IV SA/Wr 602/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o przyznaniu uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w III Rzeszy postanawia pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. Wyrokiem z dnia 31 maja 2006 r., sygn. akt IV SA/Wr 602/05 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę F. K. na decyzję Kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji o przyznaniu uprawnienia do świadczenia pieniężnego z tytułu deportacji do pracy przymusowej w III Rzeszy. Wyrokiem z dnia 28 listopada 2007 r., sygn. akt II OSK 1576/06 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną F. K. wniesioną od wymienionego wyroku z dnia 31 maja 2006 r. W piśmie z dnia 31 marca 2011 r. F. K. wystąpił o "ustanowienie mu obrońcy z urzędu". Pismem z dnia 5 kwietnia 2011 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, przesyłając w załączeniu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, wezwał F. K. do jego wypełnienia, podpisania i przesłania Sądowi wraz ze stosownymi dokumentami źródłowymi, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wyznaczony termin upływał w dniu 15 kwietnia 2011 r. F. K. w obszernym piśmie z dnia 11 kwietnia 2011 r. oświadczył m. in., że "odnośnie przydzielenia mu z urzędu obrońcy, należy to zaniechać". Zarządzeniem z dnia 16 maja 2011 r., referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu, z powodu niezłożenia przez F. K. wniosku o prawo pomocy na wymaganym formularzu, pozostawił go bez rozpoznania. W dniu 20 maja 2011 r. F. K. złożył pismo, w którym na wstępie określił, że stanowi ono odpowiedź na pismo Sądu z dnia 17 maja 2011 r., które otrzymał w dniu 19 maja 2011 r. Wymienionym pismem z dnia 17 maja 2011 r. Sąd doręczył F. K. zarządzenie referendarza sądowego z dnia 16 maja 2011 r. wraz z pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia sprzeciwu od tego zarządzenia. W związku z powyższym pismo wniesione przez F. K. w dniu 20 maja 2011 r. należało potraktować jako sprzeciw od zarządzenia z dnia 16 maja 2011 r., które F. K. otrzymał w dniu 19 maja 2011 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 134). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. stanowi, że w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega ponownie rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast w myśl art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniała w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie z zacytowanymi przepisami, warunkiem koniecznym do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest jego złożenie na urzędowym formularzu. Skoro F. K. nie spełnił tego warunku, mimo prawidłowego wezwania go do usunięcia braków formalnych złożonego wniosku i pouczeniu o skutkach prawnych zaniechania tego obowiązku, brak było prawnej możliwości rozpoznania wniosku. W tej sytuacji wniosek F. K. o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 p.p.s.a., Sąd pozostawił bez rozpoznania