IV SA/Wr 545/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne w zakresie wniosku. Wyrokiem z dnia 6 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Wr 545/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę G. Z. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] 2012 r., nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej. Prawomocnym postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Pełnomocnikiem skarżącego Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła adwokata K. W. Ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego, w dniu 18 stycznia 2013 r., zapoznał się z aktami sprawy. Następnie, sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku. Postanowieniem z dnia 21 lutego 2013 r. Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za udzieloną pomoc prawną. W dniu 23 lutego 2013 r. skarżący złożył pismo procesowe, w którym wskazał, że wyznaczony mu pełnomocnik z urzędu odmówił sporządzenia skargi kasacyjnej w sytuacji, gdy nie było żadnych przeszkód formalnych by taką skargę sporządzić. Skarżący podniósł, że zwracając się do Sądu o pomoc prawną miał na myśli profesjonalistę w zakresie prawa, a nie prawnika, który nie chce reprezentować klienta. Sąd uznał, że powyższe pismo procesowe stanowi wniosek o udzielenie pomocy prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Wniosek ten wolny jest od opłat sądowych. Przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne (art. 243 § 2 p.p.s.a.). Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2013 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata z urzędu. Przyznane prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu nie zostało w toku postępowania cofnięte. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką pełnomocnik z urzędu podjął czynności w sprawie. Zapoznał się z aktami sprawy, a następnie sporządził opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 6 grudnia 2012 r. W związku z brzmieniem art. 243 § 2 p.p.s.a., na obecnym etapie postępowania, skarżący nadal reprezentowany jest przez wyznaczonego w sprawie pełnomocnika z urzędu. Przy czym, złożenie kolejnego wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy w tym zakresie nie uchyla skutków prawomocności rozstrzygnięcia referendarza sądowego z dnia 8 stycznia 2013 r. Skoro skarżącemu zostało przyznane prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, ponowny wniosek złożony w tym względzie jest bezprzedmiotowy. Zważyć należy, że ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy dotychczas wyznaczony pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, tj. nie doprowadził do pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy. Niezadowolenie strony z działań pełnomocnika z urzędu nie może stanowić podstawy do zmiany postanowienia w przedmiocie jego ustanowienia przez referendarza sądowego bądź Sąd. Nie pozbawia też strony możliwości obrony jej praw. Wyznaczenie adwokata z urzędu przez korporację prawniczą i podjęcie przez niego czynności procesowych, np. udział i reprezentowanie skarżącego na rozprawie, stanowi wykonanie wydanego w sprawie postanowienia o przyznaniu prawa pomocy. Sposób reprezentacji i współpracy pełnomocnika ze skarżącym nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2, orzekł jak w sentencji postanowienia.