IV SA/Wr 751/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 10 września 2013 r. Z. R., dalej skarżący, złożył w niniejszej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej odrzucenie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., bowiem skarga wniesiona pismem z dnia 10 września 2013 r. jest kolejną skargą skarżącego na zaskarżoną decyzję. Podał, że uprzednio skarżący złożył skargę na tę samą decyzję pismem z dnia 17 lipca 2013 r. i sprawa z tej skargi jest w toku rozpoznawania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego. Wywołuje skutki zarówno procesowe, jak i materialnoprawne. Najważniejszym skutkiem procesowym jest powstanie stanu sprawy w toku, co stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu na ten sam akt administracyjny. Stan sprawy w toku trwa aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W postanowieniu z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11 (lex nr 964643) Naczelny Sąd Administracyjnego wskazał, że: "Warunkiem skutkującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna." Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem skarżący złożył dwie skargi: jedną wniósł pismem z dnia 17 lipca 2013 r. – sprawa z tej skargi została zarejestrowana w tut. Sądzie pod sygn. akt IV SA/Wr 561/13, a drugą pismem z dnia 10 września 2013 r. zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wr 751/13, na ten sam akt administracyjny w postaci decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku okresowego. Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że sprawa ze skargi chronologicznie późniejszej, to jest ze skargi zarejestrowanej w niniejszej sprawie pod sygn. IV SA/Wr 751/13 jest niedopuszczalna ze względu na zawisłość sprawy między tymi samymi stronami, w tym samym przedmiocie pod sygnaturą wcześniejszą, tj. sygn. IV SA/Wr 561/13. Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę wniesioną przez skarżącego w sprawie niniejszej zarejestrowaną pod sygn. akt IV SA/Wr 751/13. Odnosząc się natomiast do wniosku skarżącego zawartego w pismach z dnia 20 i 21 listopada 2013 r. o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu jawnym i wyznaczenie rozprawy w składzie trzech sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego wyjaśnić należy, że sędziowie Naczelnego Sądu Administracyjnego, którzy nie zostali przeniesieni do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostając, po reformie sądownictwa administracyjnego w wojewódzkich sądach administracyjnych, wykonują obowiązki orzecznicze na równi z sędziami wojewódzkich sądów administracyjnych. Brak więc podstaw by uznać powyższy wniosek za zasadny i zarządzić rozpoznanie sprawy w składzie trzech sędziów NSA.