IV SA/Wr 745/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia: przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. Wyrokiem z dnia 23 grudnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Wr 745/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Powyższe orzeczenie wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącej w dniu 22 stycznia 2014 r. Wnioskiem złożonym w dniu 29 stycznia 2014 r. skarżąca zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia 4 lutego 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu przyznał skarżącej prawo pomocy w zakresie wniosku. Pismem z dnia 7 lutego 2014 r. nr [...], które wpłynęło do tutejszego Sądu w dniu 17 lutego 2014 r., Okręgowa Rada Adwokacka we W. wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adwokata [...]. Wnioskiem z dnia 24 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącej wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu z dnia 23 grudnia 2013 r., dopełniając czynności wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik skarżącej oświadczył, że pismo zawierające informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej w niniejszej sprawie zostało mu doręczone w dniu 19 lutego 2014 r. Następnego dnia zapoznał się z aktami sprawy. Po ich przeanalizowaniu okazało się, że wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 22 stycznia 2014 r., w związku z czym termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 21 lutego 2014 r., tj. jeden dzień po przejrzeniu akt przez pełnomocnika. Z uwagi jednak na obszerność materiału dowodowego i stopień skomplikowania niniejszej sprawy, a także inne uprzednio zaplanowane czynności zawodowe sporządzenie skargi kasacyjnej w ciągu jednego dnia okazało się niemożliwe. Z powyższego, zdaniem pełnomocnika skarżącej, wynika więc jednoznacznie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z powodu okoliczności niezwinionych. Pełnomocnik skarżącej dowiedział się o niniejszej sprawie w 28 dniu biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Tym samym brak winy w uchybieniu terminowi należy uznać za uprawdopodobniony zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Ponadto, również inne przesłanki przywrócenia terminu, określone w § 1 i § 4 powołanego przepisu zostały spełnione. Nie ulega wątpliwości, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu zostało wniesione w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi (od dnia otrzymania zawiadomienia z Okręgowej Rady Adwokackiej), oraz że wraz z wnioskiem dokonana została czynność, dla której zakreślony był uchybiony termin. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej należało uwzględnić. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.). Rozpoznając przedmiotowy wniosek w kontekście powyższego uregulowania zauważyć trzeba, że jakkolwiek wystąpienie z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika złożony w otwartym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej nie wpływa na bieg tego terminu, to okoliczność ta może stanowić jedną z podstaw uzasadniających złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka prawnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo LexisNexis, wyd. 5, Warszawa 2012, str. 479-480). Wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nie oznacza bowiem możliwości podjęcia przez niego natychmiastowego działania w imieniu strony. Dlatego przy ocenie, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, istotne jest ustalenie, kiedy pełnomocnik miał realną możliwość jego sporządzenia. Możliwość ta wyznacza zatem czas ustania przyczyny uchybienia terminu. W tej kwestii Sąd podziela utrwalony już w orzecznictwie sądowoadministracyjnym pogląd, że dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, jest dzień, w którym pełnomocnik ustanowiony w trybie art. 244 p.p.s.a. miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 kwietnia 2012 r., sygn. akt I OZ 211/12; z dnia 12 maja 2012 r., sygn. akt II GZ 243/11 oraz z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, publ. CBOSA). Podkreślenia przy tym wymaga, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 25 lipca 2013 r., sygn. akt SK 17/12 (publ. OTK-A 2013/6/86), stwierdził, że art. 87 § 1 p.p.s.a. rozumiany w ten sposób, że - w sytuacji niedochowania terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o którym mowa w art. 177 § 1 p.p.s.a., na skutek wystąpienia o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego - przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 78 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy wskazać należy, że pełnomocnik skarżącej dopiero z pisma Okręgowej Rady Adwokackiej we W., w dniu 19 lutego 2014 r., powziął wiadomość o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu w niniejszej sprawie. Natomiast w dniu 24 lutego 2014 r. złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, którego upływ - biorąc pod uwagę datę doręczenia odpisu wyroku stronie w dniu 22 stycznia 2014 r. - nastąpił z dniem 21 lutego 2014 r. Jednocześnie pełnomocnik skarżącego dokonał czynności wniesienia skargi kasacyjnej. Na podstawie powyższych okoliczności stwierdzić należy, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu, w którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość zapoznania się z aktami sprawy, czyli w dniu 20 lutego 2014 r. Złożenie przez pełnomocnika skarżącego w dniu 24 lutego 2014 r. wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, czyli w terminie trzydziestu dni od zawiadomienia jej o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu oznacza, że termin do dokonania tej czynności, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. został zachowany. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącego w sposób oczywisty wykazał też brak winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.