IV SA/Wr 532/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonych czynności w sprawie ze skargi G. C. na czynności Komendanta Straży Miejskiej we W. w przedmiocie przeprowadzenia naboru na wolne stanowiska urzędnicze postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonych czynności Uzasadnienie: Skarżący G. C. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, na czynności Komendanta Straży Miejskiej we W. podjęte w procesie naboru na wolne stanowiska urzędnicze , zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych czynności z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślił, że wykonanie zaskarżonych czynności może spowodować zawarcie 53 umów o pracę, w ramach których zostanie przeprowadzony kurs, o którym mowa w art. 25 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o strażach gminnych. Tymczasem w przypadku stwierdzenia przez sąd bezskuteczności czynności podjętych w tej sprawie może dojść do sytuacji, w której trzeba będzie unieważnić 53 umowy o pracę oraz zapłacić z pieniędzy publicznych za kurs. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270- dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 wskazanego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podkreślić należy, że przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie, w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Co do zasady, cechy wykonalności nie mają decyzje odmowne (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. 2 s. 186). Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności związane jest z elementem realizacji przyznanych przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Z przyjętej linii orzecznictwa, wynika, że problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie, których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienia i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany a drugi wyłącznie uprawniony (zobacz postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/12). Co do zasady, wstrzymaniu wykonania nie podlegają wszelkie akty lub czynności odmowne (por. Z. Kmieciak, Ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, PIP 2003 nr 5 s.25) W przedmiotowej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania dotyczył czynności podjętych w procesie naboru na wolne stanowiska urzędnicze w straży miejskiej, którym biorąc pod uwagę wskazane wyżej stanowisko nie sposób przypisać znamion wykonalności. Przedmiotem skargi są bowiem metody i techniki naboru oraz merytoryczne i proceduralne reguły zastosowane w trakcie czynności podjęte w ramach tego naboru. Kwestionowany zespół czynności składających się na przeprowadzone postepowanie rekrutacyjne po pierwsze nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania w postępowaniu egzekucyjnym, a po wtóre nie będąc źródłem żadnych zobowiązań skarżącego, nie stwarza sam z siebie niebezpieczeństwa wyrządzenia żadnej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zatem brak jest podstaw do wstrzymania ich wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia