IV SA/Wr 557/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg Sędziowie: WSA Lidia Serwiniowska NSA Andrzej Wawrzyniak (sprawozdawca) Protokolant: Anna Rudzińska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi Gminy Miejskiej Lubań na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 29 czerwca 2004 r. Nr PN.II.0911-19/32/04 w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr XXIII/192/2004 Rady Miasta Lubań z dnia 25 maja 2004 r. w sprawie nadania statutu Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Lubaniu p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Sygn. akt IV SA/Wr 557/04 2 UZASADNIENIE W dniu 25 maja 2004 r. Rada Miasta Lubań na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. h) ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) podjęła uchwałę nr XXIII/192/2004 w sprawie nadania statutu Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Lubaniu, stanowiąc w § l, iż Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej w Lubaniu nadaje się statut stanowiący załącznik do niniejszej uchwały. Wojewoda Dolnośląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 29 czerwca 2004 r. Nr PN.II.0911-19/32/04 na podstawie art. 91 ust. l ustawy o samorządzie gminnym stwierdził nieważność wyżej wymienionej uchwały. Gmina Miejska Lubań, reprezentowana przez Zastępcę Burmistrza Miasta Lubań, złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na powyższe rozstrzygnięcie nadzorcze, wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę Wojewoda Dolnośląski wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze i argumenty zawarte w jego uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1270) stanowi, iż Sąd odrzuci skargę, jeżeli z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-5 wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Z treści art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.jedn. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn. zm.) wynika, że podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze. Z akt sprawy wynika, że Rada Miasta Lubań w dniu wniesienia skargi nie podjęła uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Uchwały takiej też nie nadesłano w terminie późniejszym, pomimo doręczenia stronie skarżącej w dniu 20 września 2004 r. pisma wzywającego do jej nadesłania. Nie przedstawiono jej również na rozprawie. W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalił się pogląd, że uchwała stanowiąca podstawę do wniesienia na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody może być podjęta i przedłożona Sądowi do dnia rozpoznania skargi na to rozstrzygnięcie. W szczególności w postanowieniu z dnia 5 października 1994 r. sygn. akt III ARN 53/94 (OSNP 1994/12/186) Sąd Najwyższy stwierdził, że skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody przewidziana w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym (obecnie o samorządzie gminnym) nie może być przez Sąd odrzucona na podstawie art. 204 § l kpa (obecnie art. 58 § l pkt 6 ustawy — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) jako niedopuszczalna tylko ze względu na to, że do dnia jej wniesienia nie została podjęta uchwała organów gminy stanowiąca podstawę tej skargi. W uzasadnieniu tego postanowienia stwierdzono, że braku uchwały o wniesieniu skargi nie należy traktować jako braku formalnego, skoro uchwała ta stanowi zdarzenie odrębne od samego aktu wniesienia skargi, zatem upoważnienie organu gminy do wniesienia skargi może być udzielone w uchwale przedstawionej w czasie toczącego się postępowania przed sądem administracyjnym aż do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi. W uchwale siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 27 lutego 1992 r. sygn. akt III AZP 8/91 (OSNCP 1992/7-8/119) stwierdzono, że czynność polegająca na podjęciu uchwały o wniesieniu skargi ma wyłącznie odniesienie wewnętrzne. Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 7 lipca 1994 r. sygn. akt II ARN 41/94 (OSNAPiUS 1994/6/92) wyraził pogląd, że "daty podjęcia tej uchwały nie można rozpatrywać jako ewentualnej samoistnej przesłanki, wykluczającej w ogóle prawo do wniesienia skargi", Sygn. akt IV SA/Wr 557/04 3 bowiem art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie terytorialnym (obecnie o samorządzie gminnym) wiąże prawo gminy do złożenia skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wyłącznie z faktem podjęcia takiej uchwały, a nie z datą, w jakiej została ona podjęta. Zawarty w powołanym przepisie zwrot, że podstawą wniesienia skargi jest uchwała organów gminy, należy rozumieć w ten sposób, że podstawą rozpoznania skargi przez sąd administracyjny musi być uchwała organów gminy, która może być przedłożona sądowi do dnia wydania orzeczenia rozstrzygającego o zasadności skargi. Skoro zatem Rada Miasta Lubań do dnia rozpoznania przez Sąd skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Dolnośląskiego z dnia 29 czerwca 2004 r. Nr PN.II.0911 -19/32/04 nie przedstawiła uchwały, o której mowa w art. 98 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym, to zgodnie z art. 58 § l pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę tę należało odrzucić jako niedopuszczalną. W tym stanie rzeczy orzeczono jak wyżej.