IV SA/Wr 62/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2007r . na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej postanawia: umorzyć postępowanie K. P. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej w J. z dnia [...] r. nr [...] , którą odmówiono przyznania skarżącej prawa do zaliczki alimentacyjnej. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podało, że skarga została w całości uwzględniona, bowiem decyzją z dnia [...] r. Nr [...] organ odwoławczy uchylił w całości zaskarżoną decyzję własną oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i orzekł o przyznaniu prawa do zaliczki alimentacyjnej w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od 1 września 2006r. do 31 sierpnia 2007r. Strona skarżąca pismem z dnia [...] r. cofnęła skargę wobec , jak podała, "pozytywnego rozpatrzenia odwołania" i przyznania prawa do zaliczki alimentacyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z regulacją art. 161 § 1 pkt 1) p.p.s.a. cofnięcie skargi powoduje skutek w postaci umorzenia postępowania. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Czynność procesowa skarżącej - w świetle materiału sprawy, tj wydania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzji z dnia [...] r. nr [...] , którą uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji i przyznano skarżącej prawo do zaliczki alimentacyjnej - nie budziła wątpliwości w związku z czym cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. W tej sytuacji dalsze prowadzanie postępowania sądowego w sprawie uznano za bezprzedmiotowe. W konsekwencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1) i § 2 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.