IV SA/Wr 499/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Wiatkowska- Ilków Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Henryk Ożóg (sprawozdawca) Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi J. K. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie opinii służbowej dotyczącej pracy w Policji postanawia odrzucić skargę. J. K. wniosła skargę "na Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.", dalej: KWP który utrzymał w mocy zaskarżoną przez nią opinię służbową z dnia [...]" uznał ją za ostateczną i włączył do akt osobowych". KWP odpowiadając na skargę wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, gdyż od opinii tego rodzaju nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skarga istotnie jest niedopuszczalna, ale nie z tego powodu, który przedstawia odpowiadający na nią KWP. Rozstrzygające znaczenie w tym względzie ma bowiem rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji: z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie opiniowania służbowego funkcjonariuszy Policji oraz wzoru formularza opinii służbowej /Dz.U. nr 98, poz. 890 ze zm./, które regulując w § 11 ust. 5 i 6 tryb odwoławczy od opinii posługuje się wyraźnie pojęciem "decyzja", przy czym brak dostatecznie przekonujących powodów by przyjąć, iż nie jest to decyzja administracyjna w rozumieniu art. 104 kpa. Podobnie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w sprawie IV SA/Wr 597/07. Wyrokując w niej w dniu 22 stycznia 2008r. orzekł o dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego od opinii służbowej. Wprawdzie opinia dotyczyła funkcjonariusza, Straży Granicznej, ale zbieżność uregulowań cytowanego rozporządzenia i rozporządzenia MSW i A z dnia 17 czerwca 2002r. w sprawie okresowego opiniowania funkcjonariuszy Straży Granicznej /Dz.U. nr 86, poz. 787 ze zm./ jest tak wyraźna, że pogląd składu orzekającego w dniu 22 stycznia 2008r. można w całości akceptować. Dodać warto, na co zwrócono już wówczas uwagę, że Trybunał Konstytucyjny wypowiadając się na temat § 11 ust. 6 rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2002r. stanął na stanowisku o dopuszczalności drogi sądowej do kwestionowania treści opinii służbowej, może ona zostać zaskarżona do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm./, dalej: ppsa /postanowienie z dnia 3 listopada 2006r., Tw 5/05 OTK-B 2006/6/253/. Skarżąca jednakże oświadczyła Sądowi, że Komendant Wojewódzki Policji we W. nie doręczył jej decyzji, o jakiej mowa w § 11 ust. 5 i 6 rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2002r. Skarżąca otrzymała jedynie pismo z-cy naczelnika Wydziału Kadr i Szkolenia KWP we W. z dnia 6 sierpnia 2008r., nr [...] informujące, że KWP utrzymał w mocy zaskarżoną opinię służbową z dnia 10 lipca 2008r. Informacja ta nie jest decyzją, o jakiej traktują wspomniane przepisy rozporządzenia, co najwyżej świadczy, że taka czynność przez KWP została podjęta. Uzewnętrzniona jednakże nie została. Należy to zatem traktować na równi z jej brakiem, co świadczy o bezczynności organu odwoławczego. Zwraca uwagę, że skarżąca ma przez to trudność z zakwalifikowaniem pisma z dnia 6 sierpnia 2008r. składając skargę "na Komendanta Wojewódzkiego Policji we W.", czy "ostateczność opinii wydanej przez organ I instancji". Informacja ta nie należy nadto do katalogu czynności podlegających kontroli sądu administracyjnego, zawartego w art. 3 ppsa. Jeśli traktować więc skargę J. K. jako wniesioną na tę informację należy ją odrzucić jako niedopuszczalną. Jeśli natomiast skarżąca kwestionuje bezczynność KWP we W. polegającą na niewydaniu decyzji w trybie § 11 rozporządzenia z dnia 17 czerwca 2002r. to bez wcześniejszego wyczerpania trybu zażaleniowego skargę taką należy również uznać za niedopuszczalną /por. art. 52 § 1 i § 2 ppsa/. Z tych powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, należało orzec jak w sentencji postanowienia.