IV SA/Wr 542/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Julia Szczygielska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. I. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 13 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 542/12 w sprawie ze skargi T. I. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji postanawia: odmówić wykładni powyższego wyroku. Wyrokiem z dnia 13 czerwca 2013 r. sygn. akt IV SA/Wr 542/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu: I. uchylił zaskarżoną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwolnienia T. I., dalej skarżący, ze służby w Policji oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądził od Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. na rzecz skarżącego kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści ) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia 16 października 2013 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o dokonanie wykładni punktu II sentencji wyroku tut. Sądu z dnia 13 czerwca 2013 r., celem wyjaśnienia wątpliwości co do jego treści. W uzasadnieniu podał, że wyrok ten nie jest prawomocny. Powołując się na art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., zaznaczył, iż skoro wyrok uwzględniający skargę nie jest prawomocny, to nie wywołuje on jeszcze skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności - w tym przypadku decyzji w przedmiocie zwolnienia ze służby w Policji skarżącego, dlatego też w tej sytuacji niezbędne jest, by Sąd I instancji określił czy i w jakim zakresie przedmiotowa decyzja może być wykonywana. Jest to logicznie wynikającym następstwem funkcjonowania dwuinstancyjnego sądownictwa administracyjnego. W związku z powyższym rozstrzygnięcie, o którym mowa w przywołanym przepisie stanowi obligatoryjny element każdego wyroku uwzględniającego skargę (zob. W. Ryms, Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (w:) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - wybrane zagadnienia, Warszawa 2003, s. 42). Podniósł, że w tej sprawie istotne wątpliwości - w szczególności po stronie organu administracji publicznej - nasuwa umieszczenie tego rodzaju rozstrzygnięcia w przypadku orzeczenia uchylającego decyzję sprzed ponad roku w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji. Wskazał, że w samym uzasadnieniu przedmiotowego wyroku nie sposób odnaleźć jakiejkolwiek wskazówki przy próbie interpretacji pkt II sentencji, bowiem Sąd wskazał w tym zakresie jedynie, iż "orzeczenie sformułowane w punkcie II wyroku znajduje uzasadnienie w art. 152 p.p.s.a." Podał, że stanowiska stron postępowania w odniesieniu do konstrukcji punktu II sentencji wyroku są zdecydowanie odmienne. Również próba porozumienia w tym zakresie nie powiodła się, przez wzgląd na stanowcze i rozbieżne poglądy stron. Organ bowiem bagatelizuje doniosłość tego rodzaju rozstrzygnięcia, powołując się cały czas na nieprawomocność przedmiotowego orzeczenia. Podniósł, że nie jest zatem w pełni zrozumiałe czy w ogóle, a jeśli tak: - to jakie kroki może poczynić skarżący, czy też wręcz powinien wykonać organ w celu "wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie zwolnienia skarżącego ze służby w Policji, a wraz z nią poprzedzającej ją decyzji organu I instancji? - czy tego rodzaju rozstrzygnięcie (z pkt II sentencji) oznacza w istocie powrót skarżącego do służby w Policji, wraz ze wszystkimi tego konsekwencjami, w tym uprawnieniami, wynikającymi ze stosunku służbowego policjanta? - czy organ administracji publicznej jest zobowiązany - w związku z treścią zapadłego orzeczenia - wydać jakąkolwiek decyzję administracyjną w tym względzie? Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek ten nie jest zasadny. Stosownie do przepisu art. 158 p.p.s.a. Sąd, który wydał orzeczenie rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie Sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z przepisu tego wynika, że potrzeba wykładni wyroku zachodzi, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny lub też gdy wykładnia posłuży wyjaśnieniu wątpliwości, jakie mogą powstać przy wykonywaniu wyroku, bądź też co do innych skutków orzeczenia, np. zakresu powagi rzeczy osądzonej (zob. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 491). Trzeba podkreślić przy tym, że orzeczenie o wykładni nie może zmierzać do uzyskania przez wnioskodawcę dodatkowego rozwinięcia argumentacji uzasadnienia wyroku, jak również usunięcia uchybień czy wadliwości, jakie w ocenie strony znalazły się w rozstrzygnięciu (postanowienie z dnia 18 listopada 2011 r., sygn. akt II OSK 688/10, publ. lex 1070396). Konieczność dokonania wykładni, której podlega zarówno sentencja wyroku jak i jego uzasadnienie, zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, uniemożliwiający jednoznaczne rozumienie tekstu, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Potrzeba wykładni może być wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania wyroku (lub postanowienia – por. art. 166 p.p.s.a.). Z wniosku o wyjaśnienie treści wyroku z dnia 13 czerwca 2013 r. wynika, że pełnomocnik skarżącego powziął wątpliwości w kwestii interpretacji i skutków prawnych orzeczenia zawartego w punkcie II wyroku, w którym stwierdzono, iż "zaskarżona decyzja nie może być wykonana". Zatem wystąpił o wskazanie: - jakie kroki może poczynić skarżący, czy też wręcz powinien wykonać organ w celu wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, - czy rozstrzygnięcie zawarte w punkcie II sentencji wyroku oznacza w istocie powrót skarżącego do służby w Policji, wraz z wszystkimi tego konsekwencjami? - czy organ jest zobowiązany, w związku z treścią zapadłego rozstrzygnięcia, wydać jakąkolwiek decyzję administracyjną w tym względzie? Należy zauważyć, co wskazano w uzasadnieniu wyroku, że orzeczenie o wykonalności zaskarżonego rozkazu personalnego wydane zostało w oparciu o art. 152 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem: "w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku". Potrzeba zawarcia tego rodzaju orzeczenia jest następstwem przyjęcia dwuinstancyjnego modelu postępowania sądowoadministracyjnego. Skoro wyrok wojewódzkiego sądu administracyjnego jest nieprawomocny, to nie wywiera on jeszcze skutku w postaci wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności. Natomiast dotyczy on decyzji, która ma cechy decyzji ostatecznej. Z tego względu niezbędne stało się, aby sąd określił, czy, a jeżeli tak, to w jakim zakresie, zaskarżony akt lub czynność mogą podlegać wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 323). Zdaniem składu orzekającego kwestie podnoszone przez pełnomocnika skarżącego nie mieszczą się jednak w istocie wykładni. Nie podlega bowiem wykładni wyroku żądanie uzyskania wyjaśnień co do dalszego prowadzenia postępowania oraz sposobu ponownego rozstrzygnięcia sprawy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2008 r. sygn. akt I OZ 427/08, lex nr 493808). Uwzględnienie wniosku o rozstrzygnięcie wątpliwości co do treści wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w orzeczeniu, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania. Pytanie dotyczące skutków procesowych wyroku sądu administracyjnego pozostaje bez związku z treścią podjętego rozstrzygnięcia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 111/12, lex nr 1243869). Zatem, nie zaistniała konieczność wykładni wyroku w zakresie punktu II sentencji orzeczenia w przedmiocie wykonalności decyzji, bowiem w istocie pytania postawione przez pełnomocnika skarżącego nie wynikają z niejasności w sposobie sformułowania wyroku, ale mają swe źródło w wątpliwościach, które mogą pojawić się w odniesieniu do obowiązującego prawa, zwłaszcza relacji pomiędzy datą zwolnienia ze służby a datą wykonalności decyzji o zwolnieniu ze służby. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w postanowieniu z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Po 62/12 (publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W niniejszej sprawie treść wyroku Sądu nie budzi żadnych wątpliwości. Orzeczenie Sądu jest jasne zarówno w zakresie sentencji, jaki i jego uzasadnienia. Wobec tego trudno przyjąć, że wyrok ten wymaga niezbędnej wykładni, w tym również w zakresie przedstawionym we wniosku pełnomocnika skarżącego. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.