IV SA/Wr 532/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w Wydziale IV w dniu 22 września 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...]nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G., powołując się na przepis art. 134 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania A. S. od decyzji wydanej z upoważnienia Wójta Gminy J. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] oznaczonej [...] nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego, stwierdziło uchybienie terminu do wniesieniu odwołania. W uzasadnieniu podało, że wnioskiem z dnia 2 lutego 2011 r. A. S. zwrócił się do Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J. o ustalenie prawa do zasiłku celowego. W dniu [...] została wydana w sprawie decyzja organu I instancji nr [...] o odmowie przyznania zasiłku celowego. Decyzja ta została doręczona stronie w dniu 10 marca 2011 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w decyzji podpisanego osobiście przez odwołującego się. Od powyższej decyzji A. S. wniósł odwołanie, nadając je w placówce pocztowej w dniu 25 marca 2011 r. Organ odwoławczy stwierdzając, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu wskazał, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Organ wskazał, że termin do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie upływał w dniu 24 marca 2011 r., strona natomiast złożyła odwołanie w dniu 25 marca 2011 r., a więc jeden dzień po terminie ustawowym, w związku z czym należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania, co na podstawie art. 134 k.p.a. orzeczono w zaskarżonym postanowieniu. A. S. złożył skargę na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia. W uzasadnieniu skargi podał, że spóźnił się o jeden dzień ze złożeniem odwołania, lecz spóźnienie to spowodowane było brakiem pieniędzy na znaczek pocztowy, na którego kupno nie miał od kogo pożyczyć pieniędzy. Podał, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w J. G. bez prawa do zasiłku dla bezrobotnych. Znajduje się w bardzo trudnej sytuacji materialnej, ponieważ nie ma żadnych dochodów. Mieszka z rodzicami, którzy są na emeryturze. Podniósł, że spóźnił się ze złożeniem odwołania tylko o jeden dzień, co spowodowało nierozpoznanie jego odwołania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. , a pracownik socjalny przyszedł na wywiad środowiskowy do jego miejsca zamieszkania po dwudziestu czterech dniach od dnia złożenia przez niego wniosku w sprawie, czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w ogóle nie wzięło pod uwagę. Zarzucił również, że zasiłki z pomocy społecznej otrzymują osoby, które jego zdaniem nie powinny ich otrzymywać, a jemu już po raz drugi organ pomocy społecznej odmówił przyznania zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ponadto w związku z zarzutami skargi dodało, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w J. G. zawarło także wniosek o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Pouczony o treści art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skarżący podał, że wyraża zgodę na o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, w związku z czym Sąd rozpoznał skargę wniesioną w niniejszej sprawie w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny, sprawujący zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. w zakresie swojej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej uznał, że skarga pozbawiona jest uzasadnionych podstaw. Przedmiotem rozpoznania przez Sąd w niniejszej sprawie jest jedynie ocena pod względem zgodności z przepisami kodeksu postępowania administracyjnego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w J. G. z dnia [...] o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji oznaczonej [...], wydanej w pierwszej instancji w dniu [...] przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy J. przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w J., o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego. Jak wynika z akt administracyjnych rozpatrywanej sprawy, decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Należało w tej sytuacji rozważyć, czy organ odwoławczy w sposób należyty ustalił prawidłowość i datę doręczenia skarżącemu przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji, bowiem od tej daty rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania od powyższej decyzji. Zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w pierwszej instancji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Wniesienie przez stronę odwołania nakłada na organ obowiązek wyjaśnienia, czy odwołanie zostało wniesione w terminie. W razie stwierdzenia, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a., organ odwoławczy wydaje postanowienie, o jakim mowa w art. 134 zdanie pierwsze, część druga, to jest stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W wyroku z dnia 11 maja 1994 r. sygn. akt SA/Gd 2813/93 (Wspólnota 1994/39/14) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 129 § 2 k.p.a., w przeciwnym wypadku postanowienie takie narusza art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Naruszenie tych przepisów prowadzi do uchylenia postanowienia." Organ orzekający, wydając takie postanowienie winien także zbadać, czy wniesione odwołanie nie zawiera elementów usprawiedliwiających uchybienie terminu do jego wniesienia. Obowiązek organu orzekającego w tym zakresie wynika także z przepisu art. 7 i art. 8 k.p.a. W wyroku z dnia 5 czerwca 2001 r. sygn. akt IV SA 786/99 (LEX nr 78948) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że: "Istotą i celem postępowania administracyjnego jest zawsze załatwienie sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Przy czym załatwienie sprawy należy rozumieć, jako załatwienie sprawy co do jej istoty w całości lub części (art. 104 § 2 k.p.a.). Załatwienie sprawy w znaczeniu procesowym, a niewątpliwie takim jest wydanie postanowienia w trybie art. 134 k.p.a., jest ostatecznością, kiedy nie ma prawnych możliwości podjęcia rozstrzygnięcia merytorycznego." Odnosząc powyższe rozważania do stanu faktycznego niniejszej sprawy zauważyć należy, że w piśmie z dnia 22 marca 2011 r. nazwanym odwołaniem, skarżący nie powołał okoliczności, z których miałoby wynikać, że zdaje sobie sprawę z tego, że odwołanie składa po terminie. W odwołaniu tym nie wskazuje także okoliczności, które mogłyby usprawiedliwiać złożenie odwołania z uchybieniem terminu. Dopiero w skardze złożonej do Sądu na wydane przez organ w postępowaniu odwoławczym postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania podnosi okoliczności mające usprawiedliwiać złożenie odwołania po terminie. Okoliczności te, podniesione dopiero w skardze, nie mogą odnieść zamierzonego skutku. Z prawidłowych i niekwestionowanych przez skarżącego ustaleń faktycznych poczynionych w sprawie przez organ odwoławczy wynika, że wydana w sprawie decyzja organu I instancji z dnia [...] oznaczona [...] nr [...] o odmowie przyznania skarżącemu zasiłku celowego została doręczona skarżącemu w dniu 10 marca 2011 r., co skarżący potwierdził własnoręcznym podpisem widniejącym na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru. Termin do wniesiona odwołania od powyższej decyzji upływał w dniu 24 marca 2011 r., a był to czwartek. Skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji w dniu 25 marca 2011 r., nadając je w tym dniu w placówce pocztowej, to jest jeden dzień po upływie terminu, o jakim mowa w art. 129 § 2 k.p.a. Bez znaczenia w świetle powołanego wyżej przepisu art. 129 § 2 k.p.a. pozostaje okoliczność, ile dni po terminie ustawowym odwołanie zostało złożone. Trafnie w tej sytuacji organ odwoławczy stwierdził na podstawie art. 134 zdanie pierwsze, część druga, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego w art. 129 § 2 k.p.a. Każde uchybienie terminu do wniesienia odwołania - w tym także nawet jednodniowe - powoduje, że organ odwoławczy ma obowiązek stwierdzić postanowieniem uchybienie terminu do wniesienia odwołania, chyba, że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu, stosownie do treści art. 58 i nast. k.p.a., a wniosek ten zostanie uwzględniony. Zauważyć należy, że wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w postępowaniu administracyjnym skarżący nie złożył. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 k.p.a., a stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego. (por. wyrok NSA z dnia 07.01.2010 r. sygn. II OSK 9/09, LEX nr 597944). Bez wpływu na wynik postępowania pozostają podniesione przez skarżącego w skardze okoliczności mające świadczyć o nieprawidłowości decyzji wydanej w sprawie przez organ I instancji. W wyroku z dnia 17 kwietnia 2008 r. sygn. akt II SA/Łd 935/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wskazał, że: "Rozpoznając skargę na postanowienie o uchybieniu terminu, sąd nie jest uprawniony do oceny legalności decyzji wydanych wcześniej w tym samym postępowaniu administracyjnym, ani nie może również przywrócić stronie terminu do wniesienia odwołania." W świetle tego, co powiedziano wyżej należało uznać, że zaskarżone postanowienie w niczym nie narusza prawa. Skarga zatem, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.