IV SA/Wr 535/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale IV sprawy ze skargi: V. P. na Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie niewykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 czerwca 2022 r., sygn. akt III SAB/Wr 72/22 postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z 25 sierpnia 2025 r. V. P. (dalej: skarżąca) wniosła skargę na niewykonanie przez Wojewodę Dolnośląskiego (dalej: wojewoda) wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 8 czerwca 2022 r. (III SAB/Wr 72/22) uwzględniającego skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez wojewodę w przedmiocie wniosku o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. W treści uzasadnienia skargi skarżąca podniosła, że wojewoda nie wykonał orzeczenia w zakresie przyznanej sumy pieniężnej. W odpowiedzi na skargę wojewoda wniósł o jej oddalenie. Skarżącą wezwano o uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 200 złotych oraz podanie do akt sprawy numeru PESEL i miejsca zamieszkania strony skarżącej, jak również złożenie dowodu potwierdzającego wezwanie organu do wykonania wyroku - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie skarżąca uiściła wpis od skargi i podała numer PESEL. Na powtórne wezwanie Sądu o dołączenie pisemnego wezwania wojewody do wykonania wspomnianego wyroku skarżąca przedstawiła wezwanie z 4 listopada 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.; dalej: p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny (§ 1), przy czym wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (§ 3). Z treści skargi wynika, że skarżąca niewykonanie wyroku wiąże wyłącznie z zaniechaniem przez wojewodę zapłaty na jej rzecz sumy pieniężnej orzeczonej wyrokiem z 8 czerwca 2022 r. (III SAB/Wr 72/22), uwzględniającym skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez wojewodę. W tym miejscu należy wskazać, że norma wyrażona w art. 154 § 1 p.p.s.a. obejmuje wyłącznie kwestię niewykonania wyroku sądowego w zakresie będącej jego przedmiotem sprawy administracyjnej, natomiast niewykonanie wyroku w części dotyczącej zasądzonych sum pieniężnych, czy kosztów postępowania nie może stanowić bezczynności organu administracji, o której mowa w powyższym przepisie (por. wyrok NSA z 27 maja 2008 r., I OSK 154/08 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Niewykonanie wyroku polegać może na pozostawaniu w bezczynności w podjęciu lub kontynuowaniu postępowania administracyjnego mającego na celu zakończenie sprawy decyzją administracyjną lub w innej formie prawem przewidzianej (por. wyrok NSA z 20 lipca 2018 r., II OSK 71/18 – dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Odnosząc się zatem do żądania skarżącej wskazać należy, że celem skargi na niewykonanie prawomocnego wyroku sądu, stwierdzającego bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przymuszenie organu do działania w sytuacji, gdy ignoruje on orzeczenie sądu i nie podejmuje czynności, do których został przez sąd zobowiązany. Skarga jest środkiem ostatecznym służącym wymuszeniu na organie załatwienia wyłącznie sprawy administracyjnej. Strona nie ma bowiem innych środków prawnych służących przymuszeniu biernego organu do załatwienia jej sprawy. Inaczej jest jednak z tymi obowiązkami zawartymi w treści wyroku, które są wykonalne. Do orzeczeń wykonalnych w tym trybie należy zaliczyć orzeczenie o przyznaniu określonej sumy pieniężnej ponieważ wynika z niego konkretne zobowiązanie pieniężne. W takim przypadku art. 154 § 1 p.p.s.a. nie znajduje zastosowania a droga przed sądem administracyjnym jest wyłączona, bowiem nie występuje konieczność podjęcia przez organ działań z zakresu administracji publicznej poprzez wszczęcie postępowania, wydanie aktu czy też dokonanie innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, zastrzeżonych prawem do jego właściwości. Wykonywanie orzeczeń sądów administracyjnych w takim zakresie odbywa się w drodze egzekucji sądowej, zgodnie z przepisami - Kodeksu postępowania cywilnego, gdyż wyrok sądu administracyjnego stanowi tytuł egzekucyjny, mogący stanowić podstawę do wszczęcia egzekucji po opatrzeniu go klauzulą wykonalności przez sąd powszechny (por. art. 781 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego; Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 ze zm. - zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 8 lutego 2018 r., II SA/Go 1136/17; a także postanowienie WSA we Wrocławiu z 18 stycznia 2021 r., akt I SA/Wr 645/20 – dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że wniesiona przez skarżącą skarga na niewykonanie wyroku w zakresie odnoszącym się do przyznanej jej sumy pieniężnej (zwrotu kosztów postępowania) jest niedopuszczalna z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego w tym przedmiocie. Dodatkowo należy wskazać, że z przywołanego wyżej art. 154 § 1 p.p.s.a jednoznacznie wynika, że po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania i zobowiązującego organ do podjęcia określonych działań, strona - która chce wnieść skargę na niewykonanie takiego wyroku przez organ - obowiązana jest uprzednio wezwać ów organ do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Skarga na niewykonanie wyroku wniesiona bez uprzedniego wezwania właściwego organu do jego wykonania jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 16 stycznia 2024 r., I OSK 2946/23 - dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). W realiach sprawy skarżąca, zamiast uprzedniego wezwania wojewody do wykonania wyroku, uczyniła to dopiero w dniu 4 listopada 2025 r. - to jest po wniesienia skargi, co czyni skargę niedopuszczalną. Stosownie do art. 58 § 1 pkt. 1 i 6 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego oraz gdy z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne - dlatego Sąd orzekł jak w pkt. I w sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł w pkt. II sentencji postanowienia na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w myśl którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.