IV SA/Wr 490/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2017-10-13
Skład orzekający: Mirosława Rozbicka-Ostrowska, Ireneusz Dukiel, Lidia Serwiniowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy zarzuty strony dotyczące stronniczości sędziego, wynikające z jego rzekomo błędnej rejestracji skargi, mogą stanowić podstawę do jego wyłączenia od rozpoznania sprawy?Ratio decidendi
Sąd uznał, że zarzuty strony dotyczące stronniczości sędziego, wynikające z jego rzekomo błędnej rejestracji skargi, nie stanowią podstawy do jego wyłączenia. Rejestracja skargi jest czynnością techniczną, a sposób jej dokonania, zgodny z treścią skargi, nie może być uznany za przejaw stronniczości. Ponadto, oświadczenie sędziego o braku przesłanek do wyłączenia, jeśli nie budzi wątpliwości, jest wystarczające do oddalenia wniosku.Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na postanowienie odmawiające wznowienia postępowania w sprawie dotyczącej zasiłku celowego. Następnie wniosła o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga, zarzucając mu stronniczość i korupcję, wynikające z rzekomo niezgodnej z jej intencją rejestracji skargi przez przewodniczącego wydziału. Sędzia Ożóg złożył oświadczenie o braku podstaw do wyłączenia.Rozstrzygnięcie
Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska (spr.) Sędzia WSA Ireneusz Dukiel Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 13 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga w sprawie ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: oddalić wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga.
W dniu 1 sierpnia 2017 r. Z. R. (zwany dalej stroną, wnioskodawcą lub skarżącym) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu "(...) na postanowienie Kierownika Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] (nr [...]), odmawiającego wznowienia postepowania w sprawie zakończonej decyzją Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej – Zespołu Terenowej Pracy Socjalnej nr 1 z dnia [...] nr [...], orzekającą o przyznaniu zasiłku celowego na sierpień 2012 w kwocie 372,96 zł, które zostało utrzymane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. postanowieniem z dnia [...] nr [...] i kolejnym [...] o nr [...] odmawiającym jego uzupełnienia".
Zarządzeniem przewodniczącego Wydziału IV tutejszego Sądu z dnia 31 sierpnia 2017 r. wskazana skarga została zarejestrowana pod sygnaturą IV SA/Wr 490/17, a jako jej przedmiot potraktowano postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...].
Pismem z dnia 3 października 2017 r. skarżący wniósł o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga od rozpoznania niniejszej sprawy podnosząc, że jest on "(...) sprawcą naruszania mojej autonomiczności i podmiotowości zmieniając mi treść podania bez mojej zgody i wbrew oczywistej intencji, czym naruszył godność sędziego i obowiązek bezwzględnej bezstronności wobec strony postępowania oraz zamknął mi drogę do działania i do sprawiedliwego sądu i wyroku (...). (...) działania sędziego Przewodniczącego spowodowane są względami pozamerytorycznymi i oczywistą stronniczością i korupcją w celu zatuszowania zbrodni administracyjnej, wskutek której pozbawiony jestem dochodu oraz jakiejkolwiek pomocy z MOPS na życie oraz dostępu do służby zdrowia od wielu już lat".
Sędzia NSA Henryk Ożóg w oświadczeniu z dnia 6 października 2017 r. podał , że w sprawie nie istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności oraz nie zachodzą jakiekolwiek przesłanki ustawowe uzasadniające wyłączenie go od orzekania w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 1 – 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:
1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;
2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;
3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;
4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;
5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;
6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;
6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie;
7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Stosownie do art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.
W myśl art. 22 § 1 p.p.s.a. o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy.
Rozpoznając przedmiotowy wniosek Sąd doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawienie zaistniały podstawy do wyłączenia sędziego NSA Henryka Ożoga.
W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wnioskodawca, w treści swojego żądania odwołuje się w zasadzie wyłącznie do przesłanki zawartej w art. 19 p.p.s.a., stwierdzając tym samym, że w sprawie wystąpiły okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wymienionego sędziego. Precyzując te okoliczności skarżący wskazuje, że przewodniczący wydziału – w jego ocenie zarejestrował przedmiotową sprawę niezgodnie z treścią skargi, co jest przejawem oczywistej stronniczości i korupcji sędziego skutkującej koniecznością jego wyłączenia.
Oceniając powołane przez stronę okoliczności należy wyjaśnić , że przewodniczący wydziału, rejestrując każdorazowo nową sprawę, nie orzeka, lecz wykonuje czynności administracyjne, które związane są z kierowaniem pracą podległego mu wydziału oraz nadawaniem sprawom dalszego biegu. W tym celu – jak wynika z § 33 ust. 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. – Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1177) – po wniesieniu skargi do sądu przewodniczący wydziału orzeczniczego niezwłocznie bada, czy skarga czyni zadość wymaganiom formalnym i czy został uiszczony wpis, a w razie potrzeby wzywa do usunięcia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu, chyba że został złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Z kolei rejestrując daną sprawę przewodniczący wydziału kieruje się przede wszystkim treścią wniesionej skargi, gdyż to strona jest wyłącznym dysponentem skargi, zobowiązanym na podstawie art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do wskazania jej przedmiotu poprzez podanie skarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności.
W niniejszej sprawie jako przedmiot skargi zostało zarejestrowane postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...], gdyż taki przedmiot wynikał z rozbudowanego sformułowania jakim posłużył się skarżący, wymieniając wszystkie akty, które zostały wydane w zainicjowanym przez niego zwyczajnym i nadzwyczajnym postępowaniu administracyjnym.
Nie można zatem czynić przewodniczącemu wydziału zarzutu z tego, że zarejestrował skargę w takim przedmiocie, jaki wynikał z jej treści oraz w taki sposób, który zapewniał stronie gwarancję do merytorycznego jej rozpoznania przez sąd. Takie działanie przewodniczącego łączyło się bowiem tylko i wyłącznie z techniczną czynnością rejestracji skargi i w świetle powyższych okoliczności brak było podstaw do uznania, że było powodowane innymi czynnikami, aniżeli wynikającymi z obowiązujących przepisów.
Jeśli jednak skarżący uważa, że sprawa została zarejestrowana niezgodnie z jego intencją, winien on precyzyjnie określić właściwy przedmiot zaskarżenia, a następnie poinformować o tym sąd, nie zaś żądać wyłączenia przewodniczącego wydziału, w którym dana sprawa się toczy. W każdym bądź razie odmienny pogląd strony względem określenia przez sędziego przedmiotu wniesionej przez stronę skargi, nie może zostać uznany za okoliczność mogącą wywołać uzasadnione wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Nie bez znaczenia pozostaje również okoliczność, że wymieniony na wstępie sędzia złożył stosowne oświadczenie podając, że w sprawie nie zachodzą przesłanki ustawowe, ani inne okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do jego wyłączenia. Zgodnie zaś z przyjętym poglądem, który Sąd w niniejszym składzie w pełni akceptuje, jeśli sędzia którego dotyczy wniosek o wyłączenie złoży oświadczenie, że nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., dające podstawę do jego wyłączenia od rozpoznawania sprawy i prawdziwość tego oświadczenie nie budzi żadnych wątpliwości, to wniosek o wyłączenie sędziego nie zasługuje na uwzględnienie (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 11 stycznia 2007 r., sygn. akt II OZ 1474/06, 12 maja 2010 r., sygn. akt I OZ 332/10, 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 471/13).
Reasumując stwierdzić należy , że wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga przedstawia się jako niezasadny, gdyż w sprawie nie zaistniały przesłanki do jego wyłączenia, o których mowa w art. 18 i art. 19 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 22 § 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło