IV SA/Wr 505/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 20 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze A. P. na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Uzasadnienie: Przedmiotem skargi A. P. (dalej skarżąca, strona) jest m.in. pismo z dnia [...] nr [...], w którym wójt Gminy R. w odpowiedzi na wniosek skarżącej z dnia 11 marca 2021r. złożony w trybie ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2176. – zwana dalej " u.d.i.p.") poinformował stronę, że żądanie informacji objętych zakresem wniosku ma na celu uzyskanie informacji służących indywidualnemu (prywatnemu) interesowi wnioskodawczyni, a zatem nie może być zrealizowane w trybie u.d.i.p.. W uzasadnieniu swojego stanowiska zawartego w zaskarżonym piśmie organ przedstawił zakres przedmiotowy powołanej ustawy, powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wywiódł, że informacje objęte zakresem wniosku nie mają charakteru informacji publicznej. W skardze z dnia 24 czerwca 2021 r. strona wywiodła zarzut naruszenia przepisów art. 61 ust.1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust.1 w zw. z art. 1 ust.1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust.1 u.d.i.p. wnosząc o zobowiązanie organu do załatwienia wniosku zgodnie z jego treścią oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych. Skarżąca w odpowiedzi na skutecznie doręczone jej w dniu 4 sierpnia 2021 r. wezwanie do uzupełnienia, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru pesel, w piśmie z dnia 5 sierpnia 2021 r. oświadczyła, że cofa skargę złożoną w tej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej w aspekcie ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawa prawną, co wynika z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zakres właściwości sądów administracyjnych regulowany jest art. 3 § 2 i § 2a p.p.s.a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Natomiast nie są właściwe w sprawach określonych w art. 5 p.p.s.a. (w pkt 1 – 5 wymieniających rodzaje spraw wyłączonych spod właściwości sądów administracyjnych). Z powyższego zatem wynika, że działania organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, w której skarżąca przedmiotem skargi uczyniła skierowane do niej pismo informacyjne z dnia 21 marca 2021 r. co do udostępnienia żądanej informacji. Z przedmiotowego pisma wynika bowiem wprost, że organ dokonał kwalifikacji prawnej żądanej przez skarżącego informacji wskazując, że nie stanowi ona informacji publicznej i brak jest podstaw do wydania w tym przedmiocie decyzji. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informacje mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem, co oczywiste, wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest konsekwentnie pogląd, według którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela. Należy zatem uznać, że taki właśnie charakter ma zaskarżone pismo z dnia 24 marca 2021 r., wystosowanie w analizowanej sprawie do skarżącej. Wynika to bez wątpienia z treści tegoż pisma. W tym miejscu należy także wyjaśnić, że w sprawie ze skargi na pismo informacyjne w/w skierowane do skarżącej Sąd, w świetle przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie jest także właściwy do oceny prawidłowości stanowiska organu w zakresie rozpoznania wniosku strony z dnia 11 marca 2021r. o udostępnienie przedmiotowej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność podmiotu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej. Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.