IV SA/Wr 794/17

PostanowienieWSA we Wrocławiu2018-02-08

Skład orzekający: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane na podstawie art. 111 § 1b k.p.a., podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym tylko w ściśle określonych przypadkach: gdy służy na nie zażalenie, gdy kończą postępowanie lub gdy rozstrzygają sprawę co do istoty. Postanowienie odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane na podstawie art. 111 § 1b k.p.a., nie spełnia żadnego z tych kryteriów, co czyni skargę na nie niedopuszczalną i skutkuje jej odrzuceniem.
Stan faktyczny
Skarżący Z. R. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. odmawiające uzupełnienia wcześniejszego postanowienia w zakresie pouczenia o prawie wniesienia powództwa do sądów powszechnych. Skarżący argumentował, że organ miał obowiązek zawarcia pełnego pouczenia. Kolegium wniosło o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] sierpnia 2017 r. nr [...] w sprawie odmowy uzupełnienia postanowienia z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę. Skargą, złożoną w dniu 8 listopada 2017 r., Z. R. (dalej: skarżący) zakwestionował postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] sierpnia 2017 r. (nr [...]) odmawiające uzupełnienia postanowienia Kolegium w sprawie odmowy stwierdzenia nieważności w zakresie pouczenia o prawie wniesienia powództwa do sądów powszechnego. W skardze podniesiono, że organ miał obowiązek zawarcia w postanowieniu pełnego pouczenia, gdyż w stosunku do decyzji organu pomocowego strona może skorzystać z powództwa do sądu powszechnego lub wnieść skargę do sądu administracyjnego i to od niej zależy, którą drogę zechce wybrać, w zależności, czy skarży ogół rozstrzygnięcia i odmowę udzielenia jej pomocy, czy tylko względy formalne. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić z uwagi na jej niedopuszczalność. Jak wynika z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), w przypadku postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym skarga do sądu administracyjnego przysługuje tylko na postanowienia, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Zakwestionowane skargą postanowienie, odmawiające uzupełnienia postanowienia, wydane zostało na mocy art. 111 § 1b k.p.a. i nie należy do żadnej z wyżej wymienionych kategorii. Nie przysługuje bowiem na nie zażalenie, nie kończy ono postępowania w sprawie administracyjnej, ani nie rozstrzyga ono sprawy co do istoty. Orzeczenie o uzupełnieniu decyzji lub postanowienia lub jego odmowa nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego (tak m.in. Naczelny Sąd Administracyjny w motywach postanowienia z 16 IX 2010 r., I OSK 1486/10, CBOSA). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga podlega odrzuceniu, jeżeli jest niedopuszczalna. Wobec powyższego skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło