IV SA/Wr 62/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Kamieniecka po rozpoznaniu w dniu 4 maja 2011 r., na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08, zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r. postanawia: odrzucić skargę. Wyrokiem z dnia 22 października 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę K.M. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia 8 listopada 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego, zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wr 43/08. Omawiany wyrok został doręczony skarżącemu w dniu 12 grudnia 2008 r., a w dniu 13 stycznia 2009 r. wydano postanowienie o jego uprawomocnieniu. K. M. (zwany dalej skarżącym) pismem z dnia 1 lutego 2011 r. wniósł m. in. skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego we wspomnianej na wstępie sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 43/08. Wobec niewskazana podstaw wznowienia postępowania, pismem z dnia 10 marca 2011 r. wezwano skarżącego do oświadczenia – w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi – w oparciu o jakie przesłanki, wynikające z art. od 271 do 274 p.p.s.a., domaga się wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 43/08 oraz podania terminu powzięcia informacji o wskazanych okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania (art. 277 p.p.s.a.). Odpis wezwania doręczono skarżącemu w dniu 14 marca 2011 r. W swej odpowiedzi z dnia 16 marca 2011 r. skarżący wymienił szereg postępowań, które toczyły się i toczą się z jego udziałem przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu oraz opisał zdarzenia, które stały się podstawą skierowania skarg w owych sprawach. Wskazał ponadto, że w dniu 27 grudnia 2010 r. dowiedział się, iż w sprawie IV SA/Wr 289/10 nie był należycie reprezentowany, ponieważ reprezentował go – w ramach substytucji – aplikant adwokacki, a także – jako nowe okoliczności dające podstawę wznowienia – wskazał zagadnienia opisane w notatce informacyjnej sporządzonej w dniu 17 grudnia 2010 r. przez Z.N. Skarżący powołał się także na swój wniosek z dnia 5 stycznia 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 28 kwietnia 1995 r. Nr 28/98/JG w przedmiocie przyznania lokalu mieszkalnego, skierowany do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Podstawy żądania wznowienia postępowania wymienione zostały w przepisach art. 271, art. 272 § 1 oraz art. 273 i 274 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.). Poza ogólnymi wymogami dotyczącymi pism procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, uszczegółowienie wymogów jakim powinna odpowiadać skarga o wznowienie postępowania zawiera art. 279 p.p.s.a. Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego musi poprzedzać sprawdzenie jej wymogów formalnych, w tym terminowości wniesienia takiej skargi, jak również powołanych podstaw wznowienia. Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlega odrzuceniu w razie uchybienia terminowi do jej wniesienia określonemu w art. 277 i 278 p.p.s.a., niewskazania podstaw wznowienia, a także gdy powołana w skardze podstawa wznowienia została sformułowana w sposób wprawdzie dający się podciągnąć pod przewidzianą w ustawie podstawę, to jednak w rzeczywistości podstawa taka nie występuje (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2007 r. III CSK 56/07). Przechodząc zatem do badania dopuszczalności skargi o wznowienie postępowania stwierdzić należy, że w sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia przywołane w skardze okoliczności nie stanowią podstaw wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Jak już wspomniano, w swym piśmie z dnia 16 marca 2011 r. skarżący wskazuje m. in., iż w dniu 27 grudnia 2010 r. dowiedział się, że w sprawie IV SA/Wr 289/10 reprezentował go – w ramach substytucji – aplikant adwokacki (co w opinii skarżącego wypełnia przesłankę nieprawidłowej reprezentacji w postępowaniu, o której mowa w art. 271 p.p.s.a.), a ponadto – jako nowe okoliczności dające podstawę wznowienia tj. przesłankę z art. 273 § 2 p.p.s.a. – wskazał zagadnienia opisane w notatce informacyjnej sporządzonej w dniu 17 grudnia 2010 r. i przekazanej mu w dniu 5 stycznia 2011 r. przez Z.N, pełnomocnika reprezentującego skarżącego w postępowaniach administracyjnych. O zasadności wznowienia postępowania świadczyć ma również fakt skierowania do Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. wniosku z dnia 5 stycznia 2011 r. o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej. Okoliczności te jednak, wbrew przekonaniu skarżącego, nie wypełniają hipotez wskazywanych przez niego przepisów art. 271 p.p.s.a. oraz 273 § 2 p.p.s.a. Rzekomy brak należytej reprezentacji skarżący wiąże ze sprawą IV SA/Wr 289/10 zakończoną postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 grudnia 2010 r. W sprawię będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia skarżący domaga się tymczasem wznowienia postępowania w sprawie IV SA/Wr 43/08 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r. W swym wezwaniu z dnia 10 marca 2011 r. Sąd zobligował skarżącego do wskazania w oparciu o jakie przesłanki domaga się wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt IV SA/Wr 43/08 oraz podania terminu powzięcia informacji o wskazanych okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia. Oczywistym jest, że ewentualna nienależyta reprezentacja w sprawie IV SA/Wr 289/10 nie ma bezpośredniego związku ze sprawą IV SA/Wr 43/08. Stwierdzić zatem należy, że nie jest to podstawa wznowienia postępowania w sprawie będącą przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do zagadnień opisanych w "notatce informacyjnej" sporządzonej w dniu 17 grudnia 2010 r. i przekazanej skarżącemu w dniu 5 stycznia 2011 r. Sąd wskazuje, że podstawą wznowienia postępowania, o której mowa w art. 237 § 2 p.p.s.a., mogą być jedynie takie okoliczności faktyczne i dowody, które istniały jeszcze przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Okoliczności zaistniałe po wydaniu prawomocnego orzeczenia w sprawie nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004 r., OSK 446/04 ONSAiWSA 2005, nr 1, poz. 13). Za taką nie można zatem uznać okoliczności opisanej w notatce informacyjnej sporządzonej w 2010 r., skoro postępowanie sądowoadministracyjne zakończyło się w 2008 r. Strona nie podała również, w jaki sposób zdarzenie opisane przez Z.N. mogło wpłynąć na wynik sprawy dotyczącej odmowy przyznania lokalu mieszkalnego. Stwierdzić wreszcie należy, że skierowanie do organu wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego, pozostaje bez znaczenia z punktu widzenia podstaw wznowienia postępowania sadowoadministracyjnego. Okoliczność taka nie ma bowiem żadnego związku z przesłankami dopuszczalności zastosowania tej instytucji, o których traktują wymienione na wstępie uregulowania prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie przyjmuje się, że samo sformułowanie podstawy wznowienia nawet w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 29 stycznia 1968 r., I CZ 122/67, OSNC 1968, nr 8-9, poz. 154), a tylko prawidłowa skarga (oparta na istniejącej podstawie) podlega merytorycznemu rozpoznaniu. Podsumowując zaprezentowany wywód stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wznowienia postępowania, a zatem na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., skarga podlega odrzuceniu.