IV SA/Wr 813/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Henryk Ożóg po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G.– Sz. i W. Sz. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę H. G. – Sz. i W. Sz. Pismem z dnia 26 listopada 2012 r. H. G. – Sz. i W. Sz. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Pod skargą podpisała się jedynie H. G. – Sz. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV z dnia 18 grudnia 2012 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca wymaganego wpisu od skargi nie uiściła. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 stycznia 2013 r. wezwano skarżącą do wyjaśnienia, czy skargę na wymienione wyżej postanowienie Wojewody D. z dnia [...] składa również W. Sz., powołany w części wstępnej pisma. Jednocześnie wezwano skarżącą do wskazania stopnia pokrewieństwa między skarżącą i W. Sz. W przypadku gdy W. Sz. jest również skarżącym w tej sprawie wezwano do podpisania skargi przez W. Sz., tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie, bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 lutego 2013 r. wezwano W. Sz. do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] przez podpisanie skargi, tj. podpisanie skargi w tutejszym Sądzie, bądź nadesłanie odpisu skargi oryginalnie podpisanej. Pouczono jednocześnie, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi. W. Sz. nie wykonał powyższego wezwania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga została wniesiona przez H. G. – Sz. i W. Sz. Jako ich adres wskazano: ul. [...]. Pod skargą podpisała się jedynie H. G. – Sz., a W. Sz. został powołany, jak wyżej wskazano, w części wstępnej pisma. Zgodnie z przepisem art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy wskazać, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego została skierowana do skarżącej na adres wskazany w skardze, to jest W., ul. [...]. Wprawdzie w skardze skarżąca wskazała, że większość czasu spędza w Domu Pomocy Społecznej przy ul. [...] we W. ale gdy jej stan zdrowia się polepsza syn zabiera ją do mieszkania przy ul.[...]. Uznała za niedopuszczalne kierowanie korespondencji do niej na adres ośrodka leczenia a nie na adres zameldowania, tj. ul. [...] we W.. Na przesyłce zawierającej wezwanie Sądu poczta poczyniła zapisy, że w dacie podjęcia próby doręczenia, to jest dnia 28 grudnia 2012 r. przesyłki nie doręczono adresatowi, gdyż był nieobecny. Odnotowano, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej o czym umieszczono zawiadomienie na drzwiach adresata w skrzynce oddawczej. Na przedniej stronie koperty poczta umieściła adnotację, że pierwsze awizo – zawiadomienie o przesyłce, nastąpiło 28 grudnia 2012 r., drugie natomiast 7 stycznia 2013 r..; dnia 15 stycznia 2013 r. poczta przekazała przesyłkę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, który pokwitował jej odbiór w dniu 16 stycznia 2013 r. Opis czynności umieszczony na kopercie zawierającej wezwanie wskazuje, że doręczyciel nie zastał skarżącej w domu, zatem nie było możliwości osobistego doręczenia przesyłki. W tej sytuacji został zastosowany tryb wynikający z art. 73 p.p.s.a. Ustawodawca w ostatnim zdaniu tego przepisu wprowadza fikcję prawną sprowadzającą się do tego, że wykazanie wykonania czynności określonych w art. 73 p.p.s.a. daje podstawę do uznania skuteczności doręczenia, w sytuacji gdy adresat nie podejmie przesyłki. W niniejszej sprawie doręczający przesyłkę prawidłowo wykonał czynności opisane w powołanym przepisie. Zgodnie z art. 73 p.p.s.a. doręczyciel dwukrotnie awizował przesyłkę. Reasumując należy stwierdzić, że doręczenie wezwania skarżącej w dniu 11 stycznia 2013 r. nastąpiło w sposób przewidziany prawem. Skarżąca, mimo doręczenia w dniu 11 stycznia 2013 r. wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, nie uiściła tej opłaty sądowej. Wyznaczony przez Sąd termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 18 stycznia 2013 r. Wobec bezskutecznego wezwania skarżącej, w zakreślonym przez Sąd terminie, do uiszczenia wymaganego wpisu, na podstawie art. 220 § 3 ustawy skargę należało odrzucić. Należy wskazać, że W. Sz. nie uzupełnił braków formalnych skargi poprzez złożenie podpisu. Pierwsze wezwanie Sądu do uzupełnienia powyższego braku przez W. Sz. skierowane zostało do H. G. – Sz. na adres wskazany w skardze. Przesyłka była dwukrotnie awizowania: w dniu 31 stycznia i 8 lutego 2013 r. i nie została przez adresata podjęta w terminie. Wobec tego doręczenie wezwania miało miejsce w dniu 14 lutego 2013 r. a wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 21 lutego 2013 r. Drugie wezwanie Sądu do uzupełnienia braku skargi zostało skierowane do W. Sz. na adres wskazany w skardze. Także i ta przesyłka była dwukrotnie awizowana (dnia 6 marca i 14 marca 2013 r.) i nie została przez adresata podjęta w terminie, a zatem dniem doręczenia wezwania był 20 marca 2013 r. Wyznaczony przez Sąd termin do uzupełnienia braków skargi upłynął w dniu 27 marca 2013 r. Doręczenie powyższych wezwań było zatem zgodne z wyżej omówionymi regułami zawartymi w k.p.a. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi odpowiadać wymaganiom stawianym przez art. 46 p.p.s.a. wszystkim pismom w postępowaniu sądowym (tj. powinna zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma; osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników) oraz zawierać dodatkowe elementy określone w art. 57 § 1 pkt 1-3 p.p.s.a. (wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjęto, że jeżeli powyższe warunki formalne skargi nie zostaną spełnione, skarżący winien być w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a wezwany do ich uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi – art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2010 r., I OSK 7/10, publ. LEX nr 578341 oraz Centralna Baza Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Wobec nieuzupełnienia, w zakreślonym terminie, wymogu formalnego skargi przez skarżącego W. Sz., na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wniesiona przez niego skarga podlegała odrzuceniu, co orzeczono w sentencji postanowienia.