IV SA/Wr 480/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej Z. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lipca 2006 r. sygn. akt IV SA/Wr 480/06 odrzucającego skargę Z. K. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali komunalnych wschodzących we skład mieszkaniowego zasobu Miasta O. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 19 lipca 2006 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę Z.K. na uchwałę Rady Miasta O. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały Rady Miasta O. z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zasad wynajmowania lokali komunalnych wschodzących we skład mieszkaniowego zasobu Miasta O. Postanowienie wraz pisemnym uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym środku zaskarżenia, terminie i sposobie jego wniesienia, zostało doręczone skarżącemu w dniu 24 sierpnia 2006 r. Pismem z dnia 26 czerwca 2007 r. skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo podpisane przez niego osobiście, z którego wynikało, że jest to skarga kasacyjna na postanowienie z dnia 19 lipca 2006 r. Wraz z pismem skarżący złożył wniosek o przyznawanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Powyższe postanowienie stało się prawomocne na skutek oddalenia zażalenia skarżącego przez Naczelny Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 19 lutego 2008 r. (sygn. akt I OZ 72/08). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej u.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. 175 § 1 u.p.s.a – skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom skargi kasacyjnej, określonym w art. 176 u.p.s.a oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego (art. 175 § 1 u.p.s.a.), a także należycie opłacona, jeżeli podlega opłacie stałej (art. 219 § 1 u.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie skargę kasacyjną sporządził i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący – Z. K., który nie jest adwokatem, ani radcą prawnym. Zatem skarga kasacyjna nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego wniesienia skargi, a mianowicie nie jest sporządzona przez uprawnione osoby. Zgodnie z art. 178 ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W tej sytuacji skarga kasacyjna wniesiona osobiście przez skarżącego podlega odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 178 u.p.s.a..