotu kosztów postępowania sądowego kwoty 677 złotych, obejmującej wpisy sądowe (300 złotych), koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu skargowym i zażaleniowym (360 złotych) oraz opłatę skarbową (17 złotych). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Odnosząc się do złożonego przez stronę wniosku o uzupełnienie wyroku w zakresie orzeczenia o kosztach postępowania sądowego należy uznać, że był on uzasadniony. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a. w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania zwrot kosztów niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W skład tych kosztów wchodzą – zgodnie z dyspozycją art. 205 § 3 p.p.s.a. – m.in. koszty sądowe oraz wynagrodzenie adwokata lub radcy prawnego reprezentującego stronę, nie wyższe jednak niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego. W związku z tym, że przedmiotem niniejszego postępowania była decyzja w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej, wpis sądowy został ustalony na kwotę 200 złotych stosownie do treści § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., nr 221, poz. 2193 ze zm.). Ponadto strona skarżąca uiściła również kwotę 100 złotych tytułem wpisu od zażalenia na postanowienie tut. Sądu z 10 marca 2015 r. – które zostało uwzględnione przez Naczelny Sąd Administracyjny – wynikającą z § 2 ust. 1 pkt 7 przywołanego rozporządzenia Rady Ministrów. W takiej sytuacji strona skarżąca uprawniona była do otrzymania kwoty 300 złotych tytułem poniesionych kosztów sądowych od podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej. W pozostałym zakresie zasądzona kwota kosztów postępowania obejmuje wynagrodzenie adwokata reprezentującego skarżącą Fundację w toku postępowania skargowego w kwocie 240 złotych oraz postępowania zażaleniowego w kwocie 120 złotych, stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) oraz § 18 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.) a także opłatę skarbową od pełnomocnictwa w kwocie 17 złotych. Orzeczenie w powyższym kształcie wiązało się z zachowaniem przez stronę wszelkich warunków do uznania, że żądanie zwrotu kosztów postępowania zostało złożone w odpowiednim terminie wynikającym z art. 210 § 1 p.p.s.a. oraz w uzasadnionym zakresie. W szczególności tut. Sąd pragnie podkreślić, zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny, że pełnomocnik strony skarżącej w dacie złożenia skargi tj. 16 czerwca 2014 r. posiadał pełnię prawa do wykonywania zawodu adwokata, albowiem nie orzeczono w stosunku do niego kary dyscyplinarnej zawieszenia w czynnościach zawodowych albo tymczasowego zawieszenia w wykonywaniu czynności zawodowych, zaś uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej we W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w sprawie zawieszenia w czynnościach zawodowych – poza tym, że została podjęta w trybie innym niż dyscyplinarny – nie mogła wywoływać skutków prawnych na dzień wniesienia skargi. Wobec powyższego Sąd – działając na podstawie art. 157 § 1 w zw. z art. 160 p.p.s.a. oraz art. 200 p.p.s.a. w zw. z § 2 ust. 6 i § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 18 ust. 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia, zasądzając na rzecz strony skarżącej tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego kwotę 677 złotych obejmującą: uiszczone wpisy od skargi (200 złotych) i od zażalenia (100 złotych), koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu wywołanym skargą (240 złotych) i zażaleniem (120 złotych) oraz poniesioną opłatę skarbową od pełnomocnictwa udzielonego przez stronę skarżącą występującemu w sprawie adwokatowi (17 złotych).