IV SA/Wr 566/10

PostanowienieWSA we Wrocławiu2012-02-13

Skład orzekający: Maciej Guziński, Jerzy Strzebinczyk, Alicja Palus

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga od orzekania w sprawie z powodu zarzutu przekroczenia uprawnień i braku bezstronności jest zasadny?
Ratio decidendi
Wniosek o wyłączenie sędziego od orzekania należy oddalić, gdy nie zachodzą okoliczności określone w art. 18 i 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, które uzasadniałyby wątpliwości co do bezstronności sędziego. Sam fakt zarzutu przekroczenia uprawnień przez sędziego pełniącego funkcję przewodniczącego wydziału, w tym zarządzania losowaniem składu orzekającego, nie stanowi podstawy do wyłączenia, jeśli sędzia nie podejmuje decyzji merytorycznych w sprawie.
Stan faktyczny
Skarżący S. K. wniósł skargę na decyzję Wojewody dotyczącą pozbawienia statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku. Następnie złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga od orzekania w tej sprawie, zarzucając mu przekroczenie uprawnień i brak bezstronności. Wniosek ten został uprzednio oddalony przez WSA we Wrocławiu oraz NSA. Skarżący ponowił wniosek, podnosząc zarzuty dotyczące sposobu losowania składu orzekającego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił wniosek o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga od orzekania w sprawie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. o wyłączenie sędziego NSA Henryka Ożoga od orzekania w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozbawienia statusu osoby bezrobotnej oraz pozbawienia prawa do zasiłku postanawia: wniosek oddalić. Pismem z dnia 5 sierpnia 2010 r. skarżący wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Wojewody [...]. Pismem z dnia 12 lutego 2011 r. skarżący złożył wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy sędziego NSA Henryka Ożoga "z uwagi na przekraczanie przez niego przyznanych mu granicami prawa uprawnień". Postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił wniosek o wyłączenie sędziego, wyjaśniając w uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia, że brak jest w sprawie podstaw do wyłączenia. Zażalenie skarżącego na opisane postanowienie Sądu zostało oddalone prez. Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie NSA z dnia 12 maja 2011 r. I OZ 332/11). Pismem z dnia 21 stycznia 2012 r. skarżący ponownie wniósł o wyłączenie Sędziego Henryka Ożoga od orzekania w sprawie, podnosząc w uzasadnieniu wniosku, że Sędzia ten, wykonując obowiązki Przewodniczącego Wydziału, przekroczył swe uprawnienia, zarządzając losowanie składu do orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego, spośród sędziów WSA we Wrocławiu, wykorzystując tym samym swą pozycję w hierarchii służbowej wobec sędziów orzekających w tym sądzie. Skarżący podniósł również, że Sędzia Henryk Ożóg, jako Sędzia orzekający również w sprawie z innej skargi wnioskodawcy (IV SA/Wr 136/10) winien był wyłączyć się, gdy losowano skład do rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziego Wandy Wiatkowskiej – Ilków. W dniu 31 stycznia 2012 r. sędzia NSA Henryk Ożóg złożył oświadczenie, z którego wynika, że w stosunku do jego osoby nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 p.p.s.a., które dawałyby podstawy do wyłączenia od rozpoznania niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Stosownie do przepisu art. 19 powyższej ustawy, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Zgodnie z art. 22 § 1 cytowanej ustawy, o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy. Postanowienie wydaje sąd w składzie trzech sędziów, na posiedzeniu niejawnym, po złożeniu wyjaśnienia przez sędziego, którego wniosek dotyczy - § 2. W aktach rozpatrywanej sprawy znajduje się oświadczenie złożone przez sędziego NSA Henryka Ożoga, w którym sędzia ten oświadczył, że nie zna skarżącego S. K., nie istnieje w niniejszej sprawie okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności oraz że nie występują w sprawie żadne okoliczności określone w art. 18 p.p.s.a., które dawałyby podstawę do wyłączenia go od rozpoznawania niniejszej sprawy. Wskazać należy, że wbrew zarzutom wniosku o wyłączenie, skład sędziowski do orzekania w przedmiocie złożonego wniosku o wyłączenie sędziego, wyłoniono prawidłowo spośród sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu bowiem, jak wyżej wskazano, właściwym do orzekania w przedmiocie wniosku o wyłączenie sędziego jest Sąd, przed którym sprawa się toczy, z wyłączeniem jedynie sędziego, którego wniosek o wyłączenie dotyczy. W rozpoznawanej sprawie skład do rozpoznania wniosku wylosowano spośród sędziów WSA we Wrocławiu, wyłączając z losowania Sędziego Henryka Ożoga, o wyłączenie którego wnosił skarżący. Sędzia ten wydał jedynie zarządzenie o przeprowadzeniu losowania, co jest konsekwencją pełnienia przez Sędziego funkcji Przewodniczącego Wydziału (§ 21 ust. 2 pkt 2 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 18 września 2003 r. w sprawie Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz.U. nr 169, poz. 1646). Nie podjął jednak w sprawie żadnych decyzji dotyczących merytorycznego rozpoznania sprawy, wypełniającym tym samym dyspozycję art. 20 § 3 p.p.s.a. Dodatkowo, wbrew zarzutom wniosku, nie można w sprawie w ogóle mówić o wykorzystywaniu pozycji wobec związanych stosunkiem pracy podległych pracowników – sędziów, wobec osoby Przewodniczącego Wydziału, bowiem zawód sędziego nie jest wykonywany w ramach stosunku pracy, a sędziowie powoływani są na stanowisko służbowe przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa. Z akt sprawy wynika, że skarżący w istocie nie podał żadnych okoliczności świadczących o zachodzeniu po stronie tego sędziego jakichkolwiek podstaw do jego wyłączenia od udziału w sprawie. Okoliczności przedstawione przez skarżącego we wniosku, podobnie jak okoliczności przedstawione w uprzednio rozpoznawanym wniosku z dnia 7 marca 2011 r., dotyczące nieprawidłowości procedury wyznaczania sędziego sprawozdawcy, mogłyby stanowić ewentualną podstawę do wniesienia skargi kasacyjnej, nie mogą jednak uzasadniać uwzględnienia wniosku o wyłączenie sędziego. Kwestia ta została już zresztą wyjaśniona skarżącemu w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2011 r. I OZ 332/11. Przyczynami wyłączenia sędziego z orzekania w konkretnej sprawie są okoliczności określone w art. 18 § 1 i art. 19 powoływanej ustawy. W rozpatrywanej sprawie żadna z tych okoliczności jednak nie wystąpiła. Biorąc powyższe pod uwagę na podstawie art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło