IV SA/Wr 617/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 29 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Wojewody D. z dnia [....]r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 19 lipca 2011 r. A. T. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, w której zakwestionowała decyzję Wojewody Dolnośląskiego z dnia 6 czerwca 2011 r., nr [...]w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego. Pod skargą podpisał się także ojciec skarżącej – R. T.. Pismem z dnia 31 sierpnia 2011 r. Sąd wezwał R.T. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi przez podanie, czy także i on zaskarża wymienioną decyzję Wojewody D. z dnia 6 czerwca 2011 r., jeżeli tak, to powinien on podać, w jaki sposób decyzja ta narusza jego prawo lub interes prawny. Powyższe wezwanie Sądu R. T.odebrał osobiście w dniu 8 września 2011 r., co poświadczył własnoręcznym podpisem. Mimo upływu zakreślonego terminu Robert Toman nie usunął powyższego braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Z treści wniesionej skargi wynika, że zaskarżoną decyzję kwestionuje jedynie A. T.. Wobec podpisania skargi także przez ojca skarżącej – R. T., Sąd wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie, w jaki sposób zaskarżona decyzja narusza jego prawo lub interes prawny. W wyroku NSA z dnia 28 lutego 2006 r., I OSK 528/05, publ. LEX nr 194352 wskazano, że przez określenie "naruszenia prawa" lub "naruszenia interesu prawnego", o których jest mowa w art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a., należy rozumieć podanie przez skarżącego przyczyny uzasadniającej - według jego oceny - wniesienie skargi do sądu administracyjnego. Wzmiankowany przepis nie wymaga przy tym przedstawienia w skardze wyczerpującego wywodu prawnego lub wskazania konkretnego przepisu, przepisów prawa, który został naruszony. Wymóg skargi będzie w tym względzie spełniony, jeżeli skarżący wskaże, nawet w sposób bardzo ogólny, na czym polega jego zdaniem naruszenie prawa lub interesu prawnego w zaskarżonym akcie lub czynności. Wobec braku uzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogu formalnego skargi przez skarżącego R. T., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono na wstępie.