IV SA/Wr 791/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-01-19

Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane na podstawie art. 111 § 1b kpa, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym tylko wtedy, gdy na postanowienie służy zażalenie, postanowienie kończy postępowanie, lub rozstrzyga sprawę co do istoty. Postanowienie odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane na podstawie art. 111 § 1b kpa, nie spełnia żadnego z tych kryteriów, w związku z czym jest niedopuszczalne do zaskarżenia do sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Strona skarżąca Z. R. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. odmawiające uzupełnienia postanowienia w zakresie pouczenia o prawie wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Strona argumentowała, że organ miał obowiązek zawarcia pełnego pouczenia. Kolegium wniosło o odrzucenie lub oddalenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], ([...]) w sprawie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: odrzucić skargę. Skargą, złożoną w dniu 8 XI 2017 r., Z. R. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z 16 VIII 2017 r. ([...]) odmawiające uzupełnienia postanowienia Kolegium w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności w zakresie pouczenia o prawie wniesienia powództwa do sądów powszechnego. W skardze podniesiono, że organ miał obowiązek zawarcia w postanowieniu pełnego pouczenia, gdyż w stosunku do decyzji organu pomocowego strona może skorzystać z powództwa do sądu powszechnego lub wnieść skargę do sądu administracyjnego i to od niej zależy, którą drogę zechce wybrać, w zależności, czy skarży ogół rozstrzygnięcia i odmowę udzielenia jej pomocy, czy tylko względy formalne. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić z uwagi na jej niedopuszczalność. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "ppsa", w przypadku postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zakwestionowane skargą postanowienie, odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane zostało na podstawie art. 111 § 1b kpa i nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii. Nie przysługuje bowiem na nie zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie administracyjnej, ani nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia lub jego odmowa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (tak m.in. NSA w motywach postanowienia z 16 IX 2010 r., I OSK 1486/10, CBOSA). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jest niedopuszczalna. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło