IV SA/Wr 552/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze w przedmiocie przyznania zasiłku stałego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 25 września 2025 r., nr DPŚ.4010.22.2025.JK Burmistrz Szklarskiej Poręby (dalej: organ I instancji) przyznał P. B. (dalej: strona, skarżący) świadczenie pieniężne z pomocy społecznej w postaci zasiłku stałego. Pismem z dnia 29 września 2025 r. strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Pismem z dnia 2 października 2025 r., nr DPŚ.4010.22.2025.JK organ I instancji przesłał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Jeleniej Górze odwołanie strony wraz z całością dokumentacji. Pismem z dnia 7 października 2025 r. P. B. (dalej: strona, skarżący) wniósł do Sądu skargę na "decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze z dnia 2 października 2025 r., sygn. DPŚ 4010.22.2025.JK, która utrzymała w mocy decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Szklarskiej Porębie w sprawie przyznania świadczenia z tytułu niepełnosprawności w kwocie 1229 zł". W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze jako organ II instancji wniosło o odrzucenie skargi wskazując, że jest ona przedwczesna. Wskazano, że w dacie złożenia skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Jeleniej Górze nie wydało jeszcze decyzji w sprawie odwołania od decyzji Burmistrza Szklarskiej Poręby z dnia 25 września 2025 r. Postępowanie odwoławcze było w toku a rozstrzygnięcie nie zostało podpisane ani doręczone stronie, wobec czego nie istniał akt administracyjny podlegający zaskarżeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Stosownie natomiast do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Ze wskazanych przepisów wynika, że skargę do sądu administracyjnego można wnieść na decyzję, która nie podlega już zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji poprzez odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy z tego względu, że taki środek prawny został już w stosunku do kwestionowanego orzeczenia wykorzystany albo dlatego, że postępowanie w danej sprawie jest jednoinstancyjne, co wynikać musi z przepisów szczególnych. Oznacza to zatem, że w sprawach, w których od decyzji organu I instancji przysługuje odwołanie, przedmiotem skargi skierowanej do sądu administracyjnego może być tylko decyzja organu odwoławczego, niedopuszczalna jest natomiast skarga na decyzję organu I instancji, wydana w tej sprawie. Z akt sprawy wynika, że skarżący wniósł skargę na decyzję organu II instancji, która jeszcze nie została wydana. Skarżący mylnie uznał, że pismo organu I instancji z dnia 2 października 2025 r. przekazujące odwołanie organowi odwoławczemu z całością dokumentacji jest decyzją administracyjną wydaną przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Bezsporna jest zatem okoliczność, że skarżący skargę do sądu administracyjnego skierował przed otrzymaniem decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Jeleniej Górze Wniesienie skargi, przed doręczeniem skarżącemu decyzji podlegającej zaskarżeniu do sądu administracyjnego nie rodzi skutków prawnych (por. np. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12 i z dnia 22 maja 2012 r., I OSK 973/12, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarga przedwczesna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., stosownie do którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, zatem przepis ten wymaga aby skarga została wniesiona w określonym terminie, tzn. "od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie". Tymczasem w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona przed doręczeniem decyzji, a więc z naruszeniem terminu wynikającego z art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.