IV SA/Wr 548/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Tkacz-Rutkowska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak, Sędzia WSA Anetta Chołuj, Protokolant: Aneta Januszkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 14 listopada 2012 r. sprawy ze skargi J. B. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 kwietnia 2010 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 2/10 oddala skargę. Z akt sprawy wynika, że w skardze na decyzją Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011 J. B. wniósł także o ukaranie grzywną organu administracji wezwanego, po uprawomocnieniu się wyroku, do wypłaty należnego świadczenia. Skarżący wezwany do sprecyzowania zarzutów wyjaśnił, że w trybie art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.), skarży niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/10. Wyjaśnił też, że po uprawomocnieniu się tego wyroku, pismem z 20 stycznia 2011 r., zwrócił się do Komendanta Powiatowego Policji w K. o wypłatę równoważnika pieniężnego za remont lokalu wraz z odsetkami. Komendant Powiatowy Policji w K. w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi oraz o dopuszczenie, na podstawie art. 106 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej w skrócie P.p.s.a.) dowodów z : - pisma Komendy Wojewódzkiej Policji we W. nr CM-VI-2215-43/2011/KK z dnia 14 stycznia 2011 r. na okoliczność daty zwrotu akt postępowania administracyjnego wraz z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2010 r. w sprawie o sygn. akt I OSK 1104/10, - wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 2 lutego 2012 r. w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 466/11 na okoliczność przebiegu postępowania administracyjnego w sprawie. Ponadto wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z 28 kwietnia 2010 r. uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z 23 listopada 2009 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Powiatowego Policji w K. z 5 stycznia 2009 r. w przedmiocie odmowy przyznania równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego. Uznając, że świadczenie to skarżącemu zostało przyznane decyzją, która pozostaje w obrocie prawnym, zatem organ administracji winien rozstrzygać w przedmiocie wypłaty świadczenia, a nie jego przyznania. Od wyroku tego skargę kasacyjną wniósł Komendant Wojewódzki Policji. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 24 listopada 2010 r. sygn. akt I OSK 1104/10 skargę kasacyjną oddalił. Wyrok wraz z aktami sprawy Komendant Powiatowy Policji otrzymał 21 stycznia 2011 r. Decyzję Komendanta Powiatowego Policji 7 lutego 2011 r., wydaną na skutek ponownego rozpoznania sprawy, organ odwoławczy uchylił decyzją z 16 marca 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Kolejną decyzją (z dnia 14.04.2011 r.) organ I instancji odmówił wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez organ odwoławczy decyzją z 11 maja 2011 r., a skarga wniesiona na tę decyzję została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądy Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 2 lutego 2012 r. sygn. akt VI SA/Wr 466/11. Opisany przebieg postępowanie, zdaniem strony przeciwnej, potwierdza, że Komendant Powiatowy Policji nie pozostawał w bezczynności po wyroku uchylającym decyzje organów obu instancji, ale niezwłocznie po otrzymaniu akt sprawy rozpoznał sprawę i wydał decyzję, tym samym skarga jest bezzasadna. Strona przeciwna zastrzegła, że w kontekście art. 154 P.p.s.a. nie ma znaczenia czy wydana w wyniku rozpoznania sprawy decyzja uwzględnia żądanie skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002, nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Według art. 1 § 2 powołanej ustawy, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz.270 – dalej P.p.s.a.), ogranicza podstawy prawne uwzględnienia skargi do stwierdzenia naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Należy także wskazać, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a). W zakresie tak określonej kognicji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca zarzuciła, że Komendant Powiatowy Policji nie wykonał wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 28 kwietnia 2010 r. sygn. akt IV SA/Wr 2/10 i powołując art. 154 § 1 P.p.s.a. wniosła o ukaranie grzywną Komendanta Powiatowego Policji. Zgodnie z art. 154 § 1 P.p.s.a. w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. W myśl § 3 tego przepisu wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi, o której mowa w § 1, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi. Powołany przepis niewykonanie wyroku uchylającego decyzję wiąże z bezczynnością organu po wydaniu wyroku lub przewlekłym prowadzeniem postępowania. W niniejszej sprawie skarżący wskazuje na bezczynność organu administracji po wydaniu wyroku uwzględniającego skargę. Organ administracji pozostaje w bezczynności po wyroku uchylającym decyzję organu wówczas, gdy nie rozpoznał sprawy w powtórnym postępowaniu, mimo upływu terminu określonego w art. 35 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej w skrócie: K.p.a.). Jeśli zatem w terminie miesiąca (art. 35 § 3 K.p.a.) od otrzymania prawomocnego wyroku oraz akt administracyjnych sprawy organ administracji decyzję wydał nie ma podstaw do stawiania zarzutu bezczynności. Jednocześnie należy wyjaśnić, że nie ma znaczenia czy podjęte przez organ administracji rozstrzygnięcie, w ocenie skarżącego, jest zgodne z oceną prawną wyrażoną w wyroku. Niezgodność z oceną prawną wyrażoną w wyroku może być bowiem podstawą uchylenie decyzji w przypadku wniesienie skargi na tę decyzję, nie może natomiast prowadzić do ukarania organu grzywną. Warunkiem skutecznego wniesienia skargi na niewykonanie wyroku jest uprzednie pisemne wezwanie organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, jednocześnie przepis nie wskazuje terminu, w jakim należy wezwanie takie skierować do organu. Warunek ten jest spełniony wówczas, gdy wezwanie nastąpiło po dręczeniu organowi odpisu orzeczenia ze stwierdzeniem prawomocności (art. 286 P.p.s.a). Przepisy nie precyzują także terminu, w jakim strona winna skargę taką wnieść do Sądu. W rozpoznawanej sprawie Naczelny Sąd Administracyjny wyrok oddalający skargę kasacyjną przesłał Komendantowi Wojewódzkiemu Policji 10 stycznia 2011 r., który pismem z 14 stycznia 2011 r. wyrok ten oraz akta sprawy przesłał Komendantowi Powiatowemu Policji. Z pisma Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 stycznia 2011 r. skierowanego do Komendanta Wojewódzkiego Policji wynika, że odpis prawomocnego orzeczenia wraz z aktami postępowania administracyjnego organów obu instancji wpłynęły do Komendanta Wojewódzkiego Policji 18 stycznia 2011 r. Z dołączonego do odpowiedzi na skargę pisma Komendanta Wojewódzkiego Policji z 14 stycznia 2011 r. skierowanego do Komendanta Powiatowego Policji nie wynika, kiedy pismo to wpłynęło do organu. Na przesłanej kopii pisma data wpływu i numer, pod którym pismo zostało zapisane, są nieczytelne. Z adnotacji dokonanej na piśmie w dniu 21.11.2011 r. wynika, że w tym dniu Komendant Powiatowy Policji posiadał zarówno prawomocny wyrok jak i akta administracyjne. W ocenie Sądu, decydująca w sprawie jest jednak data wpływu akt do Komendy Powiatowej Policji, której organ nie wykazał. Uwzględniając jednak, że Komendant Wojewódzki Policji posiadał w dniu 18 stycznia 2011 r. prawomocny wyrok Sądu i akta administracyjne sprawy, a w dniu 21 stycznia 2011 r. Komendant Powiatowy Policji dokonał adnotacji na piśmie potwierdzającym zwrot akt sprawy skarżącego można przyjąć, że pismo to wpłynęło w dniu 20.01.2011 r. tj. w dniu skierowania przez skarżącego żądania wykonania wyroku, nie można jednak stwierdzić, że Komendant Powiatowy Policji pozostawał w bezczynności. Na ponowne rozpoznanie sprawy, także po uchyleniu decyzji przez Sąd, organ ma bowiem, zgodnie z art. 35 § 3 K.p.a. miesiąc. Wydając zatem w dniu 7 lutego 2011 r. decyzje odmawiającą wypłaty skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2006-2011 Komendant Powiatowy Policji z terminu tego się wywiązał. Dzień, w którym skarżący ponaglał organ administracji do wykonania wyroku, był, jak wynika z akt sprawy, dniem, w którym organ ten otrzymał prawomocne orzeczenie Sądu. Jednocześnie należy wyjaśnić, że wykonanie wyroku w niniejszej sprawie mogło polegać, albo na wydaniu decyzji odmawiającej wypłaty świadczenia, albo na wypłacie skarżącemu świadczenia. Wydanie decyzji odmawiającej wypłaty świadczenia było także wykonaniem wyroku Sądu. Zwalczanie decyzji, która skarżącego nie satysfakcjonowała, odbywa się poprzez wniesienie środków zaskarżenia, w tym skargi do sądu administracyjnego, a nie poprzez żądanie ukarania grzywną organu administracji. Sankcja w postaci grzywny jest bowiem zastrzeżona dla opieszałości organu w wykonaniu orzeczenia sądu. Wobec powyższego żądanie strony ukarania grzywną, w trybie art. 154 P.p.s.a. Komendanta Powiatowego Policji za niewykonanie wyroku Sądu jest całkowicie bezzasadne. Mając na uwadze powyższe Sąd, za podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi, skargę oddalił.