IV SA/Wr 832/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński, Sędziowie : Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (spr.), Sędzia WSA Alojzy Wyszkowski, Protokolant : Aleksandra Markiewicz, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 12 marca 2014 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. Postanowieniem z dnia [...] 2013 r. ([...]) Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. po zapoznaniu się z odwołaniem [...] (dalej: skarżącą) od decyzji Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych w Dziale Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...] 2013 r. ([...]) odmawiającej przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla osób uprawnionych – [...] i [...], na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 Kpa stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak bowiem ustalił organ odwoławczy skarżąca odebrała decyzję organu pierwszej instancji osobiście w dniu 19 sierpnia 2013 r., o czym świadczą data i podpis skarżącej na druku potwierdzenia odbioru decyzji. Skarżąca sporządziła odwołanie, datując je na dzień 4 września 2013 r. Odwołanie zostało złożone w dniu 5 września 2013 r. w siedzibie organu pierwszej instancji przez matkę skarżącej, o czym świadczy odręczna adnotacja na egzemplarzu odwołania znajdującego się w aktach sprawy o treści "składam w imieniu córki 5.09.2013". Organ odwoławczy stwierdził, że odwołanie zostało wniesione po upływie terminu przewidzianego w przepisie art. 129 § 2 Kpa. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu. Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 77 Kpa, poprzez brak dokonania szczegółowej analizy stanu faktycznego sprawy i błędne zatem zastosowanie art. 134 Kpa. Wskazała, że decyzja z dnia [...] 2013 r. organu pierwszej instancji została jej doręczona w dniu 26 sierpnia 2013 r., co wynika z adnotacji poczynionych na przesyłce pocztowej. Termin do złożenia odwołania upłynął więc w dniu 9 września 2013 r. Odwołanie wniesione w dniu 5 września 2013 r. zostało złożone w terminie. Skarżąca przedłożyła kserokopię koperty, w której doręczono decyzję organu pierwszej instancji, kserokopię oświadczenia pracownika pocztowego operatora publicznego w dacie dokonania tej czynności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu skargi skarżącej na wyżej opisane postanowienie, postanowieniem z dnia [...] 2013 r. [...] ([...]) na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej: p.p.s.a. uwzględniło skargę w całości i uchyliło postanowienie własne z dnia [...] 2013 r. ([...]). W uzasadnieniu orzeczenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zgodnie z art. 54 § 3 wyżej powołanej ustawy, organ którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Biorąc pod uwagę ten przepis oraz mając na względzie poniższe ustalenia Kolegium uznało, że w niniejszej sprawie skarga skarżącej powinna zostać uwzględniona. Kolegium podniosło, że zaskarżone postanowienie zostało wydane przy ustaleniu, poczynionym na podstawie dowodów zgromadzonych w aktach sprawy, iż decyzja organu pierwszej instancji z [...] 2013 r. ([...]) została doręczona w dniu 19 sierpnia 2013 r. Z treści akt pierwszej instancji wynika jednak, że skarżąca odebrała decyzję osobiście w dniu 26 sierpnia 2013 r., co wynika z adnotacji poczynionej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pocztowej. Bezspornym w sprawie jednocześnie jest, że odwołanie od tej decyzji zostało złożone przez skarżącą osobiście w siedzibie organu pierwszej instancji w dniu [...] 2013r. Skoro skarżąca odebrała decyzję w dniu [...] 2013 r., to ustawowy termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 9 września 2013 r. (art. 129 § 1 i § 2 Kpa). Odwołanie wniesione przez skarżącą uznać zatem należy za wniesione bez uchybienia terminu do dokonania tej czynności. W tych okolicznościach Kolegium uznało za celowe uchylenie zaskarżonego postanowienia z dnia [...] 2013 r. ([...]), zaś w dalszym etapie postępowania odwołanie skarżącej zostanie rozpatrzone. Kolegium Odwoławcze stwierdziło jednocześnie, że zaskarżone postanowienie nie było obarczone brakiem podstawy prawnej oraz nie zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa (powodem wydania wadliwego orzeczenia przez Kolegium było bowiem ustalenie daty doręczenia decyzji organu pierwszej instancji na podstawie stanu akt przekazanych pierwotnie wraz z odwołaniem, do którego załączono - wówczas – zwrotne potwierdzenie odbioru innej decyzji kierowanej do strony). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania, wskazując, że w trybie samokontroli (art. 54 § 3 ustawy) uchyliło w całości zaskarżone postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w dniu 13 grudnia 2013 r. zwrócił się do skarżącej czy w świetle podjętego przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowienia z dnia 13 listopada 2013 r. uwzględniającego w całości skargę na postanowienie własne z dnia [...] 2013 r. ([...]), podtrzymuje skargę czy ją cofa. W piśmie z dnia 13 stycznia 2014 r. skarżąca podtrzymała skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowania z innych przyczyn (niż wymienione w pkt 1 i 2) stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. będziemy mieć do czynienia, jeśli w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Taka sytuacja zaistnieje w szczególności wówczas, gdy zaskarżona decyzja utraci byt prawny w postępowaniu nadzwyczajnym (np. w wyniku stwierdzenia nieważności) lub organ skorzysta z uprawnień autokontrolnych wynikających z art. 54 § 3 tej ustawy (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 października 2005 r., sygn. akt II OSK 85/05 lex, nr 188791). W rozpatrywanej sprawie organ postanowieniem z dnia 13 listopada 2013 r. uwzględnił w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. w zakresie swojej właściwości skargę skarżącej w całości i uchylił postanowienie własne z dnia 23 września 2013 r. (SKO 4317/178/13). W konsekwencji postanowienie, które było przedmiotem skargi zostało wyeliminowane z obrotu prawnego. Oznacza to tym samym, że brak jest podstaw do dalszego postępowania sądowego, a tym samym uzasadnionym jest umorzenie tego postępowania, jako bezprzedmiotowego. W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.