IV SA/Wr 792/17
PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-01-19
Skład orzekający: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające uzupełnienia postanowienia wydane na podstawie art. 111 § 1b kpa podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Skarga na postanowienie odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane na podstawie art. 111 § 1b kpa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Postanowienie takie nie mieści się w katalogu postanowień podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego, określonym w art. 3 § 2 pkt 2 PPSA, ponieważ nie przysługuje na nie zażalenie, nie kończy postępowania ani nie rozstrzyga sprawy co do istoty.Stan faktyczny
Strona Z. R. złożyła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. odmawiające uzupełnienia postanowienia w zakresie pouczenia o prawie wniesienia powództwa do sądu powszechnego. Strona argumentowała, że organ miał obowiązek zawarcia pełnego pouczenia. Kolegium wniosło o odrzucenie lub oddalenie skargi.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] ([...]) w sprawie odmowy uzupełnienia postanowienia postanawia: odrzucić skargę.
Skargą, złożoną w dniu 8 XI 2017 r., Z. R. zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z 16 VIII 2017 r. ([...]) odmawiające uzupełnienia postanowienia Kolegium w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności w zakresie pouczenia o prawie wniesienia powództwa do sądów powszechnego. W skardze podniesiono, że organ miał obowiązek zawarcia w postanowieniu pełnego pouczenia, gdyż w stosunku do decyzji organu pomocowego strona może skorzystać z powództwa do sądu powszechnego lub wnieść skargę do sądu administracyjnego i to od niej zależy, którą drogę zechce wybrać, w zależności, czy skarży ogół rozstrzygnięcia i odmowę udzielenia jej pomocy, czy tylko względy formalne.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić z uwagi na jej niedopuszczalność.
Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 VIII 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako "ppsa", w przypadku postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zakwestionowane skargą postanowienie, odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane zostało na podstawie art. 111 § 1b kpa i nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii. Nie przysługuje bowiem na nie zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie administracyjnej, ani nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia lub jego odmowa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (tak m.in. NSA w motywach postanowienia z 16 IX 2010 r., I OSK 1486/10, CBOSA).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jest niedopuszczalna.
Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło