IV SA/Wr 78/10

WyrokWSA we Wrocławiu2010-05-11

Skład orzekający: Henryk Ożóg, Lidia Serwiniowska, Wanda Wiatkowska-Ilków

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie dotyczące przyznania lokalu socjalnego, jest właściwy do jego rozpatrzenia, czy też powinien je przekazać według właściwości innemu organowi?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie dotyczące przyznania lokalu socjalnego, jest niewłaściwy do jego rozpatrzenia, jeśli właściwość ta należy do Wójta Gminy. W takiej sytuacji organ ten ma obowiązek niezwłocznie przekazać podanie do organu właściwego, zgodnie z art. 65 § 1 k.p.a. i art. 19 k.p.a. Właściwość Wójta Gminy w sprawach dotyczących zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej wynika z przepisów ustawy o ochronie praw lokatorów oraz ustawy o samorządzie gminnym.
Stan faktyczny
Strona A. G. złożyła pismo dotyczące wniosku o przyznanie lokalu socjalnego do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy K., który przekazał je według właściwości Wójtowi Gminy K. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy postanowienie o przekazaniu. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, kwestionując zasadność przekazania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca), Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Aneta Januszkiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie przekazania według właściwości pisma dotyczącego przyznania lokalu socjalnego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 4 ustawy 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.), art. 30 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. G. na postanowienie Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy K. z dnia [...] nr [...] przekazujące pismo dotyczące przydziału lokalu socjalnego według właściwości Wójtowi Gminy K., kwestionowane postanowienie utrzymało w mocy. Postanowieniem z dnia [...] Kierownik Ośrodka Pomocy Społecznej Gminy K., na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., przekazał według właściwości Wójtowi Gminy K. podanie strony dotyczące przydziału lokalu socjalnego. Na powyższe postanowienie strona wniosła zażalenie, w którym podała, że składa zażalenie za pośrednictwem Ośrodka Pomocy Społecznej, ponieważ organ ten powinien do zażalenia dołączyć notatkę urzędową, iż zażalenie jest zasadne, nie cierpiące zwłoki, gdyż o lokal ubiega się już 5 lat. Jak dalej podało Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności, organ odwoławczy obowiązany jest ponownie rozpoznać sprawę rozstrzygniętą decyzją organu I instancji z zastrzeżeniem rozwiązania przyjętego w art. 138 § 2 k.p.a. Organ odwoławczy nie może zatem ograniczyć się tylko do kontroli decyzji organu I instancji, a obowiązany jest ponownie rozpatrzyć sprawę. W wyroku z dnia 22 marca 1996 r., sygn. akt SA/Wr 1996/95 (ONSA 1997 r., nr 1, poz. 35) Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że: "Istota administracyjnego toku postępowania polega na dwukrotnym rozstrzygnięciu tej samej sprawy, nie zaś na kontroli zasadności argumentów podniesionych w stosunku do orzeczenia organu I instancji (...)". Wynika to z art. 138 k.p.a., który przyznaje organowi kompetencje do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy czego następstwem jest utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji (a nie oddalenie odwołania) bądź uchylenie i zmiana zaskarżonej decyzji. W myśl art. 4 ustawy z dnia ustawy 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r., nr 31, poz. 266 ze zm.), tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy. Gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokaja potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. Gmina wykonuje zadania, o których mowa w ust. 1 i 2, wykorzystując mieszkaniowy zasób gminy lub w inny sposób. Natomiast art. 30 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi, że wójt wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy określone przepisami prawa. Do zadań wójta należy zaś w szczególności: 1) przygotowywanie projektów uchwał rady gminy, 2) określanie sposobu wykonywania uchwał, 3) gospodarowanie mieniem komunalnym, 4) wykonywanie budżetu, 5) zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych. Powyższe oznacza, że organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o przyznanie lokalu mieszkalnego dla A.G. jest Wójt Gminy K. i to ten organ, w oparciu o obowiązujące przepisy prawne, po rozważeniu sytuacji osobistej i majątkowej strony podejmie decyzję w sprawie lokalu socjalnego. Zresztą, pismem z dnia 12 października 2009 r., strona została poinformowana przez Wójta Gminy K., że jej wniosek został rozpatrzony pozytywnie i została umieszczona na liście oczekujących na przydział lokalu mieszkalnego. Z tego też względu, w sprawie ewentualnego przyspieszenia przyznania lokalu mieszkalnego, należy zwracać się bezpośrednio do Wójta Gminy K. jako organu właściwego w sprawie. Na rozstrzygnięcie Kolegium A.G. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W skardze nie przedstawił jednak żadnych merytorycznych argumentów dotyczących przedmiotu sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, wywodząc jak w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, bowiem organy orzekające w niniejszej sprawie dokonały prawidłowej oceny jej stanu faktycznego i prawnego, a w konsekwencji zgodnie z przepisami uznały, że organem właściwym do rozpatrzenia pisma skarżącego z dnia 10 września 2009 r., które wpłynęło do Ośrodka Pomocy Społecznej w K. dnia 24 września 2009 r., dotyczącego wniosku o przyznanie lokalu socjalnego nie jest Kierownik Ośrodka, lecz Wójt Gminy K. Zgodnie z treścią art. 65 § 1 k.p.a., jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego. Po myśli bowiem z art. 19 k.p.a. organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Przestrzeganie tego obowiązku z urzędu oznacza, że organ bada swoją właściwość bez oczekiwania na wniosek strony w tym przedmiocie. Organ administracji publicznej, który podjął prowadzenie sprawy i doszedł następnie do przekonania, że nie jest właściwy do jej załatwienia w drodze decyzji, powinien przekazać sprawę organowi właściwemu. Jak wynika z treści pisma skarżącego z dnia 10 września 2009 r., zażądał on podania mu informacji na temat "wniosku złożonego w Urzędzie Gminy K. dotyczącego otrzymania lokalu socjalnego". Niewątpliwie zatem sprawa, z którą do organu administracji zwrócił się skarżący, zgodnie z art. 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2005 r. nr 31, poz. 266 ze zm.) w związku z art. 30 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.), należy do kompetencji Wójta Gminy K., gdyż dotyczy kwestii związanych z gospodarowaniem mieniem komunalnym gminy, a dokładnie zaspokojenia potrzeby mieszkaniowej skarżącego. Skoro więc skarżący, pismo z dnia 10 września 2009 r. dotyczące sprawy z zakresu kompetencji Wójta Gminy, wniósł do Kierownika Ośrodka Pomocy Społecznej należało uznać, że dokonane przez organ administracji przekazanie go było zgodne z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił, o czym orzekł w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło