IV SA/Wr 678/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Krupiński Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spraw.) Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 8 czerwca 2006r. sprawy ze skargi M. S. na orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zdolności do służby wojskowej I. uchyla zaskarżona decyzję i poprzedzającą ją decyzję I instancji, II. nie orzeka w przedmiocie wykonania zaskarżonej decyzji. Terenowa Wojskowa Komisja Lekarska w Ż. orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...], wydanym na podstawie ogólnie powołanych przepisów ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2002r. Nr 21, poz. 205 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595; załącznik nr 2), po przeprowadzonym badaniu lekarskim rozpoznała u M. S. czynnościowe zaburzenia układu krążenia z pojedynczą extrasystalią nadkomorową (§38 pkt 1), bliznę po ranie tłuczonej głowy (§ 3 pkt 1), bliznę dołu podkolanowego lewego (§ 3 pkt 1), nadwzroczność obu oczu z nieznacznym upośledzeniem rozróżniania barw (§13 pkt 2 i §14 pkt 5), łagodne skrzywienie kręgosłupa z przebytą chorobą Scheuermanna m kręgosłupa Th, z zespołem bólowym L-S (w wywiadzie) (§34 pkt 1), uznała wyżej wymienionego za zdolnego do służby wojskowej, przyznając mu kategorię "A". Niniejsze orzeczenie wydane zostało w związku z uchyleniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (wyrok z dnia 12 października 2004r. sygn. akt IV SA/Po 882/04) orzeczenia Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w G.W. z dnia [...]r. Nr [...] w sprawie zdolności do służby wojskowej i poprzedzającego go orzeczenia Powiatowej Komisji Lekarskiej dla Powiatu W. dnia [...]r. Nr [...], wydanych w stosunku do M. S.. W odwołaniu od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż. z dnia [...]r. wyżej wymieniony stwierdził, iż w świetle przebytych badań lekarskich i przedstawionych przez niego dokumentów wydana decyzja "jest krzywdząca". Podniósł, że żadna z jego dotychczasowych chorób nie ustąpiła, a wręcz przeciwnie, nastąpiło pogorszenie jego stanu zdrowia. Odwołujący się zarzucił, iż podczas badań żaden z lekarzy Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż. nie przeglądał i nie porównywał dokumentacji, którą posiadał, a wszystkie badania odbywały się bardzo szybko i pobieżnie. Nadto przedstawił sporządzony przez siebie wykaz chorób, na które cierpi i na tej podstawie oraz na podstawie posiadanej dokumentacji wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Orzeczeniem z dnia [...]r. Nr [...]Rejonowa Wojskowa Komisja Lekarska we W., na podstawie art. 29 ust. 1 w zw. z art. 26 ust. 1 i art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416) oraz § 3 ust. 7, § 4 ust. 8, § 9 pkt 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie utworzenia wojskowych komisji lekarskich oraz określania ich siedzib, zasięgu działania i właściwości (Dz.U. Nr 151, poz.1594) oraz § 22 ust. 1 i 2, § 23 ust. 1, 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz.U. Nr 151, poz. 1595), utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. W uzasadnieniu swego orzeczenia Komisja wskazała, że M.S. odwołał się od orzeczenia Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż., motywując to dolegliwościami ze strony układu krążenia i narządu ruchu. Organ odwoławczy, po rozpatrzeniu niniejszego odwołania i analizie dokumentacji orzeczniczo-lekarskiej oraz wykonaniu w trybie odwoławczym badań lekarskich specjalistycznych (kardiologicznego z USG serca + EKG, ortopedycznego, okulistycznego, neurologicznego), nie stwierdził nieprawidłowości mogących stanowić podstawę do uchylenia zaskarżonego orzeczenia i utrzymał je w mocy. W motywach rozstrzygnięcia organ drugiej instancji wskazał również, że z przeprowadzonych specjalistycznych badań lekarskich nie wynika, aby aktualny stopień nasilenia zaburzeń ze strony układu krążenia, narządu ruchu, wzroku, kręgosłupa i układu nerwowego upośledzał sprawność ustroju w stopniu uzasadniającym uznanie orzekanego w Gr I osób badanych (poborowi) za niezdolnego do czynnej służby wojskowej. Wobec powyższego Komisja uznała, iż śladowa niedomykalność trójdzielna bez znaczenia hemodynamicznego, biodro "trzaskające prawe" bez upośledzenia sprawności ustroju, zespół przeciążeniowo-bólowy kręgosłupa lędźwiowo-krzyżowego u osoby z łagodnym skrzywieniem kręgosłupa bez odchyleń w przedmiotowym stanie neurologicznym, przebyty w 2001r. uraz głowy bez odchyleń w przedmiotowym stanie neurologicznym i psychiatrycznym, obniżenie ostrości wzroku oraz nieznaczne upośledzenie rozróżniania barw wg. §38 pkt 12, §77 pkt 9, §34 pkt 1, §5, §13 pkt 1, §14 pkt 5 z załącznika Nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, kwalifikuje do kategorii "A" zdolności do czynnej służby wojskowej. Ustosunkowując się do przedstawionej przez odwołującego się dokumentacji medycznej w postaci zaświadczenia lekarskiego SP ZOZ Poradni Urazowo-Ortopedycznej w N. S. z dnia [...]r., wyniku badania Tk kręgosłupa L-S w SP ZOZ Zakładu Radiodiagnostyki Obrazowej w N. S. z dnia [...]r. Nr Bad. [...], karty informacyjnej Oddziału Chirurgicznego Nr ks. Gł. [...]Szpitala Wojewódzkiego w L., wyniku badania radiologicznego Pracowni Radiologicznej ZOZ w N.S. z dnia [...]r. organ odwoławczy stwierdził, iż nie zawiera ona danych mogących powodować uzasadnione wątpliwości co do wyników badań przeprowadzonych dla potrzeb orzeczniczych przez uprawnionych do tego lekarzy specjalistów. Wobec powyższego orzeczono jak na wstępie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu M. S. podniósł, że jego stan zdrowia nie pozwala mu spełnić powszechnego obowiązku służby wojskowej, gdyż cierpi na schorzenia wrodzone i nabyte w wyniku wypadków. Wskazał szczegółowo schorzenia, na które cierpi oraz dodał, iż żaden lekarz niebędący lekarzem wojskowym, po zapoznaniu się z dokumentacją dotyczącą stanu jego zdrowia "nie wyda zaświadczenia o zdolności do ciężkiej pracy". W przekonaniu skarżącego pełnienie służby wojskowej wymaga od żołnierza sprawności, kondycji i wielu innych cech, których on u siebie nie dostrzega. W odpowiedzi na skargę organ wojskowy wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej, uzasadniając jak w decyzji ostatecznej. Ponadto dodał, iż przedstawione przez M. S. orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Stopniu Niepełnosprawności w Z. G. dnia [...]r. Nr [...] o ustaleniu stopnia niepełnosprawności, zaświadczające o orzeczeniu okresowego umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do [...]r., nie zawiera danych świadczących o tym, by obecnie istniały przesłanki do uznania orzekanego za niezdolnego do czynnej służby wojskowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w art. 3 § 1 stanowi, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1 - 7 i w § 3, a także na bezczynność organów administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1- 4 omawianej ustawy. Kontrola ta obejmuje badanie zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, jeżeli jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 12 października 2004r. sprawy ze skargi M. S.na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w G.W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej, uchylił zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowej Komisji Lekarskiej dla Powiatu W. z dnia [...]r. Nr [...]. W związku z niniejszym rozstrzygnięciem wydane zostało orzeczenie Terenowej Wojskowej Komisji Lekarskiej w Ż. z dnia [...]r. Nr [...], a w wyniku wniesionego przez skarżącego odwołania, orzeczenie Rejonowej Wojskowej Komisji Lekarskiej we W. z dnia [...]r. Nr [...]. Organy administracji publicznej, które wydają decyzje w sprawach indywidualnych, mają obowiązek stosować przepisy prawa obowiązujące w dacie wydania tych decyzji chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Podstawę materialnoprawną obydwu rozstrzygnięć stanowiły przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach wraz z załącznikiem nr 2 - Wykazem chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej oraz do odbywania takiej służby poza granicami państwa (Dz.U. z 2004r. Nr 151, poz. 1595). Tymczasem przepis § 29 cytowanego wyżej rozporządzenia wyraźnie mówi, że do spraw, o których mowa w rozporządzeniu wszczętych i niezakończonych do dnia wejścia w życie rozporządzenia (tj. do dnia 1 lipca 2004r.) stosuje się przepisy dotychczasowe. W świetle treści powołanego przepisu do niniejszej sprawy zastosowanie znaleźć miały przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach wraz z załącznikiem nr 1 do rozporządzenia (Dz.U. z 1992r. Nr 57, poz. 278 z późn. zm. Jak wyżej wskazano organy orzekające rozstrzygnęły sprawę w oparciu o regulację prawną zawartą w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. i załączniku nr 2 do niego, co w konsekwencji stanowiło przyczynę uchylenia zaskarżonego orzeczenia jak i poprzedzającego go orzeczenia organu pierwszej instancji. Zaznaczyć neleży, iż część ze wskazanych w rozpoznaniu jednostek chorobowych nie jest tożsama w obydwu rozporządzeniach. I tak § 5 z załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach, w punkcie 1 wymienia: organiczne schorzenia naczyń limfatycznych nieznacznie upośledzające sprawność ustroju, w punkcie 2: schorzenia naczyń limfatycznych upośledzające sprawność ustroju. Z kolei § 5 z załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 25 czerwca 2004r. w sprawie orzekania o zdolności do czynnej służby wojskowej oraz trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach stanowi: przebyty uraz głowy bez trwałych następstw. § 38 pkt 12 z załącznika nr 2 to: rzut choroby reumatycznej w okresie leczenia zaś § 38 pkt 12 z załącznika nr 1 to: zespół wypadanie płatka zastawki dwudzielnej (trójdzielnej) powodujący zaburzenia sprawności ustroju. Zaś § 77 pkt 9 z załącznika nr 2 to: zmiany zwyrodnieniowe stawów nie upośledzające lub nieznacznie upośledzające sprawność ruchową, natomiast w rozporządzeniu z dnia 10 czerwca 1992r. § 77 załącznika nr 1 ma jedynie 4 punkty, z których żaden nie jest odpowiednikiem § 77 pkt 9 z załącznika nr 2 do rozporządzenia z dnia 25 czerwca 2004r. Zgodnie więc z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w zw. z art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak na wstępie. Uchylając zaskarżoną decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny jest zobowiązany zgodnie z art. 200 cytowanej wyżej ustawy zasądzić na rzecz skarżącego koszty postępowania. W tej sprawie nie zostały poniesione przez skarżącego jakiekolwiek koszty, gdyż korzystał on ze zwolnienia od wpisu sądowego, a powstania innych kosztów procesowych skarżący nie wykazał. Dlatego Sąd pominął orzeczenie w tym przedmiocie. W myśl art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny jest także zobowiązany orzec, w jakim zakresie zaskarżony akt może być wykonany przed uprawomocnieniem się wyroku. W tej jednak sprawie nie zachodziła potrzeba orzeczenia w tym przedmiocie, gdyż zaskarżona decyzja nie posiadała cechy wykonalności.