IV SA/Wr 701/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu poniesionych wydatków wniesionych zastępczo przez Gminę W. za pobyt w domu pomocy społecznej i zobowiązania do jej zwrotu postanawia: przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę B.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości należności podlegającej zwrotowi z tytułu poniesionych wydatków wniesionych zastępczo przez Gminę W. za pobyt w domu pomocy społecznej i zobowiązania do jej zwrotu. Pismem z dnia 23 kwietnia 2012 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 3 kwietnia 2012 r., dokonując jednocześnie czynności złożenia przedmiotowego wniosku. We wniosku skarżąca podała, że jest osobą samotną i schorowaną. Jej sytuacja materialna i osobista co prawda nie pozwala na wynajęcie fachowego pełnomocnika, jednakże jednocześnie nie spełnia przesłanek do uzyskania adwokata z urzędu. Nadto, leczy się psychiatrycznie, na dowód czego przedstawiła stosowne zaświadczenie. Jak stwierdziła, od kilku tygodni jest w bardzo złym stanie psychicznym, czemu sprzyja obecna pora roku. W związku z tym, nieprzerwanie przyjmuje leki przeciwdepresyjne i uspokajające. Leki te utrudniają jej codzienne działania. Wobec problemów zdrowotnych i materialnych nie mogła brać czynnego udziału w rozprawie, a co za tym idzie nieznane jej były szczegóły jej przebiegu. Nie zdawała sobie sprawy z upływającego czasu, dlatego nie wystąpiła w terminie o uzasadnienie wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.); dalej p.p.s.a., w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. (...). W rozpoznawanej sprawie termin do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku upłynął dnia 10 kwietnia 2012 r. Przepisy art. 86 i art. 87 p.p.s.a. przewidują możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni okoliczności wskazujące na brak jego winy w uchybieniu terminu, wniosek o przywrócenie zostanie złożony w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. (...) (art. 88 p.p.s.a.). Z okoliczności sprawy nie wynika, kiedy rozpoczął bieg siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Terminu tego nie wskazała również skarżąca. Jednakże należy zauważyć, iż ustawodawca nie nakłada na stronę składającą wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności, obowiązku uprawdopodobnienia zachowania wspomnianego siedmiodniowego terminu określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Jeżeli zatem strona nie wskazała okoliczności dotyczących jego zachowania, zaś Sąd nie jest w stanie z całą pewnością ustalić, iż strona terminu tego nie zachowała, powinien rozpoznać przedmiotowy wniosek merytorycznie, tzn. uwzględnić go lub oddalić (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 65/11, publ. CBOSA). W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku uzasadniając uchybienie swoim złym stanem zdrowia i wieloletnim schorzeniem psychicznym, które wpływa negatywnie na podejmowane przez nią czynności. Na potwierdzenie złego stanu zdrowia skarżąca przedstawiła zaświadczenie lekarza psychiatry, z którego wynika, iż od roku 2004 cierpi na depresję i w związku z tym schorzeniem pozostaje pod opieką stosownej poradni. Złożyła również oświadczenie o zażywaniu leków przeciwdepresyjnych i uspokajających. Uzasadnione jest zatem w opinii Sądu twierdzenie, iż skarżąca cierpi na przewlekłe schorzenie psychiczne, które z samej swej natury wpływa na percepcję strony, jej ocenę rzeczywistości, koncentrację czy pamięć. W tej sytuacji zaś, w sposób oczywisty, wykazany został brak winy strony w uchybieniu terminu. Z tych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.