IV SA/Wr 73/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Masternak – Kubiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska - Ilków, Protokolant Katarzyna Leśniowska, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 9 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi J. W. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 29 września 2009 r. wydanym w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 303/09 ze skargi J. W. na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Wyrokiem z dnia 29 września 2009 r. Sygn. akt IV SA/Wr 303/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę J. W., na postanowienie Wojewody D. z dnia [...] maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Pismem z dnia 17 lutego 2010 r. J. W., złożył do tutejszego Sądu skargę o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie. Jako podstawę wznowienia postępowania skarżący podał art. 273 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – prawo o postępowaniu przed sami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi J. W. wskazał, że w postępowaniu którego wznowienia domaga się, Wojewoda D. dostarczył sądowi sfałszowany dowód, a sąd nie odmówił mu wiarygodności. Na rozprawie w dniu 29 września 2010 r. skarżący sprecyzował powyższy zarzut wskazując, że jego zdaniem sfałszowany został dokument "adnotacji urzędowej", gdyż nieprawdziwie wskazuje adres do korespondencji, czyli ulicę N. lub K.", co jest niezgodne z kartą rejestracji bezrobotnego. Drugą sprawą według skarżącego jest to, że w uzasadnieniu wyroku wskazano niezgodnie z prawdą, że zapoznał się z treścią decyzji, a w rzeczywistości z tą decyzją nie zapoznał się. Zdaniem skarżącego postanowienie o stwierdzeniu niedopuszczalności odwołania wydane zostało mimo, iż nie został zaznajomiony z aktami sprawy, a urzędnik nie był przygotowany do wydania decyzji. Nadto pełnomocnik organu występujący przed sądem złamał tajemnicę korespondencji przez to, że zacytował jego pismo kierowane do dyrektora Wydziału Polityki Społecznej wysłane w innej sprawie. Skarżący podkreślił, że zawiadomił prokuratora o tym, że adnotacja postała podrobiona. Skarżący podał, że Prokurator Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Krzyki Zachód umorzył postępowanie, jednak od tego postanowienia skarżący wniósł odwołanie do Sądu Rejonowego dla Wrocławia–Krzyki, a rozprawa została wyznaczona na dzień 19 października 2010 r. W związku z tym oświadczeniem, Sąd zobowiązał skarżącego do przedłożenia w terminie 7 dni postanowienia o umorzeniu postępowania karnego w sprawie podrobienia "adnotacji urzędowej" z dnia 30 kwietnia 2007 r. oraz wskazania sygnatury pod która toczy się sprawa przez Sądem Rejonowym dla Wrocławia-Krzyki. Sąd postanowił również zwrócić się do Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyki o informację o stanie sprawy wszczętej odwołaniem skarżącego od postanowienia prokuratora o umorzeniu postępowania. Pismem z dnia 2 listopada 2010 r. Sąd Rejonowy dla Wrocławia-Krzyków II Wydział Karny poinformował, iż w sprawie II Kp 538/10 dotyczącej zażalenia J. W. na postanowienie o umorzeniu śledztwa w dniu 19 października 2010 r. zapadło postanowienie z treści którego wynikało, że zażalenie J. W. nie zostało uwzględnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego podlegała odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 270 p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem tylko w przypadkach przewidzianych w tej ustawie. Ustawa ta w przepisach art. 271 – art. 274 wskazuje podstawy wznowienia postępowania. Z przepisu art. 271 p.p.s.a. wynika, że można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: 1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Zgodnie zaś z art. 272 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (§ 1). W sytuacji określonej w § 1 skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie jednego miesiąca od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego (§ 2). Stosownie do art. 273 § 1 p.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że: 1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa. Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2). Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3). Z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (art. 274 p.p.s.a.). Sąd stwierdził, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi żadna z ustawowych przesłanek enumeratywnie wyliczonych w przepisach art. art. 271, 272, 273 i 273 p.p.s.a. Wbrew zarzutowi skargi o wznowienie postępowania, okoliczność jakoby orzeczenie zostało wydane na podstawie podrobionych dokumentów nie zostało udowodnione przez skarżącego, co dodatkowo zostało potwierdzone w postanowieniu Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Krzyki z dnia 19 października 2010 r. (sygn. akt II Kp 538/10) nie uwzględniającym zażalenie J. W. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej dla Wrocławia Krzyki Zachód z dnia 14 maja 2010 r. o umorzeniu śledztwa w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez urzędnika Powiatowego Urzędu Pracy we W., polegającym na sporządzeniu i przekazaniu do akt sądowych podrobionego dokumentu w okresie od 30 kwietnia 2007 do 20 stycznia 2010 r. na szkodę J. W. wobec braku ustawowych znamion przestępstwa. Również inne zarzuty skarżącego nie wypełniają przesłanek, enumeratywnie wyliczonych w podanych wyżej przepisach. W tej sytuacji wniesiona przez stronę skarżącą skarga o wznowienie postępowania sądowego podlegała odrzuceniu, co orzeczono na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.