IV SA/Wr 745/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska, Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Protokolant Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. z dnia [...] września 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na uzyskanie 1/2 części domu mieszkalnego oddala skargę. Komendant Wojewódzki Policji we W. (dalej: Komendant Wojewódzki), decyzją z dnia [...] września 2011 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 94 ust. 1, art. 95 ust. 1, art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. Dz. U z 2002 r. nr 7, poz. 58 ze zm.); dalej ustawy oraz § 2 i § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U nr 105, poz. 884 ze zm.); dalej rozporządzenia w sprawie norm zaludnienia i § 1, § 2, § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U nr 131, poz. 1468 ze zm.); dalej rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej, po rozpoznaniu odwołania R. S. (dalej: skarżący) od decyzji Komendanta Miejskiego Policji w J. G. (dalej: Komendant Miejski) z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] odmawiającej przyznania pomocy finansowej na uzyskanie ½ części domu mieszkalnego - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja organu I instancji z dnia [...] lipca 2011 r została wydana po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt 605/10 decyzji Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmawiającej przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji ostatecznej wskazano, że skarżący jest policjantem komendy miejskiej policji, który do służby został przyjęty w dniu 1 marca 1991 r., a mianowany w służbie stałej został z dniem 1 marca 1994 r. Wnioskiem z dnia 28 stycznia 2009 r. skarżący zwrócił się do Komendanta Miejskiego o przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego, położonego przy ul. [...], w S., w Gminie J.S., w Województwie D. Komendant Miejski decyzją z dnia [...] marca 2009 r., nr [...] odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego. Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji, Komendant Wojewódzki decyzją z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...] uchylił tę decyzję i przekazał sprawę Komendantowi Miejskiemu do ponownego rozpoznania. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Komendant Miejski decyzją z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] ponownie odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej, Komendant Wojewódzki decyzją z dnia [...] września 2009 r., nr [...] uchylił tę decyzję i przekazał sprawę Komendantowi Miejskiemu do ponownego rozpoznania. Decyzję Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] września 2009 r. skarżący zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wyrokiem z dnia 22 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 521/09 oddalił skargę. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego Komendant Miejski decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej na uzyskanie części domu mieszkalnego, stanowiącego współwłasność. Komendant Miejski, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010 r., sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarką w powyższej decyzji z dnia [...] czerwca 2010 r. dotyczącą błędnie wpisanego numeru tej decyzji ([...]), podając numer prawidłowy tj. [...]. Od decyzji Komendanta Miejskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. skarżący wniósł odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego, który po jego rozpoznaniu, decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Na decyzję z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który wspomnianym już wyżej, wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt 605/10 uchylił tę decyzję oraz poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...]. Po ponownie przeprowadzonym postępowaniu wyjaśniającym, uwzględniającym stanowisko zawarte w powyższym wyroku, Komendant Miejski decyzją z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...] odmówił skarżącemu przyznania pomocy finansowej na uzyskanie ½ części domu mieszkalnego. W uzasadnieniu tej decyzji Komendant ten stwierdził, że Sąd w powołanym wyżej wyroku wskazał, iż wskutek błędnej wykładni art. 94 ust. 1 ustawy, organy Policji obu instancji, w ogóle nie wyjaśniły i nie ustaliły czy część nieruchomości, którą uzyskał skarżący i z tytułu której ubiega się on o przyznanie pomocy finansowej, spełnia normy zaludnienia, określone przepisami rozporządzenia w sprawie norm zaludnienia. Organ ten wskazał, że z wytycznych Sądu wynika, iż nie uznano za dowód w sprawie sporządzonego przez skarżącego planu lokalu mieszkalnego. Komendant Miejski rozpoznając ponownie sprawę, pismem z dnia 30 marca 2011 r., wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych wniosku, określonych w wyroku, które pozwolą na merytoryczne załatwienie sprawy. Nadmienił również, że skarżący nie uzupełnił wszystkich tych braków, więc kolejnym pismami wzywał go do ich dalszego uzupełnienia. Komendant Miejski podał, że dopiero w dniu 28 czerwca 2011 r. skarżący dostarczył plan swojego mieszkania położonego, pod wyżej wskazanym adresem. Tego samego dnia skarżący złożył również pismo zawierające polemikę dotyczącą ustawy o dostępie do informacji publicznej. Analizując zebrany materiał dowodowy Komendant ten stwierdził, że aktem notarialnym z dnia 23 października 2008 r. współwłaściciele budynku, czyli skarżący i M. M. ustanowili na rzecz matki skarżącego – Z. S. prawo dożywotniej i bezpłatnej służebności osobistej do zamieszkiwania w tym budynku, w jednym pokoju znajdującym się na parterze po prawej stronie. Ponadto skarżący dołączył plan lokalu mieszkalnego, z którego wynika, że zajmowany lokal składa się z trzech pokoi o powierzchniach 16 m2, 16 m2 i 9 m2, stanowiących łącznie 41 m2 powierzchni mieszkalnej. Jeden pokój o powierzchni mieszkalnej 16 m2 zajmuje matka skarżącego, a pozostałe dwa pokoje o łącznej powierzchni 25 m2 zajmuje skarżący z żoną i dzieckiem. Komendant stwierdził więc, że na jedną osobę przypada 8,3 m2 powierzchni mieszkalnej. Matka skarżącego nie pozostaje na jego utrzymaniu, ponieważ posiada własne źródło dochodów. Komendant zauważył, że nawet gdyby matkę skarżącego można było zakwalifikować jako członka rodziny, to dzieląc wówczas 41 m2 powierzchni lokalu na cztery osoby, otrzymujemy 10,25 m2 powierzchni mieszkalnej na jednego członka rodziny. Z powyższego wynika, że skarżący posiada w miejscowości pobliskiej względem miejsca pełnienia służby odpowiedni lokal mieszkalny. Komendant Miejski wskazał również, że zgodnie z przepisem art. 88 ustawy, policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Przepis art. 94 ust. 1 ustawy stanowi, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Zdaniem Komendanta przepisu art. 94 ust. 1 nie należy interpretować w oderwaniu od treści art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy, który stanowi, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno pensjonatowy. Komendant Miejski odwołał się do stanowiska wyrażonego w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 1616/09, w którym stwierdzono, że policjant w służbie stałej zachowuje prawo do pomocy finansowej przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy nie tylko w przypadku nieprzydzielenia mu lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, ale także w sytuacji posiadania lokalu mieszkalnego, którego powierzchnia mieszkalna jest niezgodna (mniejsza) z przysługującą. W wyroku tym stwierdzono, że bez znaczenia prawnego dla ustalenia uprawnienia do pomocy finansowej jest sposób uzyskania lokalu (odpłatnie czy nieodpłatnie). Uzyskanie lokalu, o którym mowa w art. 94 ust. 1 ustawy może nastąpić w każdy sposób. Na uprawnienie policjanta do pomocy finansowej bez wpływu pozostaje sposób, w jaki uzyskał lokal mieszkalny. Istotne jest natomiast, czy lokal ten odpowiada co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Lokal mieszkalny należący do skarżącego, odpowiada przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Przepis § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia w sprawie pomocy finansowej stanowi, że do wniosku o przyznanie tej pomocy należy dołączyć umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego. Skarżący nie dołączył umowy kupna lokalu, lecz umowę darowizny lokalu mieszkalnego. Skarżący w drodze tej darowizny otrzymał od matki Z. S. udział wynoszący ½ części nieruchomości położnej, pod wyżej wskazanym już adresem, stanowiącej zabudowaną działkę gruntu nr [...] o powierzchni 0,1900 ha (akt notarialny z dnia 23 października 2008 r., Repertorium A numer [...]). Z załączonego przez skarżącego odpisu zwykłego z ksiąg wieczystych wynika, że na podstawie tego aktu został dokonany wpis do tych ksiąg pod numerem [...]. Zatem skarżący na podstawie umowy darowizny stał się współwłaścicielem domu mieszkalnego w udziale wynoszącym ½ części. Z pisma skarżącego z dnia 26 maja 2009 r. wynika, że w całym budynku mieszkalnym znajduje się 6 pokoi o łącznej powierzchni 82 m2, a w części zajmowanej przez skarżącego znajdują się trzy pokoje o łącznej powierzchni 41 m2. Przypadającą skarżącemu ½ części powierzchni mieszkalnej wynosi więc 41 m2. Również ze złożonego przez skarżącego w dniu 28 czerwca 2011 r. planu mieszkania, zajmowanego przez skarżącego, wynika że składa się ono z trzech pokoi o łącznej powierzchni 41 m2. Skarżący w dniu otrzymania powyższego lokalu, tj. w dniu 23 października 2008 r. był zatrudniony w służbie stałej i w zawiązku z tym był i nadal jest uprawniony do trzech norm zaludnienia (skarżącym, żona i syn). Zatem jedna norma zaludnienia wynosiła i nadal wynosi 13,67 m2 powierzchni mieszkalnej. Nawet jeżeli przy uwzględnieniu matki skarżącego, jako członka rodziny w rozumieniu art. 89 ustawy, istniałyby cztery normy zaludnienia, to jednak na jedną normę zaludnienia przypadałoby mu 10,25 m2 powierzchni mieszkalnej. Jednakże na podstawie art. 89 ustawy matka skarżącego nie jest zaliczana do członków jego rodziny, ponieważ nie pozostaje na jego utrzymaniu. Również przy uwzględnieniu, iż na podstawie powyższego aktu notarialnego zostało przyznane matce skarżącego prawo dożywotniej i bezpłatnej służebności osobistej do zamieszkiwania w jednym pokoju o powierzchni 16 m2, znajdującym się na parterze po prawej stronie, w lokalu zajmowanym przez skarżącego, to pozostałe dwa pokoje o powierzchni mieszkalnej 25 m2 zajmuje skarżący, co oznacza że na jedna normę zaludnienia przypada mu 8,33 m2 powierzchni mieszkalnej. Mając powyższe na uwadze Komendant Miejski stwierdził, że lokal mieszkalny skarżącego, który stanowi 1/2 części domu mieszkalnego spełniał i nadal spełnia przysługujące mu normy zaludnienia, o których mowa w rozporządzeniu w sprawie norm zaludnienia, które wynoszą od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, obejmującej powierzchnię pokoi znajdujących się lokalu mieszkalnym. Po rozpoznaniu odwołania od powyższej decyzji, Komendant Wojewódzki stwierdził, że problematykę związaną z prawem policjanta w służbie stałej do lokalu mieszkalnego oraz z pomocą finansową na uzyskanie przez niego lokalu mieszkalnego lub domu mieszkalnego regulują przepisy ustawy oraz powołanych już wyżej rozporządzeń. Komendant Wojewódzki wskazał, że prawo do lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 88 ust. 1 ustawy realizowane jest w formie rzeczowej – przez przydział lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, bądź formie finansowej – przez przyznanie środków w finansowych na uzyskanie lokalu mieszkalnego we własnym zakresie, co wynika z treści art. 94 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. W uchwale siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r., sygn. akt OPS 1/99 (ONSA 1999/3/77) wyrażony został pogląd, że stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 tej ustawy, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny lokal mieszalny w miejscowości pobliskiej (art. 95 ustawy). Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu należy zatem wiązać tylko z taką sytuacją, w której policjant spełnia przesłanki do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, lecz lokalu takiego nie otrzymał. Jeżeli natomiast policjant ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości w której pełni on służbę lub w miejscowości pobliskiej, w sposób określony w art. 95 ust. 1 pkt 1 -4 ustawy, to nie spełnia ustawowych przesłanek do uzyskania lokalu, określonego w art. 88 ust. 1 ustawy, a tym samym nie spełnia niezbędnej przesłanki do przyznania pomocy finansowej na cel wymieniony w art. 94 ust. 1 ustawy (powyższa uchwała NSA z dnia 29 marca 1999 r., a także wyrok NSA z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt I OSK 554/05, Lex nr 198217). Weryfikacja tego uprawnienia następuje poprzez skonfrontowanie sytuacji faktycznej policjanta z dyspozycją przepisu art. 95 ust. 1 ustawy, zawierającym negatywne przesłanki przydziału lokalu mieszkalnego, zgodnie z którym policjantowi nie przysługuje prawo do wspominanego lokalu: 1) w razie skorzystania z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94, 2) posiadającemu w miejscowości w której pełni on służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno pensjonatowy, 3) którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt 2, 4) w razie zbycia przez policjanta lub jego małżonka własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo dom, o którym mowa w pkt 2, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 96 ust. 3. Występnie jednej z powyższych ustawowych przesłanek niweczy prawo policjanta do lokalu mieszkalnego, a w konsekwencji również do uzyskania pomocy finansowej na budownictwo mieszkaniowe. Mając na uwadze treść przepisu art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy, stwierdzić należy, że skarżący posiada lokal mieszkalny położony w miejscowości pobliskiej pełnienia służby, nabyty na podstawie umowy darowizny sporządzonej w formie aktu notarialnego, o powierzchni mieszkalnej spełniającej wymogi zawarte w przepisach § 2 i § 3 rozporządzenia w sprawie norm zaludnienia. Problem prawa policjanta w służbie stałej do pomocy finansowej, przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy, w sytuacji nabycia przez niego lokalu mieszkalnego w drodze darowizny rozstrzygnął Naczelny Sąd Administracyjny, we wskazanym już wyroku z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 189616/09, w którym stwierdził, że bez znaczenia prawnego dla ustalenia uprawnienia do pomocy finansowej jest sposób uzyskania lokalu (odpłatnie czy nieodpłatnie), ponieważ uzyskanie lokalu może nastąpić w każdy sposób. Istotne jest natomiast czy lokal ten odpowiada co najmniej przysługującej policjantowi powierzchni mieszkalnej. Bezspornym jest, że skarżący uzyskał na podstawie umowy darowizny z dnia 23 października 2008 r., Repretorium A numer [...], lokal mieszkalny, stanowiący ½ części domu, położony, pod wyżej wymienionym już adresem, w miejscowości pobliskiej pełnienia służby. Lokal ten odpowiada przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Tym samym skarżący posiadający w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny z należną mu powierzchnią mieszkalną utracił prawo do lokalu mieszkalnego przyznawanego na podstawie decyzji administracyjnej, a w konsekwencji również pochodne od niego prawo do uzyskania pomocy finansowej. Zaistnienie w sprawie okoliczności określonych w art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy przesądza, że zainteresowanemu nie przysługuje prawo ubiegania się o przyznanie pomocy finansowej. Takie rozstrzygnięcie w analogicznym stanie faktycznym i prawnym podjął Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 260/10. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skarżący zarzucił, że nie jest prawdą, iż dopiero w dniu 28 czerwca 2011 r. dostarczył plan zajmowanego lokalu, ponieważ plan ten przedłożył już w dniu 4 czerwca 2010 r. Rzekoma polemika dotyczyła wyjaśnienia konieczności ponownego sporządzenia tego dokumentu i okoliczności jakie mają być w ten sposób udowodnione, czego do chwili obecnej nie wyjaśniono. Nie zgadza się z argumentem, że nie przysługuje mu prawo do pomocy finansowej, gdyż uzyskał lokal mieszkalny, ponieważ z rozporządzenia wynika, że do wniosku o przyznanie tej pomocy należy dołączyć akt notarialny lub przedwstępną umowę kupna. Tym samym w sytuacji, gdy lokal mieszkalny jest przedmiotem darowizny o udzielenie pomocy finansowej może ubiegać się dopiero po uzyskaniu tego lokalu. Wskazał również, że przed otrzymaniem darowizny, spełniał warunki określone w art. 94 ustawy i w związku z tym do października 2008 r. otrzymywał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego. Podkreślił, że w zaskarżonej decyzji stwierdzono, iż zgodnie z orzecznictwem sądowym, do przyznania prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego nie jest istotny sposób nabycia tego lokalu (odpłatnie czy nieodpłatnie). Po uzyskaniu wspomnianego lokalu przeprowadził w nim szereg koniecznych remontów obejmujących centralne ogrzewanie i dach, którego koszt wyniósł ponad 20.000 zł. Stwierdził, że zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2008 r., sygn. akt I OSK 1692/06 policjantowi, który uzyskał lokal mieszkalny we współwłasności z inną osoba również przysługuje prawo do uzyskania pomocy finansowej. Odnosząc się do wcześniejszego stanowiska Komendanta Miejskiego i Komendanta Wojewódzkiego, że w przypadku tym prawo to nie przysługuje, to wziąć należy pod uwagę decyzję Komendanta Miejskiego uchylającą decyzję przyznającą prawo do otrzymywania równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, gdzie stwierdzono, iż posiada lokal mieszkalny odpowiadający przysługującym normom. Z tych względów wniósł o wydanie wyroku nakazującego wypłatę pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wraz z odsetkami. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki wniosło o jej oddalenie z powodów wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podkreślając, że prawo policjanta do lokalu mieszkalnego zostało unormowane w rozdziale 8 ustawy. Podstawowym prawem policjanta w służbie stałej jest prawo do lokalu mieszkalnego w naturze (art. 88 ustawy). W myśl art. 92 ust. 1 tej ustawy policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej. Z powyższego wynika, że policjant w służbie stałej ma albo prawo do przydziału do lokalu mieszkalnego, czyli zaspokojenia prawa w jego formie podstawowej albo, jeżeli nie nastąpiło zaspokojenie prawa w tej formie – prawo do pomocy finansowej, czyli prawo do formy zastępczej. Jednakże prawa policjanta w służbie stałej do przydziału lokalu mieszkalnego lub otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego nie można rozpatrywać tylko w obrębie tych dwóch wspomnianych przepisów. Dla konkretyzacji prawa policjanta wynikającego z art. 88 lub 94 ustawy, konieczne jest, aby nie była spełniona w stosunku do takiego policjanta, choćby nawet jena z negatywnych przesłanek wymienionych w art. 95 tej ustawy. Przepis ten zawiera katalog przesłanek negatywnych, których spełnienie choćby jednej, wyklucza prawo policjanta do otrzymania przydziału lokalu, nawet gdyby pozostawał w gronie potencjalnie uprawnionych w myśl art. 88 ustawy. Powyższe prowadzi do wniosku, że prawo do otrzymania pomocy finansowej, jako zastępczej formy prawa do lokalu, uzależnione jest od bytu prawa do otrzymania przydziału lokalu mieszkalnego. Inaczej rzecz ujmując policjant w służbie stałej, który nie jest uprawniony do przydziału lokalu mieszkalnego z tego powodu, że w stosunku do niego zachodzi jedna z przesłanek negatywnych wymienionych w art. 95 ustawy, nie ma również, z tego powodu, prawa do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu. Jedną z takich przesłanek jest posiadanie przez policjanta albo jego małżonka lokalu mieszkalnego odpowiadającego przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Skarżący zaś będąc funkcjonariuszem policji w służbie stałej, od dnia 23 października 2008 r., w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby, posiada ½ domu jednorodzinnego (lokal mieszkalny), otrzymany na podstawie aktu darowizny, o powierzchni mieszkalnej zgodnej z przysługującymi mu normami, co ustaliły i wykazały organy obu instancji. Wyłącza to zatem prawo policjanta do otrzymania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Podkreślono również, że jednoznaczne stanowisko w tej kwestii zajął Naczelny Sąd Administracyjny, we wspominanej już wyżej, uchwale z dnia 29 marca 199 r., sygn. akt OPS 1/99, w której stwierdził, że stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. w art. 90 tej ustawy, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej (art. 95 ustawy). Bezzasadny jest wniosek skarżącego o wydanie wyroku nakazującego Komendantowi wypłatę na rzecz skarżącego pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wraz z odsetkami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Z przepisu art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270, dalej: p.p.s.a.) wynika, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje m. in. skargi na decyzje administracyjne ( art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a.). Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 94 ust. 1 ustawy w związku z art. 95 ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Z treści art. 94 ust. 1 wynika, że policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Stosownie zaś do art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno - pensjonatowy. Uprawnienie policjanta do uzyskania pomocy finansowej, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie art. 94 ust. 1 ustawy, związane jest z obowiązkiem organu administracji publicznej, przewidzianym w art. 88 tej ustawy, w myśl którego policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Na lokale mieszkalne dla policjantów przeznacza się lokale będące w dyspozycji ministra właściwego do spraw wewnętrznych lub podległych mu organów (art. 90 ustawy). W rozpoznawanej sprawie zaskarżona decyzja jak i poprzedzającą ją decyzja Komendanta Miejskiego z dnia 4 lipca 2011 r. zostały wydane, po uchyleniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt 605/10, decyzji Komendanta Wojewódzkiego z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Komendanta Miejskiego z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] odmawiającej przyznania pomocy finansowej na uzyskanie domu mieszkalnego. W wyroku tym stwierdzono, że wskutek błędnej wykładni art. 94 ust. 1 ustawy organy administracji, ponownie rozpoznając sprawę, powinny wyjaśnić i ustalić czy część nieruchomości, na której uzyskanie skarżący policjant ubiega się o przyznanie pomocy finansowej spełnia normy zaludnienia określone w rozporządzeniu w sprawie norm zaludnienia. Z akt sprawy wynika, że skarżący pismem z dnia 28 stycznia 2009 r. złożył wniosek o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, nabytego od matki, na podstawie umowy darowizny z dnia 23 października 2008 r. (akt notarialny Repertorium A numer [...]) udziału, stanowiącego 1/2 części w zabudowanej działce gruntu. Z § 5 aktu tego wynika również, że skarżący i drugi współwłaściciel tej nieruchomości (brat matki) ustanowili na rzecz matki skarżącego prawo dożywotniej i bezpłatnej służebności osobistej zamieszkiwania w budynku w jedynym pokoju usytuowanym na parterze po prawej stronie od wejścia, z używalnością położonych na parterze kuchni i łazienki. W akcie tym postanowiono także, że uprawniona ze służebności we własnym zakresie ponosi koszty utrzymania zajmowanych pomieszczeń. Z treści § 3 tego rozporządzenia wynika, że norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 powierzchni mieszkalnej, którą stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym. Stosownie do § 2 pkt 1 rozporządzenia lokal mieszkalny przydziela się policjantowi według norm zaludnienia dla policjanta posiadającego rodzinę – po jednej normie zaludnienia dla policjanta i każdego członka rodziny, o którym mowa w art. 89 ustawy, z zastrzeżeniem pkt 3 i 4, które przewidują dodatkowe normy zaludnienia dla policjanta samotnego i dla policjanta powołanego lub mianowanego na stanowisko służbowe zaszeregowane w grupach wskazanych w tych punktach. Z treści art. 89 ustawy wynika natomiast, że członkami rodziny policjanta, których uwzględnia się przy przydziale lokalu mieszkalnego, są pozostający z policjantem we wspólnym gospodarstwie domowym: 1) małżonek; 2) dzieci (własne, przysposobione lub przyjęte na wychowanie w ramach rodziny zastępczej) pozostające na jego utrzymaniu, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 25 lat życia; 3) rodzice policjanta i jego małżonka będący na jego wyłącznym utrzymaniu lub jeżeli ze względu na wiek albo inwalidztwo, albo inne okoliczności są niezdolni do wykonywania zatrudnienia; za rodziców uważa się również ojczyma i macochę oraz osoby przysposabiające. W ocenie Sądu organy policji, ponownie rozpoznając sprawę, w prawidłowy sposób ustaliły, że powierzchnia mieszkalna lokalu skarżącego spełnia normy zaludnienia określone w powyższym rozporządzeniu. Komendant Miejski pismem z dnia 30 marca 2011 r. wezwał bowiem skarżącego policjanta do złożenia wyjaśnień czy jego matka zajmuje pokój mieszkalny w darowanym mu lokalu mieszkalnym czy też w lokalu należącym do jej brata, określenia powierzchni pokoju zajmowanego przez matkę i wskazania czy matka jest na wyłącznym utrzymaniu skarżącego lub czy ze względu na wiek, inwalidztwo albo inne okoliczności jest niezdolna do wykonywania zatrudnienia oraz do ponownego dostarczenia planu lokalu mieszkalnego w rzucie pionowym z uwzględnieniem wszystkich pomieszczeń. W odpowiedzi na to wezwanie skarżący, pismem z dnia 12 kwietnia 2011 r., wyjaśnił, że w należącym do niego lokalu mieszkalnym zamieszkuje jego matka, utrzymująca się z emerytury płatnej przez ZUS, która zajmuje jeden pokój o powierzchni 16 m2, co wynika ze wspomnianego wyżej aktu notarialnego z dnia 23 października 2008 r. Skarżący nie nadesłał, wraz z tym pismem, planu lokalu mieszkalnego. Kolejnymi pismami z dnia: 18 kwietnia 2011 r., 6 maja 2011 r., 27 maja 2011 r., Komendant Miejski wzywał skarżącego do nadesłania planu lokalu mieszkalnego, na które skarżący nie udzielił odpowiedzi, bowiem dopiero w odpowiedzi na wezwanie z dnia 10 czerwca 2011 r., pismem z dnia 24 czerwca 2011 r., nadesłał ten plan, z którego wynika, że lokal mieszkalny składa się z trzech pokoi o powierzchni 16 m2, 16 m2 i 9 m2 oraz z kuchni łazienki, przedpokoju i ganku. Z planu tego wynika również, że jeden z pokoi o powierzchni 16 m2 zajmuje matka skarżącego. Prawidłowe jest stanowisko organów, że matki skarżącego nie uwzględnia się przy ustalaniu liczby norm zaludnienia, ponieważ nie spełnia ona przesłanki, o której mowa w art. 89 pkt 3 ustawy w związku z § 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie norm zaludnienia, gdyż nie pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącym policjantem i nie znajduje się jego na wyłącznym utrzymaniu, ponieważ utrzymuje się z emerytury z ZUS, co wynika ze wspomnianego pisma skarżącego z dnia 12 kwietnia 2011. Potwierdza to również treść § 5 aktu notarialnego obejmującego umowę darowizny z którego wynika, że uprawniona ze służebności (matka) we własnym zakresie ponosi koszty utrzymania zajmowanych pomieszczeń. Ponadto skarżący policjant nie wykazał, aby matka spełniała pozostałe przesłanki wskazane w art. 89 pkt 3 ustawy tj. aby ze względu na wiek, inwalidztwo albo inne okoliczności była niezdolna do wykonywania zatrudnienia W świetle powyższego organy orzekające w sprawie zasadnie przyjęły, iż skarżącemu, zgodnie z § 2 pkt 1 rozporządzenia przysługują trzy normy zaludnienia obejmujące skarżącego, żonę i dziecko. Ponadto z akt sprawy wynika, że skarżącemu został nadany stopień aspiranta sztabowego, co oznacza, że nie należy on do kręgu osób, wymienionych w § 2 pkt 2 do 4 rozporządzenia w sprawie norm zaludnienia, uprawnionych do większej liczby norm zaludnienia, które przysługują policjantowi samotnemu lub policjantowi powołanemu lub mianowanemu na stanowisko służbowe zaszeregowane w odpowiednich grupach, wskazanych w pkt 3 i 4. Organy orzekające w sprawie słusznie przyjęły, że powierzchnia mieszkalna lokalu skarżącego, którą zgodnie z § 3 wspomnianego rozporządzenia, stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym, wynosi 41 m2, co potwierdza treść pisma skarżącego, z dnia 24 czerwca 2011 r., zawierającego (drugi) plan mieszkania, z którego wynika, że składa się ono z trzech pokoi o powierzchni 16 m2, 16 m2 i 9 m2, czyli łącznie 41 m2, a także z wcześniejszego pisma z dnia 26 maja 2009 r., w którym podał, m. in. że w całym budynku, którego jest współwłaścicielem wraz z bratem matki, znajduje się 6 pokoi o łącznej powierzchni 82 m2 W tym miejscu odnosząc się do zarzutu skarżącego, zwartego w skardze, dotyczącego zasadności wymogu sporządzenia drugiego planu lokalu mieszkalnego wskazać trzeba, że pierwszy plan lokalu mieszkalnego, przedłożony wraz z pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. (w skardze podano datę 4 czerwca 2010 r. – uwaga Sądu) budził wątpliwości Sądu, który w uzasadnieniu, wspominanego wyżej, wyroku z dnia 22 grudnia 2010 r., sygn. akt IV SA/Wr 605/10 wskazał, że we wniosku o przyznanie pomocy finansowej skarżący podał, że powierzchnia mieszkania wynosi 60 m2, zaś ze sporządzonego planu wynika, że składa się on z trzech pokoi o powierzchni 7,56 m2, 16 m2 i 18 m2, kuchni (brak wskazania metrażu), łazienki 3 m2, przedpokoju 1,5 m2 oraz ganku 7 m2. Natomiast na rozprawie, na której zapadł ten wyrok, oświadczył, że w darowanej części domu zamieszkuje razem z żoną, synem i matką, a w połowie którą otrzymał znajdują się trzy pokoje, dwa z nich zajmuje on z rodziną a trzeci matka. Pokoje, które zajmuje z żoną i synem mają orientacyjnie 9 i 16 m2, a pokój matki 18 m2. Zatem ponowny (drugi) plan mieszkania pozwolił na wiążące ustalenie przez organy orzekające w sprawie powierzchni mieszkalnej, wynoszącej 41 m2, obejmującej, zgodnie z § 3 wspomnianego rozporządzenia, powierzchnię trzech pokoi znajdujących się w lokalu mieszkalnym skarżącego (16 m2 , 16 m2, 9 m2). Jedna norma zaludnienia przysługująca policjantowi wynosi od 7 do 10 m2 (§ 3 tego rozporządzenia). W świetle powyższych ustaleń dotyczących przypadającej skarżącemu liczby trzech norm zaludnienia i powierzchni mieszkalnej obejmującej 41 m2 organy orzekające w sprawie zasadnie przyjęły, iż na jedną normę zaludnienia przypada skarżącemu 13,66 m2 powierzchni mieszkalnej (41 :3). Powyższe oznacza, że jedna norma zaludnienia przypadająca na jednego członka rodziny skarżącego (skarżący, żona i dziecko), która wynosi w niniejszej sprawie 13,66 m2 (§ 2 i § 3 rozporządzenia) przekracza przysługującą policjantowi jedną normę zaludnienia, wynoszącą od 7 do 10 m2, o której mowa w § 3 powołanego rozporządzenia. Z akt sprawy (pismo skarżącego z dnia 12 kwietnia 2011 r. i z drugiego planu mieszkania z dnia 24 czerwca 2011 r. ) wynika ponadto, że w mieszkaniu skarżącego znajduje się pokój jego matki o powierzchni 16 m2, na której rzecz we wspomnianym już wyżej § 5 aktu notarialnego ustanowiono prawo dożywotniej i bezpłatnej służebności osobistej zamieszkiwania w budynku w jedynym pokoju usytuowanym na parterze po prawej stronie od wejścia, z używalnością położonych na parterze kuchni i łazienki, przy czym uprawniona ze służebności we własnym zakresie ponosi koszty utrzymania zajmowanych pomieszczeń. Powierzchnia pokoju matki, na której rzecz ustawiono służebność osobistą mieszkania podlega uwzględnieniu przy obliczeniu wielkości powierzchni mieszkalnej lokalu, którą zgodnie, ze wspomnianym już § 3 rozporządzenia, stanowi powierzchnia pokoi znajdujących się lokalu mieszkalnym. W paragrafie tym jest mowa o powierzchni wszystkich pokoi znajdujących się w lokalu, a nie np. o powierzchni pokoi zajmowanych przez członków rodziny policjanta, o których mowa w art. 89 ustawy. Pokój matki, jak wykazał skarżący, należy niewątpliwie do powierzchni mieszkalnej lokalu mieszkalnego policjanta. Ponadto nawet gdy przyjąć, że powierzchnia pokoju matki, na rzecz której ustanowiono służebność osobistą zamieszkiwania w tym pokoju, nie podlega wliczeniu do powierzchni mieszkalnej lokalu, to wówczas powierzchnia mieszkalna pozostałych dwóch pokoi wynosi 25 m2 (16 m 2 i 9 m2 ), co oznacza, że w tej sytuacji jedna norma zaludnienia, przy uwzględnieniu przysługujących skarżącemu trzech norm zaludnienia, wynosi 8,33 m2 (25:3) i mieści się w granicach przysługującej mu jednej normy zaludnienia, która wynosi od 7 do 10 m2. Organy orzekające w sprawie słusznie zatem przyjęły, iż nawet w tej sytuacji, tj. z uwzględnieniem służebności mieszkania, jedna norma zaludnienia wynosi 8,33 m2 i mieści się w granicach określonych w § 3 rozporządzenia (od 7 do 10 m2). Powyższe oznacza, że skarżący policjant posiada lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Tym samym spełnia on jedną z przesłanek negatywnych, o której mowa w art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy, skutkującą odmową przydzielenia lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Z przepisu tego wynika bowiem, że lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno - pensjonatowy. Stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 tej ustawy, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny lokal mieszalny w miejscowości pobliskiej (art. 95 ust. 1 pkt 2 ustawy) – powołana już wyżej uchwała siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r., sygn. akt OPS 1/99 (ONSA 1999/3/77). Warunek przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu należy zatem wiązać tylko z taką sytuacją, w której policjant spełnia przesłanki do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, lecz lokalu takiego nie otrzymał. Jeżeli natomiast policjant ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscowości w której pełno on służbę lub w miejscowości pobliskiej, w sposób określony w art. 95 ust. 1 pkt 1 -4 ustawy, to nie spełnia ustawowych przesłanek do uzyskania lokalu, określonego w art. 88 ust. 1 ustawy, a tym samym nie spełnia niezbędnej przesłanki do przyznania pomocy finansowej na cel wymieniony w art. 94 ust. 1 ustawy (wspomiana uchwała NSA z dnia 29 marca 1999 r., a także wyrok NSA z dnia 7 marca 2006 r., sygn. akt I OSK 554/05, Lex nr 198217). Powyższe oznacza, że skarżący nie spełnia przesłanek do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, ponieważ stosownie do art. 95 ust. 1 pkt 2 posiada w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Skoro zatem skarżący nie spełnia przesłanek do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej to tym samym, nie spełnia również przesłanek do przyznania pomocy finansowej na uzyskanie tego lokalu. Sąd w obecnym składzie podziela również pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 maja 2010 r., sygn. akt I OSK 1616/09, w którym stwierdzono, że policjant w służbie stałej ma prawo do pomocy finansowej przewidzianej w art. 94 ust. 1 ustawy nie tylko w razie nieprzydzielenia mu lokalu na podstawie decyzji administracyjnej, ale także wówczas, gdy posiada lokal mieszkalny (bez względu na źródło uzyskania), którego powierzchnia mieszkalna jest niezgodna (mniejsza) z przysługującą. Lokal mieszkalny skarżącego odpowiada zaś przysługującej mu co najmniej powierzchni mieszkalnej. Podniesiony w skardze argument, iż przed otrzymaniem darowizny skarżący spełniał warunek określony w art. 94 ustawy uprawniający do przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu, ponieważ do października 2008 r. otrzymywał równoważnik pieniężny za brak lokalu mieszkalnego, potwierdza jedynie, że przestał on spełniać ten warunek (brak lokalu mieszkalnego) w momencie nabycia w formie darowizny lokalu mieszkalnego odpowiadającego co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej. Z akt sprawy wynika ponadto, że Komendant Miejski decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...] cofnął skarżącemu z dniem 23 października 2008 r. uprawnienie do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego i uchylił decyzję własną z dnia 25 stycznia 2001 r. przyznającą ten równoważnik właśnie z uwagi na uzyskanie (nabycie) lokalu mieszkalnego w drodze umowy darowizny z dnia 23 października 2008 r. Natomiast zarzuty dotyczące wysokości nakładów poczynionych na remont darowanego lokalu, pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na to, że koszty remontu nie stanowią ustawowych przesłanek branych pod uwagę przez rozpoznaniu wniosku o przyznanie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego. Ponadto policjantowi z tytułu remontu lokalu przysługuje innego rodzaju uprawnienie, tj. równoważnik pieniężny za remont lokalu mieszkalnego, o którym mowa w art. 91 ustawy. Sąd nie jest natomiast uprawniony do zasądzenia na rzecz skarżącego wypłaty pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego wraz z odsetkami. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.