IV SA/Wr 540/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Julia Szczygielska Sędziowie Sędzia WSA Władysław Kulon Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków - (spr.) Protokolant Paulina Szpakowska po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 5 lutego 2015 r. sprawy ze skargi C. W.- S. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o uznaniu za osobę bezrobotną i przyznaniu prawa do zasiłku, uchylenia decyzji orzekającej o utracie status osoby bezrobotnej, umorzenia postępowania w części dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej, odmowy uznania za osobę bezrobotną I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewoda D. decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 33 ust. 4 pkt 4, art. 71 ust. 1 i 2, art. 72, art. 73 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2013 r. poz. 674 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Pani C. W. – S. od decyzji Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2014 r., Nr [...] orzekającej: - o uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r., orzekającej o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 08 lutego 2012 r. do dnia 07 sierpnia 2012 r. - o uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. orzekającej o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. z powodu niestawiennictwa, - o umorzeniu postępowania administracyjnego w części dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. z powodu niestawiennictwa, - o odmowie uznania za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r. zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu podano, że decyzją Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2014 r. po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2013 r. Nr [...] orzeczono o uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia 07 lutego 2012 r. o uznaniu za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r. i przyznaniu prawa do zasiłku od dnia 08 lutego 2012 r. do dnia 07 sierpnia 2012 r., o uchyleniu decyzji ostatecznej Prezydenta Miasta W. Nr [...] z dnia 20 sierpnia 2012 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. z powodu niestawiennictwa, o umorzeniu postępowania administracyjnego w części dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. z powodu niestawiennictwa oraz orzeczono o odmowie uznania za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r. Od tej decyzji zainteresowana złożyła odwołanie wnosząc o jej uchylenie. W wyjaśnieniach podała, że podtrzymuje w całości opis stanu faktycznego przedstawiony w odwołaniu z dnia 23 października 2013 r., tj. iż rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu 07 lutego 2012 r. nie wiedziała, że nadal figuruje w CEIDG jako osoba posiadająca działalność gospodarczą. Wyjaśniła, że pierwszego wpisu do ewidencji działalności gospodarczej dokonała w dniu 01 września 2006 r. pod nazwą "[...]". Działalności tej jednak nigdy nie rozpoczęła, nie zgłosiła jej do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i Urzędu Skarbowego oraz nie odprowadzała żadnych składek i nie składała deklaracji. W 2007 r. po zmianie miejsca zameldowania z C. na Ż. zgłosiła się do Urzędu Gminy Ż. z prośbą o udzielenie wskazówek jak przenieść działalność gospodarczą. Otrzymała wówczas informację, że należy złożyć wniosek o nowy wpis do Ewidencji Działalności Gospodarczej co spowoduje unieważnienie wpisu w Urzędzie Miasta C.. W dniu 25 października 2007 r. zarejestrowała nową działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", wskazując datę rozpoczęcia działalności na dzień 05 listopada 2007 r. i określając przedmiot tej działalności jak dotychczas w C., z czasem go modyfikując. Przedmiotową działalność w dniu 03 sierpnia 2011 r. zawiesiła a następnie wyrejestrowała w dniu 17 stycznia 2012 r. Strona w odwołaniu zarzuciła, że w dniu 17 stycznia 2012 r. w chwili wyrejestrowania wykonywanej działalności nie było w systemie CEIDG żadnej informacji o innych ważnych wpisach dotyczących jej osoby. Taki stan rzeczy utwierdził ją w przekonaniu, że pierwotny wpis do CEIDG w Urzędzie Miasta w C. został wykreślony zgodnie z informacją uzyskaną w Urzędzie Gminy Ż. z dniem 05 listopada 2007 r. Dopiero w okresie po rejestracji w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. strona otrzymała korespondencję z Urzędu Miasta w Ch. wzywającą do uzupełnienia zmiany danych figurujących w wpisie. W urzędzie Gminy Ż. urzędniczka wyrejestrowująca działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" w dniu 17 stycznia 2012 r. stwierdziła, że w bazie CEIDG nadal jest zamieszczony wpis działalności gospodarczej pod nazwą "[...]". Działalność ta została wykreślona z dniem 07 lutego 2012 r. z uwagi na fakt, że system nie mógł przyjąć innej daty wykreślenia wpisu, niż data dokonania tej czynności. Podkreśliła, że dodanie do CEIGD wpisu, który stał się podstawą przedmiotowej decyzji spowodowane było z jednej strony przeniesieniem do tej bazy wpisu z Urzędu Miasta w C., który jak się okazało nie został zaktualizowany po dokonaniu wpisu w urzędzie Gminy Ż., a z drugiej strony na skutek chaosu w systemie CEIDG, który panował w pierwszych tygodniach jego funkcjonowania. Skarżąca zarzuciła, że przedmiotowa decyzja bazuje na niesłusznej ocenie dowodów dotyczących stanu faktycznego i pewnych faktów nie uwzględnia. Będąc bowiem przekonana o tożsamości obu wpisów względem jedynej wykonywanej przez nią działalności, pomimo odkrytego już niezastąpienia starego wpisu przez nowy, nie przypuszczała, że informacja ta może mieć jakiekolwiek znaczenie dla urzędu pracy. Posiadanie spornego wpisu po dniu 17 stycznia 2012 r. nie wiązało się z korzyściami o charakterze zarobkowym ani każdym innym, nie istniał więc żaden powód, dla którego mogłoby jej zależeć na utrzymaniu tego wpisu, nawet gdyby o jego istnieniu wiedziała. W toku postępowania odwoławczego na podstawie dokumentów załączonych do akt sprawy ustalono, że skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W w dniu 31 stycznia 2012 r. jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku. Zasiłek dla bezrobotnych pobierała w okresie od dnia 08 lutego 2012 r. do dnia 07 sierpnia 2012 r. W dniu rejestracji strona złożyła oświadczenie, że nie posiada wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Na podstawie decyzji administracyjnej z dnia 20 sierpnia 2012 r. skarżąca utraciła status osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. z powodu nie zgłoszenia się w wyznaczonym terminie w urzędzie pracy i nie powiadomienia w ciągu 7 dni o uzasadnionej przyczynie niezgłoszenia się. Podczas kolejnej rejestracji ustalono na podstawie pozyskanej w dniu 24 maja 2013 r. informacji CEIDG, że w okresie od 01 września 2006 r. do 07 lutego 2012 r. strona miała zarejestrowaną działalność gospodarczą ze wskazaną datą jej rozpoczęcia tj. 01 września 2006 r. W dniu 02 września 2013 r. skarżąca złożyła wyjaśnienie w którym podała, że wskazana działalność gospodarcza pod nazwą "[...]" nie została przez nią rozpoczęta i nie była nigdy wykonywana. Nie składała w związku z nią żadnych deklaracji ZUS i Urzędu Skarbowego, działalność ta miała zostać wyrejestrowana z urzędu w chwili zgłoszenia nowej działalności gospodarczej pod nazwą "[...]" przez urzędnika Urzędu Gminy Ż. Ponieważ jednak tak się nie stało, działalność została wyrejestrowana dopiero po jej interwencji. W związku z otrzymaną z CEIDG informacją, że od dnia 01 września 2006 r. do dnia 07 lutego 2012 r. skarżąca posiadała wpis do ewidencji działalności gospodarczej pod nazwą "[...]" ze wskazaną datą jej rozpoczęcia tj. 01 września 2006 r. organ pierwszej instancji postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2013 r. Nr [...] wznowił postępowanie w sprawach opisanych wyżej. Następnie decyzją z dnia [...] października 2013 r. Nr [...] orzeczono o uchyleniu wszystkich decyzji objętych ww. postanowieniem. Od tej decyzji strona złożyła odwołanie w dniu 24 października 2013 r. Organ drugiej instancji decyzją z dnia[...] grudnia 2013 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości z przyczyn formalnych i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Organ pierwszej instancji po ponownym rozpatrzeniu sprawy ustalił, iż skarżąca zarejestrowała się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu 31 stycznia 2012 r. jako bezrobotna z prawem do zasiłku od dnia 08 lutego 2012 r. do dnia 07 sierpnia 2012 r. W dniu 24 maja 2013 r. przy kolejnej rejestracji okazało się, iż strona w okresie od 01 września 2006 r. do 07 lutego 2012 r. posiadała zarejestrowaną działalność gospodarczą, ze wskazaną datą jej rozpoczęcia 01 września 2006 r. (brak wpisów o zawieszeniu). Powiatowy Urząd Pracy we W. zwrócił się z wnioskami do Urzędu Gminy w Żórawinie oraz Urzędu Miasta w C. o udzielenie informacji dotyczących posiadania przez stronę wpisów do ewidencji działalności gospodarczej. Pismem z dnia 07 stycznia 2014 r. Nr [...]Urząd Gminy w Ż. przesłał dokumenty potwierdzające fakt wpisu do ewidencji działalności gospodarczej w dniu 25 października 2007 r. z datą jej rozpoczęcia 05 listopada 2007 r. pod numerem 1404 oraz okresem zawieszenia od 03 sierpnia 2011 r. do 03 sierpnia 2013 r. Natomiast Urząd Miasta w C. pismem z dnia 21 stycznia 2014 r. poinformował o rozpoczęciu przez stronę działalności gospodarczej w dniu 24 sierpnia 2006 r. z datą jej rozpoczęcia 01 września 2006 r. pod numerem 2460/06 i nazwą "[...]". Z ww. pisma wynika, iż strona złożyła w dniu 07 lutego 2012 r. wniosek o wykreślenie powyższego wpisu z CEIDG, podając datę zaprzestania wykonywania działalności gospodarczej na 05 listopada 2007 r. Wpis ten został wykreślony z datą 07 lutego 2012 r. tj. z datą złożenia wniosku. Biorąc pod uwagę powyższe decyzją administracyjną z dnia 29 stycznia 2014 r. (po wznowieniu postępowania) uchylono wszystkie decyzje wydane zainteresowanej po dniu rejestracji oraz orzeczono o odmowie uznania strony za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r. Od decyzji tej zainteresowana wniosła odwołanie do Wojewody Dolnośląskiego. Po rozpatrzeniu sprawy organ odwoławczy utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy, bowiem jak stwierdził została ona wydana zgodnie z obowiązującym prawem. Zgodnie z definicją ustawową zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f wyż. cyt. ustawy bezrobotny, oznacza to osobę m.in. niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej (...), jeżeli nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. Z załączonych do odwołania dokumentów jednoznacznie wynika, że skarżąca rejestrując się w urzędzie pracy w dniu 31 stycznia 2012 r. złożyła oświadczenie, w którym podała, że nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej. Ponadto podczas rejestracji strona otrzymała do wiadomości i własnoręcznie podpisała "pouczenie dla osób bezrobotnych z prawem do zasiłku", w których oświadczyła, iż została pouczona o prawach i o obowiązkach osoby bezrobotnej, w tym m.in. dotyczących osoby, która dokonała wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Organ zauważył, że biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że skarżąca rejestrując się w Powiatowym Urzędzie Pracy we W. w dniu 31 stycznia 2012 r. posiadała zarejestrowaną działalność gospodarczą a więc nie spełniała warunków do nabycia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku, brak jest możliwości uchylenia bądź zmiany zaskarżonej decyzji. Skargę na powyższą decyzję z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności złożyła zainteresowana. Uzasadniając skargę zarzuciła, że zaskarżone decyzje zostały wydane po powierzchownym rozpatrzeniu sprawy i nie odnoszą się do głównego jej argumentu dotyczącego okoliczności wykreślenia przez nią wpisu działalności gospodarczej prowadzonej pod nazwą "[...]" w dniu 7 lutego 2012 r. Podała, że zarejestrowała w Urzędzie Gminy w Ż. w dniu 25 października 2007 r. działalność gospodarczą pod nazwą "[...]", wyrejestrowała ją w dniu 17 stycznia 2012 r. W tym dniu nie miała możliwości zainteresowania się, że dawny wpis dotyczący działalności zarejestrowanej przez nią w C. pod nazwą "[...]" jest również aktywny, bowiem w dniu 17 stycznia 2012 r. nie był widoczny w bazie CEIDS. Stwierdziła, że na potwierdzenie powyższego twierdzenia załączyła w obu fazach postępowania kopię pisma z Urzędu Gminy w Ż. z dnia 21 października 2013 r., w którym potwierdzono brak wystąpienia w bazie CEIDS na dzień 17 stycznia 2012 r. wpisu działalności pod nazwą "[...]". Stwierdziła, że uważa za niedopuszczalne niewyjaśnienie przez organ I instancji dlaczego w dniu 17 stycznia 2012 r. system CEIDS nie znalazł kompletnej informacji na temat wpisów do ewidencji działalności gospodarczej. System ten miał między innymi pomóc w egzekwowaniu przestrzegania zasady, że jedna osoba fizyczna może posiadać jeden wpis. Założyła więc, że stan informacji w CEIDS jest aktualny i kompetentny dzięki czemu pozwoli na skuteczne wyrejestrowanie swojej działalności w celu rejestracji w PUP. W przeświadczeniu o poprawności danych utwierdził ją dodatkowo fakt, iż w dzień rejestracji w PUP w dniu 31 stycznia 2012 r., a także 7 lutego 2012 r. nie stwierdzono pomimo dostępu do CEIDS, żadnej dyskwalifikującej przeszkody w zarejestrowaniu jako osoby bezrobotnej. Dodała, iż uważa, że od chwili publicznego uruchomienia z dniem 1 stycznia 2012 r. systemu CEIDS swoje oświadczenia, z wykorzystaniem informacji zawartych w tej bazie uznać należy za składane w dobrej wierze. Powoływanie się przez organy na brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 2 litera f ustawy definiującej pojęcie osoby bezrobotnej jest krzywdzące, gdyż ignoruje fakt, że w chwili rejestracji w PUP w dniu 31 stycznia 2012 r. działała pod wpływem istotnego błędu; krzywdzące jest również sugerowanie jakoby jej zamiar i świadomość, a więc "przesłanki, które odgrywają istotną rolę w postępowaniu administracyjnym i jako takie są brane pod uwagę w ocenie konkretnej sprawy" nie były uczciwe, co zdaje się czynić w uzasadnieniu organ I instancji. Organ wniósł o oddalenie skargi, a uzasadniając swój wniosek przywołał argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny właściwy jest do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Decyzja jest zgodna z prawem jeżeli jest zgodna z przepisami prawa procesowego. Uchylenie decyzji administracyjnej względnie stwierdzenie jej nieważności przez sąd następuje tylko w przypadku wystąpienia istotnych wad w postępowaniu lub naruszeniu przepisów prawa materialnego, mającego wpływ na wynik sprawy – art. 145, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej p.p.s.a. Przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody D. z dnia 23 kwietnia 2014 r. oraz poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta W. z dnia 7 lutego 2012 r. Obie decyzje jako podstawę rozstrzygnięcia wskazują art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f, art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Zgodnie z powołanym art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. f bezrobotny oznacza to osobę między innymi niezatrudnioną i niewykonującą innej pracy zarobkowej, zdolną i gotową do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującym w danym zawodzie lub służbie, albo innej pracy zarobkowej (...) jeżeli nie złożyła wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej albo zgłosiła do ewidencji działalności gospodarczej wniosek o zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej i okres zawieszenia jeszcze nie upłynął, albo nie upłynął jeszcze okres do, określonego we wniosku o wpis do ewidencji działalności gospodarczej, dnia podjęcia działalności gospodarczej. Mając na uwadze niesporny fakt, że zainteresowana zarejestrowaną działalność gospodarczą w 2006 r. pod nazwą "[...]", wykreśliła 7 lutego 2012 r. organ w oparciu o art. 104 i 105 kodeksu postępowania administracyjnego po wznowieniu postępowania uchylił decyzję z dnia 7 lutego 2012 r. orzekającą o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r., i przyznaniu prawa do zasiłku, oraz z dnia 10 sierpnia 2012 r. o utracie statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. i umorzył postępowanie administracyjne w części dotyczącej utraty statusu osoby bezrobotnej z dniem 10 sierpnia 2012 r. i o odmówił uznania za osobę bezrobotną z dniem 31 stycznia 2012 r. Podstawę do takiego działania stanowiła okoliczność wykreślenia działalności gospodarczej, opisanej wyżej, dopiero w dniu 7 lutego 2014 r., czyli po zarejestrowaniu się jako osoby bezrobotnej w dniu 31 stycznia 2012 r., a także treść art. 33 ustawy, uprawniającego organ do pozbawienia osoby statusu bezrobotnej o ile niespełnienia wymogów określonych w art. 2. Zgodnie z powołaną wyżej definicją osoby bezrobotnej należało bowiem uznać, że skarżąca w dniu rejestracji takiego statusu nie mogła uzyskać, miała bowiem zarejestrowaną działalność gospodarczą pod nazwą "[...]". Skarżąca w całym toku postępowania przedstawiała konsekwentnie fakty, które według niej nie dają podstaw do wydania zaskarżonych decyzji. Twierdziła mianowicie, że w dacie zarejestrowania drugiej działalności gospodarczej – tj. w dniu 25 października 2007 r. – została poinformowana, "że wpisanie nowej działalności" spowoduje, że poprzedni wpis w tym przypadku firmy pod nazwą "[...]" ulegnie wykreśleniu. Twierdziła ponadto, że w dacie wykreślenia wpisu "[...]" nie uwidocznił się wpis dotyczący pierwotnie wpisanej działalności. Reasumując: twierdziła, że na skutek błędnej informacji, a także błędnie działającego systemu CEIDS nie wykreślił działalności gospodarczej "[...]" w 2007 r., a następnie w styczniu 2012 r. Skarżąca tak w odwołaniu jak i skardze przedstawiła jako dowód na prawdziwość swoich twierdzeń pismo z dnia 21 października 2013 r. podpisane przez Inspektora ds. ewidencji ludności i działalności gospodarczej K. W., znajduje się ono w aktach administracyjnych i odnosi się do kwestii podnoszonych przez skarżącą. Według skarżącej jest ono podstawą do uchylenia zaskarżonych decyzji, a dla organów stanowiło podstawę do jej niewydawania. Organy obu instancji nie ustosunkowały się do powyższego pisma, które stanowiło dowód w sprawie. W decyzji obu organów, brak jest odniesienia się do powyższego pisma. Takie postępowanie nie tylko narusza ogólne zasady postępowania określone w art. 8 i art. 9 kodeksu postępowania administracyjnego – czyli zasadę pogłębienia zaufania do organów państwa i udzielania informacji faktycznej i prawnej, ale także art. 80 i 107 powołanej wyżej ustawy. Art. 80 k.p.a. stanowi, że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego czy dana okoliczność została udowodniona. Art. 107 k.p.a. określa wymogi formalne decyzji, a § 3 tego przepisu stanowi, że uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej zaś uzasadnienie prawne – wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Organy postępowaniem dowodowym nie objęły pisma z dnia 21 października 2013 r. i konsekwentnie nie wskazały w uzasadnieniu decyzji istnienia powyższego dokumentu i jego oceny. Nie odniosły się zatem do twierdzeń i zarzutów skarżącej, a także do złożonego przez nią dowodu. Skarżąca ma prawo znać powody z jakich nie uwzględniono jego stanowiska. Obowiązkiem organów jest wyjaśnienie z jakich przyczyn twierdzenia skarżącej nie zasługują na uwzględnienie. Nie czyniąc powyższego organy naruszyły powołane wyżej przepisy. W tych okolicznościach zadaniem organów będzie ustosunkowanie się do przedstawionego przez skarżącą dowodu i ustosunkowanie się do jej twierdzeń i zarzutów, mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r. Nr 155 poz. 1095 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak wyżej. PM 02.03.2015 r.