IV SA/Wr 645/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o wykładnię postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 645/17 utrzymującego w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 października 2017 r. umarzające postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. R. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zwrotu kopii pisma z dnia 3 lipca 2017 r. Miejskiemu Ośrodkowi Pomocy Społecznej we W. postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia. Postanowieniem z dnia 4 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wr 645/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu utrzymał w mocy opisane w sentencji postanowienie referendarza sądowego z dnia 20 października 2017 r. Wnioskiem z dnia 19 grudnia 2017 r. skarżący zwrócił się o wykładnię wymienionego postanowienia Sądu z dnia 4 grudnia 2017 r. wskazując, że wydane postanowienie jest dla niego niezrozumiałe. Domagał się udzielenia odpowiedzi na sformułowane przez siebie pytania. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 w zw. z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) sąd, który wydał postanowienie, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Stwierdzić należy, że w odniesieniu do postanowienia z dnia 4 grudnia 2017 r. sytuacja taka nie zachodzi. W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie sentencja wymienionego postanowienia nie nasuwa żadnych wątpliwości, zaś jego uzasadnienie jest spójne i logiczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny, utrzymując w mocy postanowienie referendarskie z dnia 20 października 2017 r. wskazał wyraźnie, jakie były motywy i podstawy takiego rozstrzygnięcia. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, iż wątpliwości co do uzasadnienia orzeczenia mogą być wyjaśnione w trybie art. 158 p.p.s.a. jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia. Uwzględnienie wniosku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji, a nie udzielanie odpowiedzi na kreowane przez stronę pytania (zob. postanowienie NSA z dnia 10 lutego 2012 r. sygn. akt I OZ 78/12, LEX nr 1115980). Pogląd ten podziela Sąd rozpoznający niniejszą sprawę. Z tych powodów Sąd, działając na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.