IV SA/Wr 66/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. T. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 30 października 2019 r., sygn. akt III SAB/Wr 539/19 postanawia: odrzucić skargę. Strona skarżąca wniosła skargę na niewykonanie powołanego w sentencji wyroku. Do skargi dołączyła wezwanie do wykonania wyroku z 16 lipca 2020 r. (data wpływu do organu: 22 lipca 2020 r.). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Argumentował, że przed złożeniem skargi nie doszło do skutecznego wezwania organu do wykonania wyroku, zgodnie z art. 154 § 1 ustawy– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że skargę na niewykonanie wyroku wniesiono przed doręczeniem organowi odpisu prawomocnego wyroku. Z akt sprawy administracyjnej wynika, że odpis wyroku z 30 października 2019 r., (sygn. akt III SAB/Wr 539/19) wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności wpłynął do organu 21 września 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. dalej p.p.s.a.), w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Warunkiem prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku jest zatem jego złożenie nie wcześniej niż po otrzymaniu przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jednocześnie wezwanie nie może nastąpić później niż data złożenia skargi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 lutego 2008 r.,I OSK 1529/07, dostępny: CBOSA). Wezwanie skierowane w innym czasie jest albo przedwczesne (gdy nastąpi przed doręczeniem organowi prawomocnego wyroku), albo spóźnione (gdy nastąpi po wniesieniu skargi) i nie wywiera skutku, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Natomiast nie ma znaczenia, czy wezwanie zostało doręczone organowi przed upływem terminu, jaki ma on na załatwienie sprawy zgodnie z art. 35 k.p.a., czy też dopiero po upływie tego terminu. Wyrok z 30 października 2019 r. stał się prawomocny 23 kwietnia 2020 r. i został doręczony organowi wraz ze stwierdzeniem daty jego prawomocności 21 września 2020 r. (data wpływu do organu). Jak wynika natomiast z akt sprawy administracyjnej, wezwanie do wykonania wyroku – datowane na dzień 16 lipca 2020 r. - doręczono organowi 22 lipca 2020 r. Tak więc wezwanie wniesiono przed otrzymaniem przez organ orzeczenia sądowego wraz ze stwierdzeniem jego prawomocności, a tym samym strona skarżąca nie dopełniła obowiązku prawidłowego wezwania organu do wykonania wyroku. Wezwanie jako przedwczesne nie wywiera - co wyżej wskazano - skutku. Nie został zatem dochowany warunek formalny do wniesienia skargi. W konsekwencji należało uznać, że skarga nie spełnia warunków jej dopuszczalności, a zatem podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.