IV SA/Wr 812/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie przyznania prawa do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...] października 2015 r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławczego w L., po rozpatrzeniu odwołania M. R. (dalej skarżąca) utrzymało w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta G. przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w zakresie przyznani prawa do zasiłku rodzinnego z tytułu opieki nad dzieckiem w okresie korzystania z urlopu wychowawczego. W uzasadnieniu decyzji pouczono skarżącą o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skarżąca decyzję otrzymała w dniu w dniu 22 października 2015 r. Pismem z dnia 19 listopada 2015 r. (złożonym w dniu 20 listopada 2015 r.) skarżąca złożyła do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G. pismo w którym nie zgodziła się w/w decyzją. Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w G. w dniu 25 listopada 2015 r. przekazał sprawę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L., które przesłało skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminu do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Przy czym, w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Natomiast zgodnie z art. 83 § 1 p.p.s.a., terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego z zastrzeżeniem § 2, który określa, że jeżeli ostatni dzień przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. W rozpoznawanej sprawie, decyzję stanowiącą przedmiot skargi wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, doręczono skarżącej w dniu 22 października 2015 r. Oznacza to, że dzień 23 listopada 2015 r. (poniedziałek) - z zachowaniem wymogu określonego w art. 54 § 1 p.p.s.a. - był ostatnim dniem na uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z akt sprawy wynika, skarga została wniesiona do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w G., który przekazał ją w dniu 25 listopada 2015 r., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. Skarga wniesiona do organu niewłaściwego powinna być przez ten organ odesłana organowi właściwemu, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez ten organ na adres właściwego organu. Organ przekazujący skargę organowi właściwemu powinien działać w tej materii niezwłocznie, mając na uwadze upływ terminu do wniesienia skargi oraz konstytucyjne prawo strony do sądu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 października 2010 r. sygn. akt II FSK 1418/10, lex 742282). Przekazanie to nastąpiło już po upływie terminu do wniesienia skargi. W świetle powyższego należy stwierdzić, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a, co czyni skargę spóźnioną. Zauważyć należy, iż skarżąca nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Mając zatem na uwadze, iż czynność w postępowaniu podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a, co orzeczono w sentencji postanowienia.